Solid Smoke

Fedora 16 - Uninstall proprietary Nvidia driver and switch back to Nouveau

2011-12-26T23:42:00.001+05:30

If you have an Nvidia graphics card, then one of the first things you'd probably do after installing Fedora is to disable nouveau driver and install the Nvidia proprietary driver. The easiest way to do this is using the packages from RPMFusion.

But if you happen to be unlucky like me, you'd have KDE apps (and some others too) crashing all around the place with this proprietary Nvidia driver. Apparently, there's some compatibility problem between glibc and the Nvidia driver. Switching back to nouveau is the best way out.

Here's how to uninstall the proprietary Nvidia driver from RPMFusion and get back to nouveau driver.

Switch to a terminal by pressing Ctrl+Alt+F3 and login as 'root'
Switch to runlevel 3 (terminate X):
init 3
Get a list of all nvidia packages installed:
yum list installed "*nvidia*"
Remove these packages. Use the following sample command:
yum remove kmod-nvidia kmod-nvidia-PAE nvidia-settings nvidia-xconfig xorg-x11-drv-nvidia xorg-x11-drv-nvidia-libs
Confirm that none of the following files exists. If they do, delete them or move them to some backup location.
/etc/X11/xorg.conf
/etc/X11/xorg.conf.d/00-nvidia.conf
/etc/modprobe.d/blacklist-nouveau.conf
Re-create initramfs to remove the blacklisting of nouveau
dracut --force
Reboot the computer
reboot

The above steps worked for me and brought back nouveau. All these days, I was waiting for the proprietary driver to be fixed. In the mean time, I was using LD_PRELOAD=/usr/lib/libGL.so.1 in my profile file to avoid the crashes. But so many days have passed without any improvement. With nouveau, I get reasonable 3D performance and desktop effects. Best of all, no crashes :-)

Kochi Flash Mob - No Hate Mate!

2011-12-21T20:02:00.000+05:30

This happened last week - 16th Dec, 2011 at the Oberon Mall, Kochi. Over 150 dancers took to the floor - for a noble cause.

With the Mullaperiyar issue going viral and threatening the livelihood, and more importantly the lives, of people, it's heartening to see such efforts. Kudos to the organisers!

I'm supposed to travel to Kanyakumari district on official business tomorrow. Who knows what awaits me at the border!

PS: The music and choreography reminds me of Step Up 3. May be it was indeed inspired from the movie.

Fedora 16 / Windows 7 - Dual booting with GRUB2

2011-12-03T15:36:00.001+05:30

Fedora 16 was released almost a month back. This is the first Fedora release to have switched to the GRUB2 boot loader. I had some trouble installing Fedora 16 - the boot loader won't get installed on my MBR since there wasn't enough space to accommodate the boot image. The details of my struggles can probably be the subject of another post. Here, it must suffice to say that I had nuked my first partition, containing Windows 7, to make sufficient space (unallocated sectors) at the beginning of the HDD for grub2 boot image.

After installing F16, I reinstalled Windows 7 on to the first partition on the HDD. Everything was fine, except, unsurprisingly, that it replaced grub2 boot loader with its own.

Getting back grub2 to boot Fedora was a matter of doing this:

Boot using Fedora 16 DVD
Select 'Troubleshoot' and use the 'rescue mode'
Let Anaconda autodetect existing Linux installations, and when prompted, select your F16 installation from among the multiple existing installations
Read the message that says the partition has been mounted under /mnt/sysimage and I could do: chroot /mnt/sysimage if I wanted
Do exactly that:
chroot /mnt/sysimage
Reinstall GRUB2 on to my MBR:
grub2-install /dev/sda
Reboot and viola! I was able to boot in to Fedora again :-)

That being said, should I be able to boot in to Windows 7 now? I wasn't! This one was a bit surprising since old grub-install used to auto-detect other operating systems and made everything work. Things have changed, and apparently for the worse!

After booting in to F16, I tried to get Windows entry in to GRUB2 menu. After reading a little bit, here's what I should've done:

Make sure a package called os-prober is installed:
yum install os-prober
Back-up my existing grub.cfg file
cp /boot/grub2/grub.cfg /boot/grub2/grub.cfg.bak
Re-create the cfg file, hoping grub2 would autodetect Windows
grub2-mkconfig -o /boot/grub2/grub.cfg
Reboot and hope it works

It seems that the above four steps would've worked. If you reached this page after searching for a way to dual boot Fedora 16 and Windows 7, this is exactly what you should do.

As for me, I did a lot of other stuff:

Assume that grub2 was unable to auto-detect Windows and I should do it manually
Add the following entry in /etc/grub.d/40_custom

menuentry "Windows 7" {
insmod ntfs
set root=(hd0,1)
chainloader +1
}
Find the wrong grub2 configuration file at /etc/grub2.cfg and replace it with:
grub2-mkconfig -o /etc/grub2.cfg
Reboot and find that Windows entry is still missing
Boot back in to Fedora and find that /etc/grub2.cfg indeed contains the entry for Windows
Re-install grub2 in a desperate attempt:
grub2-install /dev/sda
Reboot and find that nothing has changed
Search the internet and repeat steps 4-7 above without any use
Again verify /etc/grub2.cfg and find that there are in fact two entries for Windows 7 - one that I added manually and one, wait for it, auto-detected by grub2 (os-prober)! Apparently, the assumption I made in step-1 was wrong and step-2 wasn't really necessary!
Get back in to the reality that Windows entry is still missing in grub2 boot menu even though it appears in the cfg file
Search more and stumble up on a bug report that indicates /boot/grub2/grub.cfg is the right grub2 file for Fedora!
Do it right this time with:
grub2-mkconfig -o /boot/grub2/grub.cfg
Reboot and find that everything's merry

Apparently, /boot/grub2/grub.cfg is the real file that grub2 uses. On Fedora, /etc/grub2.cfg is a symbolic link to /boot/grub2/grub.cfg.
But if that's the case, then everything should've worked when I used grub2-mkconfig to overwrite the file in /etc, right? Again, as my luck would have it, grub2-mkconfig is buggy in that it doesn't follow the symlink. It just replaced /etc/grub2.cfg with a real file - a file that nobody cares about!

So, if you find that the entries you very clearly see in the cfg file are missing in the boot menu, check if you're using the right cfg file.

Hotel White Dammar - Restaurant

2011-06-07T06:27:00.006+05:30

The news of inauguration of a 3-star hotel near Pappanamcode by K.B. Ganesh Kumar had appeared in local news papers a while ago. The new Hotel White Dammar is located a little further from Pappanamcode Jn. (less than 1km), towards Neyyattinkara/Nagercoil side.

The name of the hotel did enthuse us and we decided to try it out. If you too decide that way, be aware of a few caveats. Their website (which is still under construction, btw) lists a veg. restaurant, a multi cuisine restaurant, a 'high spirit' restaurant and a coffee shop among the facilities at the hotel. Being strong non-vegetarians, our eyes were of course set on the multi cuisine restaurant.

However (sigh!), the hotel itself was still under construction, and only "Anna Bhavan" - the veg. restaurant was open. Only a veg restaurant at a 3-star hotel? Hmmm.. Anyway, we decided to give it a try, hoping for some steaming vegetarian food. The next shock was the menu (or the lack of one). The only items available were Dosa, Parotta & Chapathi. And curries, you ask? Sambar for Dosa and standard Veg. Kuruma for the rest.
Things can't get any worse at a 3-star hotel, right?

We decided to go for Masala Dosa and Ghee Roast Dosa. To be honest, that was pretty good. The Sambar and Chutneys were good enough. Dosa is priced at Rs.45, fair enough for a big hotel. The coffee was decent too.

This visit was 2 days after the official inauguration, and they were still in active construction mode. The wash room didn't have lights on and was used as kind of a store room for building materials. The next time I pay these guys a visit, I'm gonna give them a call (0471-2496601, 2496603) first to make sure their non-veg restaurant is really open.

Update (1 Jul, 2011):
Their non-veg restaurant is now open! It's fairly decent, though not magnificent, and noticeably missing a buffet option.

The menu is rather conventional and doesn't offer much variety in cuisines or desserts. Roti, Bhatoora, Chicken Mughlai and other curries in general were very enjoyable. The Chicken tikka, however was over-burnt and bitter.
Overall, I'd say it's an okay place (not exactly cheap, of course) for dinner.

PS: For all those strict vegetarians, the restaurant manager told me that they have separate kitchens for veg & non-veg restaurants.

Complicated!

2011-06-04T16:32:00.003+05:30

Disclaimer: This image has been lying around on my disk for several years now.. I don't know who holds the copyright. Whoever does, has all rights to it.

Enabling RPMFusion for Fedora 15

2011-05-26T06:21:00.004+05:30

If you are an early adopter and had downloaded and installed Fedora 15 (Lovelock), you'd also be eager to enable RPMFusion to install all those multimedia packages. Who wouldn't be? After all, what's life without VLC ;-)

Anyway, if you had followed the instructions at http://rpmfusion.org/Configuration and installed the RPMs for 'stable' RPMFusion releases (not rawhide), you would've ended up with a non-functional RPMFusion setup.
When you try to install any package, you'd get an error:


Retrieving key from file:///etc/pki/rpm-gpg/RPM-GPG-KEY-rpmfusion-free-fedora-15-i386
GPG key retrieval failed: [Errno 14] Could not open/read file:///etc/pki/rpm-gpg/RPM-GPG-KEY-rpmfusion-free-fedora-15-i386

It seems RPMFusion guys have not yet moved packages for Fedora 15 from 'rawhide' to stable.
You can either wait a couple of days more and re-install RPMFusion configuration RPMs, or follow the method below to get this fixed now:

1. Install RPMFusion 'free' and 'non-free' repositories
2. yum update "rpmfusion*" --nogpgcheck
3. Done!

Now, installing VLC is only a matter of doing:
yum install vlc

PS: You might also want to enable Livna repo and install libdvdcss off it.

ഇക്കരെപ്പച്ച - ചിത്രങ്ങള്‍

2011-04-14T20:29:00.020+05:30

പുതിയവീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറിയതിന് ശേഷം അല്പസ്വല്പം കൃഷി പുനരാരംഭിച്ചു. (പണ്ട്, അതായത് ഈ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ അഡിക്ഷന്‍ തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ്, അല്ലറ ചില്ലറ കൃഷിയൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു). ചെടി നടാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും (ഫാര്യ ഒഴികെ) വലിയ ഉത്സാഹമാണെങ്കിലും മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളില്‍ ജലസേചനകര്‍മ്മം അച്ഛന്റെ വകയായിരിക്കും.

ചിത്രങ്ങളില്‍ കാണുന്നത് പോലെ, ചീരയും തക്കാളിയുമാണ് ഇപ്പോഴത്തെ പ്രധാന 'വിള'കള്‍. മുളക്, കയ്പയ്ക്ക (പാവയ്ക്ക), പയര്‍, കറിവേപ്പ് ഇത്യാദി സാധനങ്ങള്‍ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും 'ഔട്ട്പുട്ട്' കിട്ടാറായിട്ടില്ല. തിരുവനന്തപുരത്ത് ഈയിടയ്ക്ക് നടന്ന ഫ്ലവര്‍ ഷോവില്‍ നിന്ന് ചാമ്പയും സപ്പോട്ടയും തൈക്കള്‍ വാങ്ങി നട്ടു. പിടിച്ചെന്ന് തോന്നുന്നു. നല്ല ചാമ്പയ്ക്ക തിന്ന കാലം മറന്നു. ഇതൊക്കെ കായ്ചിട്ട് വേണം ഒന്ന് അര്‍മ്മാദിക്കാന്‍ ;-)

തക്കാളി നന്നായി കായ്ചുവെങ്കിലും ഇതുവരെ ഒന്നും പഴുത്തുകിട്ടിയില്ല. ഒന്ന് രണ്ട് ആഴ്ച കൊണ്ട് ശരിയാകുമെന്ന് തോന്നുന്നു. തക്കാളിപ്പഴങ്ങള്‍ ധാരാളമായി കായ്ചുകിടക്കുന്നത് കാണുന്നത് ഒരു രസം തന്നെ. പത്തെണ്‍പത് കായ്കള്‍ ഒരു ചെടിയില്‍ തന്നെ ഉണ്ട്. എല്ലാം നല്ല പഴുത്ത തക്കാളികളായിക്കിട്ടിയാല്‍ മതിയായിരുന്നു.

ഈ ചെടികള്‍ക്കൊക്കെ ചെറിയ രീതിയില്‍ കമ്പോസ്റ്റ് വളം ഇട്ടുകൊടുത്തിരുന്നു. പിന്നെ എല്ലാ ദിവസവും വെള്ളമൊഴിക്കുന്നുമുണ്ട്. അല്പം കീടശല്യം ഉണ്ടെങ്കിലും ഇതുവരെ കെമിക്കല്‍ കീടനാശിനികളൊന്നും പ്രയോഗിച്ചിട്ടില്ല. വേപ്പെണ്ണ, വെളുത്തുള്ളി, സോപ്പ് പൊടി എന്നിവ ചേര്‍ത്ത വെള്ളം തളിച്ചുനോക്കിയെങ്കിലും കീടങ്ങള്‍ പുച്ഛിച്ചുതള്ളി. ഇനി പുകയിലക്കഷായം ഒന്ന് പ്രയോഗിച്ചുനോക്കണം.

വീട് വാങ്ങിക്കുമ്പോഴേ ഒരു തെങ്ങ് ഉണ്ടായിരുന്നു. തെങ്ങ് കൊള്ളാവുന്ന ഇനമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഏഴെട്ട് വാഴകള്‍ ഞങ്ങള്‍ വച്ചു. നല്ലവനായ അയല്‍വാസി അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോട്ടത്തില്‍ നിന്ന് വാഴക്കന്നുകള്‍ തന്നതുകൊണ്ട് അതിനും വലിയ പ്രയാസമുണ്ടായില്ല.

പിന്നെ, കൃഷി എന്ന് പറയാനാവില്ലെങ്കിലും, ഒരു സ്പെഷ്യല്‍ 'വിള' ഞാന്‍ നോക്കിനടത്തുന്നുണ്ട്. ചിരിക്കരുത്.. എന്റെ സ്വന്തം ഒരു സ്ക്വയര്‍ ഫീറ്റ് നെല്‍പ്പാടം! പാലുകാച്ചല്‍ സമയത്ത് പറ വച്ചുകഴിഞ്ഞ് (മ്മള് തൃശ്ശൂര്‍കാര് അങ്ങനെയാട്ടാ..) കളഞ്ഞ നെല്ല് തനിയേ മുളച്ച് വന്നതാ. എന്തായാലും ഈ പാടത്ത് നിന്ന് ഒന്ന് രണ്ട് കതിരെങ്കിലും ഞാന്‍ കൊയ്യും :-) (ആ നെല്ലിനപ്പുറത്ത് മാങ്ങനാറി ചെടികള്‍. അതിനുമപ്പുറം എന്റെ ഫിയേറോ F2)

വാല്‍ (ശരിക്കും!)

ഒരു മാസം മുമ്പ് ഒരു ദിവസം രാവിലെ പിന്നാമ്പുറത്ത് നിന്നെടുത്ത ചിത്രം ഇതാ:
ആ ചെറിയ വെള്ള വര കണ്ടോ? ഒരു സുന്ദരന്‍ പാമ്പിന്റെ ഫുള്‍ ലെങ്ങ്ത് തോല്‍! കണ്ണുകള്‍ മുതല്‍ വാലറ്റം വരെയുണ്ട്. ക്ലോസപ്പ് ചിത്രം കാണണമെങ്കില്‍ ചിത്രങ്ങളില്‍ ഞെക്കുക.
പാമ്പ് വരാതിരിക്കാന്‍ വെളുത്തുള്ളിയും പാല്‍ക്കായവും കലക്കിയ വെള്ളം തളിക്കണമെന്നൊക്കെ അമ്മ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഇതു വരെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. കുറച്ചു ദിവസം മുമ്പ് ഒരു മഞ്ഞച്ചേര വീട്ടില്‍ എത്തിനോക്കുകയുമുണ്ടായി. ഭൂമിയുടെ അവകാശികള്‍!

Airtel Rebranding

2010-11-27T19:59:00.016+05:30

Last week, Airtel announced a re-branding move and unveiled it's new logo and signature tune. The new logo is supposed to represent "a dynamic force of unparalleled energy", and the new tune is again, composed by A.R. Rahman.

In case you hadn't noticed, here are the old and new logos:

Personally, I don't think much of the new logo. According to Airtel guys, it's supposed to be a variation of the lower case 'a'. I do like the font for the "airtel" text (although at first, I thought it looked like the Ubuntu font). I think it looks quite terrible and too abstract to mean anything.

The lower-case letters in the logo text is supposed to indicate humility - something Pioneer tried in 1998:

And, then there's the regular bullshit about dynamism, energy, youth etc. etc. According to Airtel's Sunil Mittal:

"... unique symbol is an interpretation of the ‘a’ in airtel. The curved shape & the gentle highlights on the red color make it warm & inviting, almost as if it were a living object. It represents a dynamic force of unparalleled energy that brings us and our customers closer"

The Internet is already buzzing with negative feedback on the new logo. People have already spotted the similarity to the new Videocon logo.

However, some of the negative feedback should be attributed to the general resistance to change. Here's a site that aims to track the discussions going around the Internet about the whole re-branding business.

But the logo doesn't come close to the new signature tune by A.R. Rahman. The old one, composed by Rahman himself, had become extremely popular - even surpassing the then familiar Titan or Britannia tunes (these tunes have sadly almost slid in to oblivion). Although I wasn't a big fan of the old one, I find the new one to be worse. Rahman fans might be quick to point out that I'll start to like it after I've heard it for the 900th time.

Honestly, I don't know what to make out of it. It sounds more like some African piece. No idea how this relates to Airtel or it's business. Perhaps they wanted to create something that'd appeal to their South African market. The piece by itself is fun to listen to, but it doesn't sound like a signature tune. It's too long and at least to me, is indecipherable. Also, I couldn't help noticing a hint of the Ketchup Song in that music.

I'm of the opinion that signature tunes must be short, simple and easily recognizable. Humming the tune shouldn't require perfect vocal cords or a formal degree in music. Remember how quickly DoCoMo became popular?

Anyway, let's see how this works out for Airtel..

കോക്‌ടെയില്‍ - Movie Review

2010-11-09T19:47:00.005+05:30

അടുത്തിറങ്ങിയ ചില ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി വലിയ hype ഒന്നുമില്ലാതെയാണ് കോക്‌ടെയില്‍ (cocktail) ഇറങ്ങിയത്. അരുണ്‍ കുമാര്‍ എന്ന സംവിധായകന്റെ ആദ്യ ചിത്രം. തിരക്കഥ സംഭാഷണം അനൂപ് മേനോന്‍. ജയസൂര്യ, അനൂപ് മേനോന്‍, സംവൃത സുനില്‍ എന്നിവര്‍ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രങ്ങള്‍.

മലയാളത്തില്‍ ഈയിടെയായി ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമകളുടെ റീമേക്കുകളുടെ കാലമാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ഈ ചിത്രവും വ്യത്യസ്തമല്ല. Butterfly on a wheel (2007) എന്ന കനേഡിയന്‍ ചിത്രത്തിന്റെ അസ്സല്‍ മലയാളം പതിപ്പാണീ ചിത്രം. ഒരുവിധം എല്ലാ രംഗങ്ങളും, സംഭാഷണങ്ങളും എല്ലാം അതേപടി പകര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും കോക്‌ടെയില്‍ ഒരു തരക്കേടില്ലാത്ത ചിത്രമാണ് (കോപ്പിയടി ഒരു അപരാധമായി കണക്കാക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍).

കൊച്ചിയിലെ ഒരു പ്രമുഖ കണ്‍സ്ട്രക്ഷന്‍ കമ്പനിയില്‍ ഉന്നതനായ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനാണ് രവി എബ്രഹാം (അനൂപ് മേനോന്‍). ഭാര്യ പാര്‍വതിയും (സംവൃത സുനില്‍) മകളും കൂടിയ സന്തുഷ്ട കുടുംബമാണിദ്ദേഹത്തിന്റേത്. ജോലി സ്ഥലത്തും പിന്നെ മറ്റു ബിസിനെസ്സുകളിലും അസൂയാവഹമായ നേട്ടങ്ങള്‍ കൈവരിച്ച ഇയാള്‍ക്ക് ചില്ലറ ശത്രുക്കള്‍ ഇല്ലാതില്ല. ഭാര്യയും ഭര്‍ത്താവും ഒരു നാള്‍ മകളെ വീട്ടിലാക്കി ഒരു യാത്ര പുറപ്പെടുന്നു. രവി എബ്രഹാമിന് തന്റെ ബോസിന്റെ വീട്ടില്‍ പാര്‍ട്ടിയാണെങ്കില്‍ ഭാര്യക്ക് അവളുടെ കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെയൊരു പാര്‍ട്ടി. മകളെ നോക്കാന്‍ ഒരു ഏജന്‍സി വഴി ഒരു ആയയെ ഏര്‍പ്പാടാക്കി അവര്‍ കാറില്‍ യാത്ര തിരിക്കുന്നു. വഴിയില്‍ ലിഫ്റ്റ് ചോദിച്ച് സൗമ്യനായ ഒരു അജ്ഞാതന്‍ (ജയ സൂര്യ) കാറില്‍ കയറുന്നതോടെ കഥയില്‍ ട്വിസ്റ്റ് സംഭവിക്കുന്നു. ഇയാള്‍ ആരാനെന്നും എന്താണിയാളുടെ ലക്ഷ്യമെന്നും വെളിപെടുന്നതിലേക്കാണ് സിനിമയുടെ ഗതി.

സിനിമയുടെ കഥ സാമാന്യം നല്ലതാണ്. പക്ഷെ cocktail എന്ന പേരുമായി വലിയ ബന്ധമൊന്നുമില്ല. ഒറിജിനല്‍ ഇംഗ്ലീഷ് ചിത്രത്തിന്റെ പേര് അല്പം കൂടി അര്‍ത്ഥവത്താണ്.

ജയസൂര്യയും സംവൃത സുനിലും നന്നായി അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിയേഴ്സ് ബ്രോസ്ണന്‍ അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രം ജയസൂര്യ വിശ്വസനീയമായ തരത്തില്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവസാന ക്ലൈമാക്സ് രംഗങ്ങളില്‍ സംവൃത സുനിലിന്റെ പ്രകടനം കുറച്ചുകൂടി ലഘുവാക്കാമായിരുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നു. അനൂപ് മേനോനും കുഴപ്പമില്ല, പക്ഷേ ഉഗ്രന്‍ എന്ന് പറയുക വയ്യ. സാധാരണ രംഗങ്ങള്‍ നന്നായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും കടുപ്പമുള്ള ഭാഗങ്ങള്‍ അത്ര convincing ആയി ചെയ്യാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

ചിത്രത്തിന്റെ കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണം, സംവിധാനം എന്നിവയ്ക്കൊന്നും ആര്‍ക്കും പ്രത്യേകം ക്രെഡിറ്റ് കൊടുക്കാനില്ല. ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയിലെ സംഭാഷണങ്ങള്‍ മിക്കതും അതുപോലെ മലയാളത്തിലേക്ക് തര്‍ജ്ജമ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്നാലും മോശമാക്കാതിരുന്നതിന് നന്ദി. ഗാനങ്ങളെല്ലാം നിര്‍ഗുണങ്ങളും അനവസരത്തില്‍ കുത്തിക്കേറ്റിയതുമാണ് (ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയില്‍ ഗാനങ്ങളില്ലല്ലോ..). ഉദാഹരണത്തിന്, 'വാ മോളേ, നമുക്ക് മമ്മിക്കൊരു ബര്‍ത്ത്ഡേ സോങ്ങ് പാടിക്കൊടുക്കാം' എന്ന് അച്ഛന്‍ പറയുന്നതോടുകൂടി പൊട്ടിവീഴുകയായി ഒരു പാട്ട്! ഇതുപോലൊരു സസ്പെന്‍സ് ത്രില്ലറില്‍ ഈ വക ഗാനങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നു.

മികച്ചത് എന്ന് അവകാശപ്പെടാനില്ലെങ്കിലും, സാമാന്യം നല്ല പടമാണ് കോക്‌ടെയില്‍. ക്ലൈമാക്സ് രംഗങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം ഏച്ചുകെട്ടിയ ഭാഗം ഒഴിവാക്കാമയിരുന്നു എന്നെനിക്ക് തോന്നുന്നു.
പുതിയ സംവിധായകന് ആശംസകള്‍. ഒപ്പം, വെറും റീമേക്കുകളില്‍ നിന്ന് ഉയര്‍ന്ന് കുറേക്കൂടി original വര്‍ക്കുകള്‍ വരട്ടേ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

വാല്‍: 'സിനിമ കഴിയുമ്പോള്‍ പ്രേക്ഷകര്‍ കൈയടിക്കുന്ന ചിത്രം' എന്നാണ് ഈ സിനിമയുടെ പല പരസ്യങ്ങളിലും പറയുന്നത്. സംഗതി സത്യമാണ്. ആള്‍ക്കാര്‍ കൈയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്ന് വച്ച് അത് അത്ര വലിയൊരു കാര്യമാണെന്ന് ആരും ധരിക്കേണ്ട. പ്രേക്ഷകരുടെ മച്യൂരിറ്റിക്കൊരു ഉദാഹരണം: സിനിമയുടെ ഇടയില്‍, അനൂപ് മേനോന്‍ പറയുന്ന ഒരു ഡയലോഗ് ഉണ്ട് - "ഇതിപ്പോള്‍ പദ്മശ്രീ ലെഫ്റ്റ്. കെര്‍ണല്‍ മോഹന്‍ ലാല്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ.....". ഇത്രയും പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ ബാല്‍ക്കണിയില്‍ നിലക്കാത്ത കൈയടിയും വിസിലും. ബാക്കി ഡയലോഗ് ആര്‍ക്കും കേള്‍ക്കാന്‍ പോലും പറ്റിയില്ല! ഇത്രയേയുള്ളൂ ഇവിടത്തെ ഓഡിയന്‍സ്!

അന്‍വര്‍ - Movie Review

2010-11-09T07:58:00.005+05:30

ഈ ചിത്രത്തിന് ഒരു അവലോകനം എഴുതുവാന്‍ അല്പം വൈകിപ്പോയെന്നറിയാം. എന്നാലും 'better late than never' എന്നാണല്ലോ :-)
സ്ലോ മോഷന്‍ മന്നന്‍ അമല്‍ നീരദിന്റെ മൂന്നാമത്തെ ചിത്രമാണിത്. ആദ്യം ഇറങ്ങിയ ബിഗ് B (2007) പുതുമ കൊണ്ടും സ്റ്റൈല്‍ കൊണ്ടും പ്രശംസ പിടിച്ചുപറ്റിയിരുന്നല്ലോ. അതിനും രണ്ട് വര്‍ഷം മുമ്പിറങ്ങിയ Four Brothers എന്ന ഹോളിവുഡ് ചിത്രത്തില്‍ നിന്ന് അടിച്ചുമാറ്റിയതാണ് ബിഗ് B (ക്യാമറ ആംഗിള്‍ ഉള്‍പടെ) എന്ന ആരോപണവും (വാസ്ഥവം തന്നെ) നിലവിലുണ്ട്. അതിന് ശേഷം ലാലേട്ടനെ വച്ച് പടച്ച് വിട്ട സാഗര്‍ ഏലിയാസ് ജാക്കി റീലോഡഡ് (2009) അറുബോറന്‍ പടങ്ങളുടെ നിരക്ക് ഒരു വമ്പന്‍ മുതല്‍ക്കൂട്ടാകുക തന്നെ ചെയ്തു.
ഇപ്പോഴിതാ പൃഥ്വിരാജിനെ വച്ച് അമല്‍ നീരദ് വീണ്ടും ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു - അന്‍വര്‍.

കഥ
കൊയമ്പത്തൂരിലെ ഒരു തുണിക്കടയില്‍ നടക്കുന്ന ബോംബ് സ്ഫോടനത്തോടെയാണ് സിനിമ ആരംഭിക്കുന്നത്. അനേകം പേരുടെ മരണത്തിനിടയാക്കിയ ഈ സംഭവത്തിന്റെ അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥനായി പ്രകാശ് രാജ് വേഷമിടുന്നു. അന്വേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി കൊച്ചിയിലെ ഒരു ലോക്കല്‍ നേതാവായ ബാബു സേഠ് (ലാല്‍) അറസ്റ്റ് ചെയ്യപെടുന്നു. ഇതിനിടെ ഒരു ചെറുകിട ഹവാല ഏജന്റായ നായകന്‍ അന്‍വര്‍ (പൃഥ്വിരാജ്) പിടിക്കപ്പെട്ട് ജയിലിലാകുന്നു. ജയിലില്‍ വച്ച് അല്ലറ ചില്ലറ അടിപ്രശ്നങ്ങളില്‍ പെടുന്ന അന്‍വറിനെ ബാബു സേഠ് സഹായിക്കുന്നു. അന്‍വറും ബാബു സേഠുമായുള്ള സൗഹൃദം അങ്ങനെ തുടങ്ങുന്നു. ബാബു സേഠിന്റെ സഹായത്താല്‍ ജാമ്യം നേടുന്ന അന്‍വര്‍ ഒടുവില്‍ അയാളുടെ വിശ്വസ്തനും വലം കൈയുമാകുന്നു.
വിദേശീയരായ തീവ്രവാദികളുടെ സഹായത്തോടെ ബോംബ് സ്ഫോടനങ്ങളുടെ ഒരു വമ്പന്‍ നിര തന്നെ നടത്താന്‍ പ്ലാനിടുന്ന ബാബു സേഠ് ഈ പദ്ധതിയില്‍ അന്‍വറിനെ പങ്കാളിയാക്കുന്നു. ഈ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അന്‍വര്‍ ആരാണെന്നും എന്താണയാളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ ലക്ഷ്യമെന്നും നമുക്ക് വെളിപെടുന്നു. കളയാന്‍ മാത്രം സസ്പെന്‍സ് ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും, ഞാന്‍ ഇത്രയും പറയട്ടെ: പൃഥ്വിരാജിനെ വില്ലനാക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം എടുക്കാന്‍ മാത്രം വളര്‍ന്നിട്ടില്ല ഒരു സംവിധായകനും ;-)
ഇതിനിടെ മമ്ത മോഹന്‍ദാസ് നായികയുടെ രൂപത്തില്‍ അവതരിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അധികം സ്ക്രീന്‍ ടൈം ഒന്നും ഇല്ല ഈ കഥാപാത്രത്തിന്.

കാര്യം
ആദ്യമേ പറയട്ടെ, ബിഗ് B പോലെത്തന്നെ ഇതും Traitor (2008) എന്ന ഹോളിവുഡ് സിനിമയില്‍ നിന്ന് കടം കൊണ്ടതാണ് (കട്ടതാണെന്ന് പറയാനാണെനിക്കു് കൂടുതലിഷ്ടം). ആ ഇടത്തരം സിനിമ സ്ലോമോഷനില്‍ എടുത്താല്‍ ഏതാണ്ടൊക്കെ അന്‍വറായി. പിന്നെ സ്ലോ മോഷനില്‍ തന്നെ കുറേ സംഘടനരംഗങ്ങള്‍ കൂടി വേണം. Traitor-ല്‍ ഡോണ്‍ ഷീഡില്‍ ആണ് കേന്ദ്രകഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.

Traitor-മായി താരതമ്യം ചെയ്താലും ഇല്ലെങ്കിലും, അന്‍വര്‍ ഒരു മികച്ച ചിത്രമല്ല. തുടക്കം മുതല്‍ ഒടുക്കം വരെ ആള്‍ക്കാര്‍ സ്ലോമോഷനില്‍ മറിഞ്ഞു വീഴുന്നതല്ലാതെ impressive ആയി മറ്റൊന്നുമില്ല. ഈ സ്ലോമോഷനിലുള്ള വീഴ്ചകള്‍ എത്ര നേരം കണ്ടിരിക്കും! ചിത്രത്തിന്റെ കഥയും ഒട്ടുമിക്ക രംഗങ്ങളും Traitor-ല്‍ നിന്ന് പകര്‍ത്തിയതാണ്. പക്ഷെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രങ്ങളുടെ characterisation-ല്‍ അന്‍വര്‍ ഏറെ പരാജയപ്പെട്ടു. ഉദാഹരണത്തിന് ബാബു സേഠ് എന്ന കഥാപാത്രത്തെ ആദ്യം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് ഗൗരവക്കാരനായ ഒരു കരിസ്മാറ്റിക് നേതാവായാണ്. പക്ഷേ ഇതേയാളിനെ അല്പം കഴിഞ്ഞ് ഒരു 'ലാക്കല്‍' തമാശ പറയുന്നതായും കാണിക്കുന്നു. ക്യാമറ നിലത്തുവച്ചെടുത്ത ഷോട്ടുകളില്‍ക്കൂടിയും മസില്‍ പിടിച്ചു പറയുന്ന ഡയലോഗുകളിലൂടെയും ഈ കഥാപാത്രം ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ഇമേജ് അതോടുകൂടി തവിടു പൊടി!.

നായക കഥാപാത്രത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും Traitor ഏറെ മുന്നിട്ടു നില്‍ക്കുന്നു. കഥയുടെ ഇടയ്ക്ക് വച്ച് ഈ കഥാപാത്രത്തിന്റെ കൂറ് എവിടെയാണെന്ന് പ്രേക്ഷകര്‍ക്കും, ആ കഥാപാത്രത്തിന് തന്നേയും സംശയം തോന്നിപ്പിക്കന്ന തരത്തിലുള്ള ആത്മസംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ Traitor-ല്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ ഇത്തരം സംശയങ്ങളോ സസ്പെന്‍സോ ജനിപ്പിക്കുന്നതില്‍ അന്‍വറിന്റെ സംവിധായകനും പൃഥ്വിരാജും പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Traitor ഒരു ശരാശരി പടമായിരുന്നെങ്കിലും അതിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഭാഗം അതിന്റെ ക്ലൈമാക്സാണ്. അന്‍വറില്‍ ക്ലൈമാക്സ് ആകെ അലങ്കോലമാണ്. നായകന്റെ ആക്ഷന്‍ രംഗങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി വെറുതേ കുറെ ഇടിയും കത്തിക്കുത്തും (എല്ലാം സ്ലോമോഷനില്‍ തന്നെ). ഇതെല്ലാം സഹിച്ചാലും കഴിയുന്നില്ല. പടം അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ 'Peace' എന്ന് എഴുതിവരും. എന്നിട്ട് തുടങ്ങുകയായി ഒരു 'ഹിപ് ഹോപ്' ഗാനം. ആ ഗാനവും അതിന്റെ അട്രോഷ്യസ് ചിത്രീകരണവും പടത്തിന്റെ മൂഡ് തന്നെ നശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ഗാനം കൊണ്ട് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലെന്നും സീരിയസ് സിനിമക്ക് ശേഷം പ്രേക്ഷകര്‍ക്ക് സന്തോഷം നല്‍കാന്‍ ഇത് സഹായിക്കുമെന്നോ മറ്റോ അമല്‍ നീരദ് ഒരു പത്രസമ്മേളനത്തില്‍ പറഞ്ഞതായി വായിച്ചു. കഷ്ടം തന്നെ!

അമല്‍ നീരദ് എന്ന സംവിധായകന്റെ കഴിവില്‍ സംശയം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചിത്രം കൂടിയായി അന്‍വര്‍. ചിത്രത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ പൃഥ്വിരാജിനെ പോലീസുകാര്‍ ഓടിച്ചിട്ട് (chase) പിടിക്കുന്ന ഒരു രംഗമുണ്ട്. ആള്‍ക്കാര്‍ ഓടുന്നത് fast forward ചെയ്ത് കാണുന്നത്പോലെയിരിക്കും. പോലെ എന്നല്ല, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നതും. സംവിധായകന്‍ Bourne സിനിമകളും മറ്റും ഒരുപാട് തവണ കാണേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ആള്‍ക്കാര്‍ നടക്കുന്നതും, വീഴുന്നതും, ചാടുന്നതും ഇടിക്കുന്നതുമൊക്കെ താഴെയും ചെരിച്ചും ക്യാമറ വച്ച് പിടിക്കാന്‍ expert ആണെന്നല്ലാതെ അമല്‍ നീരദ് എന്ന സംവിധായകനില്‍ മറ്റൊരു പ്രതിഭയും കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.

അമല്‍ നീരദ് മമ്മൂട്ടിയേയും, മോഹന്‍ലാലിനേയും, ഇപ്പോള്‍ പൃഥ്വിരാജിനേയും വച്ച് ഒരോ സിനിമകള്‍ ഉണ്ടാക്കിയ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി സുരേഷ് ഗോപിയേയും, ജയസൂര്യയേയും എന്തിന് കുഞ്ചാകോ ബോബനേയും വരെ പരീക്ഷിച്ചുനോക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.. മൂന്നില്‍ രണ്ട് സിനിമകളും ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമകളുടെ റീമേക് ആണെന്നിരിക്കെ സന്ദേശമുള്ള നല്ല കഥ ജനങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുമെന്നതിന്റെ തെളിവാണ് അന്‍വറെന്നൊക്കെ ഇദ്ദേഹം പത്രസമ്മേളനങ്ങള്‍ വിളിച്ചുകൂട്ടി പറയണമായിരുന്നോ?

വീണ്ടും കളിത്തോക്ക്!

2010-10-08T06:25:00.009+05:30

അമല്‍ നീരദ് - പൃഥ്വിരാജ് ടീമിന്റെ പുതിയ ചിത്രം അന്‍വര്‍ ഇതിനകം തന്നെ ജനശ്രദ്ധ നേടിക്കഴിഞ്ഞെന്ന് തോന്നുന്നു. ആകസ്മികമായി ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ കണ്ട രണ്ട് അന്‍വര്‍ ഷോട്ട്സ് കീഴെ (കൂടുതല്‍ വലിപ്പത്തില്‍ കാണാന്‍ ചിത്രങ്ങളില്‍ ഞെക്കുക):

ഉണ്ടയില്ലാത്ത തോക്കും, ഹിന്ദി സിനിമയിലെ 'നക്‌ലി ഗോലി'യും ഒക്കെ ധാരാളം കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും കാഞ്ചിയില്ലാത്ത തോക്ക് ആദ്യമായി കണ്ടു. ക്ലോസപ്പ് ഫോട്ടോയിലെങ്കിലും ഇവന്‍മാര്‍ക്ക് ഇതൊന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാമായിരുന്നു.
2007-ല്‍ പുറത്തിറങ്ങിയ അത്രയൊന്നും നന്നല്ലാത്ത Shooter എന്ന ഹോളിവുഡ് ചിത്രത്തില്‍ ഉപയോഗിച്ച തോക്കുകളുടെ കഥ ഇവിടെ വായിക്കുക.

വാല്‍: ഈ ചിത്രത്തിലെ ശ്രേയ ഘോഷാല്‍ ആലപിച്ച മനോഹരമായ ഒരു ഗാനം:

Product of the Decade

2010-09-10T18:36:00.005+05:30

Let me show you what I consider to be the product of the decade:

It's an amazing piece of work, isn't it? I mean it has revolutionized things so much that I now wonder how I managed before I got one of these..

It's small, good looking, and given it's usefulness, pretty cheap too. I adore the idea that such a small thing could pack quite a punch.

I've been using it quite frequently these days. When I'm home there's hardly a moment when I'm far from it. Wherever I am in the house, I make sure I have it at arm's reach. With this guy around almost nothing bugs me.

I know quite a lot of people might disagree with me, but I'd still go as far as calling it the invention of the decade. It's the best investment I've made in recent times. Worth every Paisa I spent on it. Anybody who has used one would definitely agree with me here.

To show my love for this handy little guy, let me post another picture.

I love you.. my dear bug zapper.. What would I do without you...

PS: Btw, that iPod Touch in the first picture is a gift my wife got (not from me, obviously.. I would've bought her a bug zapper bat instead ;-)

PPS: Contrary to what I had expected, I did actually gift her a pair of gold earrings. And that too on no special occasion. Aren't I the best hubby ever? ;-)

അന്ത കാലം!

2010-09-09T20:35:00.008+05:30

ഒരേഴെട്ട് വര്‍ഷം മുമ്പുള്ള കഥയാണ്. ഞങ്ങള്‍ അന്ന് എഞ്ജിനിയറിങ്ങിന് പഠിക്കുയാണ്. ഒരു ഈമെയില്‍ വിലാസം ഉള്ളത് പുലിത്വത്തിന്റെ ലക്ഷണമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കാലം. ക്ലാസ്സിലെ ആണ്‍പിള്ളേരില്‍ ചിലര്‍ക്കൊക്കെ ഒരു മോഹം - ഒരു സിഡി റൈറ്റര്‍ മേടിക്കണം. തനതായ കോളേജ് സ്റ്റൈലില്‍ ക്ലാസ്സില്‍ 'സഹകരണ റൈറ്ററി'നായി പിരിവ് തുടങ്ങി. സിനിമയും പാട്ടും ഒക്കെ പകര്‍ത്താമെന്ന് വ്യാമോഹിപ്പിച്ച് ഏതാനും പെമ്പിള്ളേരെയും സംഘടിപ്പിച്ചു. പിരിഞ്ഞു കിട്ടിയ കാശുമായി ഞാനും ഒരു കൂട്ടുകാരനും കൂടി പേരുകേട്ട കമ്പ്യൂട്ടര്‍ കടയില്‍ പോയി "ചേട്ടാ ഒരു സിഡി റൈറ്റര്‍ വേണം" എന്ന് പറഞ്ഞു. "പാനാസോണിക് 8x റൈറ്റര്‍ 4300 രൂപായ്ക്ക് തരാം" എന്ന് മറുപടി. ഏതാണ്ടത്രക്കൊക്കെ കാശ് പിരിഞ്ഞുകിട്ടിയതുകൊണ്ട് അതുതന്നെയങ്ങു മേടിച്ചു.

പെട്ടിയും പുസ്തകവും ഒന്നുമില്ലാതെ പൊതിഞ്ഞു കിട്ടിയ സാധനം (OEM version) ആദ്യമായി കമ്പൂട്ടറില്‍ കുത്തി സിഡി റൈറ്റിയപ്പോള്‍ എന്തൊരു പുളകമായിരുന്നു. മൊത്തം 13 പേരുടെ സഹകരണ ഉപകരണമായത് കൊണ്ട് 'ഇന്നു ഞാന്‍, നാളെ നീ' എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു ഉപയോഗം. ഇന്നത്തേത് പോലെ USB-യും കോപ്പുമൊന്നുമല്ല. സാധനം ഉപയോഗിക്കണമെങ്കില്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ കുത്തിത്തുറന്ന് IDE റിബണ്‍ കേബിളും മറ്റും പിടിപ്പിക്കണം. Master/slave ജമ്പറുകളുടെ നൂലാമാലകള്‍ വേറെയും.

ഇന്നത്തേതുപോലെ Buffer Underrun protection ടെക്നോളജിയൊന്നും അന്നില്ലായിരുന്നതുകൊണ്ട് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കണം സിഡി റൈറ്റ് ചെയ്യുമ്പോള്‍. ഒന്ന് തുമ്മിയാല്‍ അപ്പോള്‍ പകുതി വെന്ത സിഡി പുറത്തുവരും. സ്ക്രീന്‍സേവര്‍ നിരോധിക്കുക, ആന്റി-വൈറസ് നിര്‍ത്തിവക്കുക, മൗസ് അനക്കാതിരിക്കുക തുടങ്ങിയ സുരക്ഷാനടപടികള്‍ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുപോലും അസംഘ്യം സിഡികള്‍ രക്തസാക്ഷികളായി.

കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെയിരിക്കുന്ന കാലത്ത് ഞാനും ഒരു സഹപാഠിയും കൂടി എന്തോ സിഡി വാങ്ങിക്കാന്‍ ഇവിടെ അടുത്തുള്ള വീഡിയോ കടയില്‍ കേറി. കയ്യില്‍ ഒരു റൈറ്റര്‍ ഉള്ള ജാഡയില്‍, തുട്ട് വല്ലതും തടഞ്ഞാലോ എന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ കടക്കാരനോട് ഞങ്ങളുടെ ഒരു ചോദ്യം - "സിഡികള്‍ വല്ലതും കോപ്പി ചെയ്യണമെങ്കില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മതി. ഞങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ റൈറ്ററുണ്ട്".
"ഓ വേണ്ട. ഞങ്ങളുടെ കയ്യിലും റൈറ്ററുണ്ട്" - കടക്കാരന്റെ മറുപടി കേട്ട് ഞങ്ങളുടെ 'എന്തു' ഒക്കെ ചോര്‍ന്നുപോയി.

എന്തായാലും ഞങ്ങള്‍ പയ്യന്‍മാരുടെ 'പൊട്ടെന്‍ഷ്യല്‍' തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടെന്നോണം അയാള്‍ ഒരു 'ബിസിനസ് പ്രോപോസിഷന്‍' മുന്നോട്ട് വച്ചു:
"തുണ്ടുണ്ടോ? നല്ല വെറൈറ്റി തുണ്ട് സിഡികള്‍ കൊണ്ടുവന്നാല്‍ ഞാന്‍ എടുക്കാം. ഉണ്ടോ?"

ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും അന്യോന്യം നോക്കി ചെറുതായി ഇളിച്ചു കാണിച്ചു. "ആ നോക്കട്ടെ" എന്നോ മറ്റോ പറഞ്ഞ് അവിടെ നിന്ന് 'വലിഞ്ഞു'.
സ്പീഡില്‍ നടന്നകലുമ്പോള്‍ എന്റെ കൂട്ടുകാരന്റെ കമന്റ് - "വെറൈറ്റി വേണമെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ തന്നെ ക്യാമറയുമായിറങ്ങേണ്ടി വരും!"

ഏതായാലും ഞങ്ങള്‍ ആ 'പ്രൊപ്പോസല്‍' വേണ്ടന്നുവച്ചു. പിന്നീടധികം ആ കടയില്‍ പോയിട്ടില്ല. കുറച്ച് കാലം മുമ്പ് ആ കടയും പൂട്ടിപ്പോയി.

അന്ന് ഞങ്ങള്‍ വാങ്ങിച്ച ആ സിഡി എഴുത്തുയന്ത്രം അനവധിപേരുടെ കൈമറിഞ്ഞ്, പല തരം കമ്പ്യൂട്ടറുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത സിഡികള്‍ എഴുതിത്തള്ളി ഒടുവില്‍ ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വീരചരമം പൂകി.

ഇപ്പോള്‍ ഇതൊക്കെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്ത് രസം.. അവന്റെ 'വെറൈറ്റി' കമന്റ് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇപ്പോഴും ചിരി വരും. ഹാ, അതെല്ലാം അന്ത കാലം!

പാട്ടിന്റെ പാലാഴി - Movie Review

2010-09-06T19:23:00.008+05:30

സിനിമ ഇറങ്ങി ഇത്രയും കാലമായതുകൊണ്ട് ഇതിനേക്കുറിച്ച് ഒന്നുമെഴുതണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാ 'സ്റ്റാര്‍ സിംഗറില്‍' മനോജ് കെ. ജയനും പിന്നെ അവതാരകയും ഈ സിനിമയെക്കുറിച്ച് ഏതാണ്ടൊക്കെയോ നല്ലത് പറയുന്നു! ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ടാരെങ്കിലും ഈ സിനിമ കാണാന്‍ പോയാലോ എന്ന് പേടിച്ചിട്ട് 'എന്നാലാവുന്നത് ചെയ്യാം' എന്ന വിചാരത്തോടെയാണ് ഇതെഴുതുന്നത്. സിനിമയുടെ ക്വാളിറ്റിയെക്കുറിച്ച് ഏതാണ്ടൊരൈഡിയ കിട്ടിക്കാണുമല്ലോ..

വീണ (മീര ജാസ്മിന്‍) വലിയ പാട്ടുകാരിയാകാന്‍ കൊതിക്കുന്ന ഒരു 'പാവം' പെണ്‍കുട്ടി. അവളുടെ അച്ഛന്റേയും (ജഗതി ശ്രീകുമാര്‍), മരിച്ചു പോയ അമ്മയുടേയും, പിന്നെ ചെറിയച്ഛന്റേയും (ജഗദീഷ്) സ്വപ്നങ്ങളും അതുതന്നെയായതിനാല്‍ ഫാമിലി സപ്പോര്‍ട്ടിന് ഒരു പഞ്ഞവുമില്ല. പോരാത്തതിന് വൃദ്ധനെങ്കിലും പ്രശസ്തനായ ഒരു ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതജ്ഞന്റെ (നെടുമുടി വേണു) ശിഷ്യയുമാണ് വീണ. ഇതൊക്കെയായിട്ടും സിനിമയില്‍ പാടാനുള്ള അവളുടെ ആഗ്രഹം നീണ്ട കാലമായി നിറവേറാതെ കിടക്കുന്നു.
ഈ സമയത്താണ് അമീര്‍ എന്ന സമ്പന്നനായ ചന്ദന ബിസിനസ്സുകാരന്‍/കള്ളക്കടത്തുകാരന്‍ (മനോജ് കെ ജയന്‍) ആകസ്മികമായി വീണയെ പരിചയപ്പെടുന്നത്. ശക്തനായ ഒരു സപ്പോര്‍ട്ടറില്ലാതെ ആര്‍ക്കും സിനിമയില്‍ ശോഭിക്കാനാവില്ലെന്നും, തന്നെ വിവാഹം ചെയ്യാമെങ്കില്‍ അവളെ വലിയ പാട്ടുകാരിയാക്കാമെന്നും അമീര്‍ വീണയെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അമീറിനോട് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രണയമൊന്നുമില്ലെങ്കില്‍ കൂടി, പാട്ടിനോടുള്ള പ്രേമം മൂലം (നോട്ട് ദ പോയിന്റ്..) വീണ വീട്ടില്‍ നിന്നോടി അമീറിന്റെ മണവാട്ടിയാകുന്നു. ഈ തീരുമാനം എടുക്കാന്‍ അവളുടെ കൂട്ടുകാരന്‍ (ബാലഭാസ്കര്‍) എം.എസ്. സുബ്ബലക്ഷ്മിയുടെ ഉദാഹരണം എടുത്തിട്ട് ചെറുതല്ലാത്ത പ്രചോദനം നല്‍കുന്നുണ്ട്. സത്യത്തില്‍ അമീറിന് വീണയെ ഭാര്യയാക്കണം എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ് അവളെ പാട്ടുകാരിയാക്കണം എന്നൊന്നുമില്ലതാനും. ബാക്കിയൊക്കെ ഊഹിക്കാമല്ലോ..

ഈ സിനിമയില്‍ നമ്മളെ ഇറിറ്റേറ്റ് ചെയ്യാന്‍ പല ഉപാധികളും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. വെറും പൊട്ട, കാലഹരണപ്പെട്ട കഥ (രാജീവ് അഞ്ചല്‍); ഓക്കാനിപ്പിക്കുന്ന, വായില്‍ കൊള്ളാത്ത, മണ്ടത്തരം തുളുമ്പാത്ത പൊട്ട തിരക്കഥയും സംഭാഷണങ്ങളും (ഡോ രാജേന്ദ്ര ബാബു); മീര ജാസ്മിനിന്റെ അമിതാഭിനയം; അനവസരത്തിലുള്ള ഗാനങ്ങള്‍ (സുരേഷ് മണിമല); A Beautiful Mind (2001)-ല്‍ നിന്ന് കടം കൊണ്ട ഷീസോഫ്രീനിയ രംഗങ്ങള്‍.. എന്നിങ്ങനെ പോകുന്നു കാര്യങ്ങള്‍.

ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍ മകള്‍ക്ക് എറിഞ്ഞുടയ്ക്കാന്‍ അങ്ങാടിയില്‍ നിന്ന് പൊട്ടിയ മണ്‍കലങ്ങള്‍ വാങ്ങുന്ന അച്ഛന്‍, 'നീ പിന്‍മാറിയില്ലെങ്കില്‍ എന്റെ ഭാര്യയെ ഞാന്‍ കൊല്ലും' എന്ന് ഒരുത്തനെ തോക്ക് കാണിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്ന ഭര്‍ത്താവ്, "കരയരുത് മോനേ.. ഉള്ളിലെ മനസ്സിന്റെ നന്‍മയാണ് കണ്ണുനീരിലെ ഉപ്പ്. ആ ഉപ്പ് കൂട്ടി വേണം ജീവിതം...." എന്നിങ്ങനെ ഉപദേശിക്കുന്ന പിതാവ്. ഇങ്ങനെ രംഗങ്ങള്‍ അനവധി.
രേവതി അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രം പറയുന്ന (പറയിപ്പിച്ച) ഒരു ഡയലോഗ് ഏതാണ്ടിങ്ങനെ:
"ചില ആളുകള്‍ക്ക് പ്രത്യേകമായ കഴിവുകളും സിദ്ധികളും ഉണ്ടാവും. അത് നമ്മള്‍ അംഗീകരിച്ചാല്‍ അവരുടെ മനസ്സില്‍ നമ്മള്‍ ദൈവമാകും. എത്ര സുന്ദരമാണ് ആ സിറ്റുവേഷന്‍ എന്നൊന്നാലോച്ചിച്ച് നോക്കൂ".
ഡോ രാജേന്ദ്രബാബു വേറെ വല്ല പണിയും ചെയ്യുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നു. മംഗളത്തിലും മനോരാജ്യത്തിലും ഇദ്ദേഹത്തിന് നല്ല ഭാവിയുണ്ടാകും.

ചിത്രത്തിന്റെ ആദ്യ ഭാഗങ്ങളില്‍ മീരയുടെ അഭിനയം വല്ലാതെ ഓവറാണ്. രണ്ടാം പകുതിയില്‍ ഏതാണ്ട് മുഴുവന്‍ നേരവും 'ദുഖപുത്രി' ലൈനാണ്. അത് പിന്നേയും തരക്കേടില്ല. 'ഒരേ കടലില്‍' ഉജ്ജ്വല പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ച മീരയുടെ ഈ അധപതനത്തില്‍ സംവിധായകനുള്ള പങ്ക് ചെറുതല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു (വെറും സ്പെകുലേഷന്‍ തന്നെ). ജഗതിയും മനോജ് കെ. ജയനും മാത്രമാണ് തെറ്റില്ലാതെ അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബാലഭാസ്കറിന് ഇത്രയും കാലം ക്യാമറ കണ്ടിട്ടും അഭിനയിക്കാനുള്ള മിനിമം കഴിവുപോലും ഇല്ല എന്ന് പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. മീരയുടെ മകളായി അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്ന ബാല താരവും മോശം. ആകെമൊത്തം മോശം കാസ്റ്റിങ്ങ്.

ഈ സിനിമയിലെ ഗാനങ്ങളെക്കുറിച്ചും എനിക്ക് നല്ല അഭിപ്രായമില്ല. സിനിമയും ഗാനങ്ങളും തമ്മില്‍ ഒട്ടും ചേരുന്നില്ല. ചില ഗാനങ്ങള്‍ തീരെ അനവസരത്തിലും പിന്നെ അനാവശ്യവുമാണ്. ഓര്‍ത്തുവക്കാവുന്നതായി ഒരു ഗാനവും എനിക്ക് തോനുന്നില്ല. 'പാട്ടിന്റെ പാലാഴി' എന്നൊക്കെ കേട്ടാല്‍ ഒരു 'ടൈംലെസ്' മ്യൂസിക്കലാണെന്നൊക്കെ തോന്നുമെങ്കിലും പാട്ടുകള്‍ കേട്ടാല്‍ ആ തോന്നലൊക്കെ പറപറക്കും.

കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും ചിത്രത്തിന്റെ ഛായാഗ്രഹണം നിര്‍വഹിച്ച അഴഗപ്പന്‍ പ്രത്യേക അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നു. കണ്ണിന് കുളിര്‍മ നല്‍കുന്ന വളരെ നല്ല വിഷ്വല്‍സ്. ഈ ചിത്രത്തില്‍ ശ്ലാഘനീയമായ ഒരേ ഒരു കാര്യം.

ഈ സിനിമ ഇപ്പോഴും പ്രദര്‍ശനശാലകളില്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ (സാദ്ധ്യത കുറവാണ്) അതിനെ വെറുതേ വിട്ടേക്കൂ. സമയം കളയാന്‍ ചെലവില്ലാത്ത വേറെ ഏതെങ്കിലും വഴി കണ്ടുപിടിക്കൂ.

KEPCO Chicken Restaurant

2010-09-06T19:06:00.004+05:30

We had planned to try this 'Government' restaurant at Pettah when it opened last May. It was only a couple of days after the inauguration and Kurian, our reliable scout, reported that they were severely understaffed and not able to keep the tables running. So we had moved on to some other diner that day.

Anyway, I paid a visit to the 'Chicken Restaurant' a couple of days back for lunch. The restaurant is pretty decent in the inside, although the air conditioners were conveniently put off. The place looks real nice (especially for a Government concern) and the tables are comfortably spaced.

The lunch menu, however, was not very exciting. Chicken Biriyani, Chapathi, Chicken Fry & chicken Curry! You don't need a menu card to tell you that, right? And they didn't have one either. Anyway, we ordered the Biriyani and chicken fry.

I must say I wasn't disappointed with the food. The biriyani was not top-notch or anything but was tasty and quite good. For about Rs.80, you get a big bowl of Biriyani with 3-4 pieces of chicken, smeared in thick gravy. Not a bad deal at all. It was a bit of a let down to have no egg served with the biriyani, but given my cholesterol levels, I shouldn't complain :-)

The chicken fry (priced about Rs.60), though served cold, wasn't bad either.

We didn't enquire about desserts or beverages, but considering they offered no menu card, I guess they don't have any. Overall, I'd recommend this restaurant if you just want to have some chicken biriyani and aren't looking for a fancy menu.

The woes of structure packing - #pragma pack

2010-07-17T09:49:00.002+05:30

We were developing an application on Red Hat Enterprise Linux 5.3 that, among other things, needed to use a PCI interface card for acquiring IRIG-B time codes. The Qt 4.5 based application was first developed without this capability, and later the device driver API was integrated to it. The API had a header file with a class declaration and a corresponding source file containing definitions of the class functions. Integrating the API involved adding these two files to the list of the project's source files and making calls to the API functions.

This integration caused the application to abruptly crash after receiving SIGABRT signal. The reason reported was along the lines of: “*** glibc detected *** application_name: malloc(): memory corruption: 0x092a51c8 ***”.
Being a memory error, we used Valgrind to locate any memory access violations.

We found that the crash always happened at a single statement that dynamically allocated memory using operator new. The statement was inside the constructor for a class object. The allocation statement was something like:


   try
   {
      const unsigned int SIZE = 1024;
      char *p = new char[SIZE]; //< SIGABRT here
   }
   catch(...)
   {
      //report memory allocation error
   }

There was one allocation statement before this code. that just created an object of a class. It was guaranteed to be clean. The program was receiving a SIGABRT and no exception was being thrown. When debugged with gdb, gdb claimed the variable SIZE to be missing (even after making it volatile and compiling with -O0).

When executed with Valgrind memory check tool, Valgrind reported many occurrences of invalid write/read – i.e. beyond memory allocated by operator new.
For example, for instances like these:


    class ct;
    ...
    ct *p = new ct;

Valgrind was reporting that operator new had allocated only 103 bytes for *p, although sizeof(ct) reported 112 bytes (as obtained by printing sizeof(ct) in code and also in debugger).

Further, it was observed that the mere inclusion of the API source files in the project caused a crash, even if none of the API functions were actually called.

This made us examine the driver source files and at the very beginning of the 3rd party device driver header file was this line:


    #pragma pack(1)

And sure enough, this line was found to be causing all the problems we were observing.

The `pragma pack` directive

Pragmas are special directives that are used to communicate additional information to the compiler. Pragma directives are therefore non-standard and highly compiler specific. In our case '#pragma pack' (for gcc compiler) changes the maximum alignment of members of structures, unions, and classes subsequently defined.

Data alignment and structure padding

Data objects are generally aligned at specific word boundaries so that read/write operations can be performed efficiently. For example, on x86 platform, integers (32-bit) are generally aligned at 4- byte boundaries, where as 'short int' (16-bit) will be generally aligned at 2-byte boundaries and so on. The alignment rules are platform-specific, and might even change from compiler to compiler, for the same platform.

For a struct (or union or class) having member variables, the members themselves need to be aligned to such boundaries. This requires the compiler to insert additional unnamed data members so that proper alignment is maintained for the member objects. Checkout this example for x86 from Wikipedia.

The size of a struct/union/class object, as reported by operator sizeof, includes the size of these padding bytes. The size of a struct/class object is therefore at least (and not exactly equal to) the sum of the sizes of its members.
More on structure padding here: Data alignment: Straighten up and fly right

Changing the default packing

With the 'pragma pack' directive, it is possible to change the default alignment rule and force a particular maximum alignment boundary. For example,

    #pragma pack(2)

will force all structure (and union and class) members to be aligned at boundaries not larger than multiples of 2. i.e. An 'int' member, which would've been otherwise aligned at a 4-byte boundary, will now be aligned at a 2-byte boundary.
This tighter packing of bytes will obviously reduce the size of the structure objects, but at the cost of performance. Most processors can fetch an aligned word from memory (an atomic operation) faster than words that cross alignment boundaries. Misaligned memory requests cause multiple memory access cycles (therefore not an atomic operation) and this additional complexity adversely affects the performance of the application.

Also, note that while the x86 architecture tolerates misaligned memory access (with a performance penalty, of course), some other processors will terminate the application with a 'Bus error' (SIGBUS).

Forcing a tight alignment might still be useful when dealing with hardware drivers. The struct objects might be directly used for interacting with hardware and the padding bytes might be undesirable here. That may be the reason for using this pragma in the device driver header file.

When we included this file in our project, the pragma directive became active for all struct/class/union definitions in the included header files. This apparently created very confusing problems (gdb's weird reports). The problems we observed with our code were caused by alignment issues for some of the classes for which the pragma directive had become active. Searching the internet, I find that others have also reported problems with #pragma pack and Qt classes.

The solution

The ideal solution is to not change the default natural alignment rules. Pragma directives themselves are generally considered problematic and leading to non-portable code.
If the 'pragma pack' directive cannot be avoided at all (as in the case of a device driver), then the original packing scheme must be restored after the definition of the structures that require tight packing. i.e. the header file must be modified to something similar to:


    //push current alignment rules to internal stack
    #pragma pack(push)
    
    //force 1-byte alignment boundary
    #pragma pack(1)
    
    //the above two lines can be merged to:
    //#pragma pack(push,1)
    
    /*
        definition of structures requiring
        tight packing
    */
    
    //restore original alignment rules from stack
    #pragma pack(pop)

The above solution works for GNU, Microsoft and Borland compilers. This should have been implemented in the header file supplied by the manufacturer. For gcc, instead of the push-pop technique, you can also use #pragma pack() to restore the original packing rule.

The Karate Kid

2010-06-19T16:56:00.003+05:30

The 2010 remake of the The Karate Kid (1984) has Jaden Smith in the title role and Jackie Chan as his teacher. The movie is produced by Will Smith, father of Jaden Smith.

The movie is about an American kid who moves to China and has troubles with his school bullies. His opponents are experts in Kung Fu, being trained by a vicious 'no mercy' teacher. Our hero gets an unlikely teacher in Jackie Chan, who agrees to train him so that he can kick the bad guys' butt in a martial arts tournament.

If the theme doesn't interest you much, the screen adaptation will bore you to death. Jaden Smith gives a terrible performance as an actor (compare it to Haley Joel Osment's performance in The Sixth Sense). The story is very familiar and has no hidden surprises.

The movie doesn't do justice to it's title since the martial art that's portrayed is Kung Fu, rather than Karate. So, this really ought to be 'The Kung Fu Kid'. There are several elaborate scenes in the movie to show off people training in Kung Fu. These scenes will make you yawn because they enforce every cliche about Kung Fu and China in general. If one has to learn Kung Fu, it has to be on a platform on top of the Great Wall, so that it can be filmed from all angles!

The climax of the movie is the most silly part of it. I won't say what happens in the tournament, but be assured that there won't be any surprises. The silliness might even irritate you.

If you thought The Next karate kid was bad, you can skip watching The (worst) Karate kid (2010). Hilary Swank can at least act. Can't say that about Jaden Smith.

Raajneeti

2010-06-08T15:52:00.013+05:30

Ever since the project was announced, Raajneeti was hyped as based on the life of Sonia Gandhi, portrayed by Katrina Kaif. The creators probably thought this would give them good publicity. Later, as if they couldn't handle it, the director Prakash Jha and Katrina Kaif dismissed these reports. Anyway, as a result of all this, Raajneeti was widely associated with Katrina Kaif and nobody else (compare Google searches for "raajneeti katrina kaif" and "raajneeti ranbir kapoor". Arjun Rampal doesn't even have a chance!).
In fact, the movie is not about Sonia Gandhi and nor is Katrina Kaif the lead character.

So, what is Raajneeti all about. Just politics! Politics in north India, to be precise. But the movie is just an over-glorified potpourri of the epic Mahabharata and Francis Ford Coppola's classic The Godfather (1972) (screen adaptation of Mario Puzo's novel by the same name).

The basic theme of the movie is Mahabharata with story elements and scenes lifted from The Godfather. I say lifted and not inspired (the euphemism film-makers generally prefer) because there are far too many occasions and far too many similarities.

Since the central theme is Mahabharata and not The Godfather, there's no character equivalent of Don Vito Corleone (aka "The Godfather"). Ranbir Kapoor plays the lead character of "Samar Pratap" - a combination of Michael Corleone of The Godfather and Arjuna of Mahabharata. Arjun Rampal plays "Pritvi Pratap", the elder brother of Samar and leader of a political party. The father of these two does serve the purpose of Don Vito Corleone when the story needs him to ;-)
The negative role, Duryodhana, is played by Manoj Bajpai. His character, "Veerendra Pratap", the cousin of Samar-Pritvi brothers, leads a rival group with in the party. Veteran actor Nana Patekar plays the uncle of these young turks and serves the purpose of Krishna.
Assisting Duryodhana, err Veerendra Pratap, is "Sooraj Kumar", the illegitimate brother of Samar/Pritvi (Karna of Mahabharata, of course) played by Ajay Devgan.
In this heavy star-cast, where does Katrina fit in, you ask? She plays "Indu" (or "Indu Pratap") the daughter of a wealthy industrialist, having close ties with the political family.

The basic plot is quite simple and straightforward, if you remember your Mahabharata (or at least B.R. Chopra's highly acclaimed TV series - "Mahabharat").
The popular 'Rashtrawadi party' is led by Veerendra Pratap's father, assisted by his younger brother. Samar, our Michael Corleone, has just returned from vilayat to attend his uncle's birthday party. Indu (katrina Kaif) is in love with Samar, who on the other hand has a blonde girlfriend and has no intentions of hitting on with Indu.
When the big party leader falls following a heart attack, a fight for power begins between the factions led by Samar and Pritvi. Sooraj (Ajay Devgan) is a local leader and when he's mocked by Pritvi, Veerendra gives him refuge and befriends him (I told you, Mahabharata all the way). The fight that ensues gets bloody and Samar is pulled in, although quite voluntarily, to the crookedness and violence of politics.

Although the critics generally seem to have given very positive ratings to Raajneeti, I find it quite un-original and lacklustre. I quite honestly fail to see any brilliance in the adaptation or the direction. If you've watched The Godfather, you'll recognise several scenes and twists in Raajneeti. The similarities seem endless and many elements have been spiced-up/altered, but not very much, to suit the Bollywood style.
The script is not that great either. most characters have wide ranging qualities. A man shown to be crushing another man's skull is later described as dil ke ache! The ending is also quite boring and predictable drama (remember Karna's chariot getting stuck in the battlefield? Well, a Scorpio is the modern-day chariot ;-).

The director makes a desperate attempt to make the movie seem very "bold" by stuffing in a couple of love-making/steamy scenes, at regular intervals throughout the movie. On-screen kissing doesn't seem to be a taboo any more these days. The story dismisses all concerns of increased infertility among the current generation, as all women in this movie conceive with just one copulation.
The portrayal of politics as a beastly game and the deplorable depiction of women politicians add more masala.

One appreciable thing about the movie is the excellent acting by the male actors. I can't say the same about Katrina Kaif, but she hasn't done very bad either. Ranbir Kapoor has performed quite well, and so has Arjun Rampal. Ajay Devgan (a hugely over-rated actor, in my opinion) is his usual unimpressive self.

To conclude, I'd say Rajneeti is just an okay movie, much better than the average filth Bollywood produces. Ranbir Kapoor, though no Al Pacino, is showing lot of promise these days. Although much over-rated and not really worth the praise it's getting, Raajneeti won't irritate you and mock your intelligence (well, it does make a try, in a couple of occasions).

Adding IMDB search to Opera browser

2010-06-06T20:50:00.006+05:30

Opera has been my favourite browser for more than a decade now. This under-appreciated product introduced many innovations (like tabbed browsing and standards compliance) that people usually associate with Firefox.

Opera has a feature for searching using keywords in the address bar. For example, To search with Google, all you need to do is type: "g your-search-phrase" in the address bar and hit enter. Similarly, 'w' will do a Wikipedia search and 'y', a Yahoo search. I've seen lot of people get pleasantly surprised when I explain this handy feature that saves time.

Adding a custom search

Being a movie buff, I do lot of searching on IMDB and hence adding a custom search for that is very useful for me. Here's how to do it.

Open: Menu > Settings > Preferences > Search
Click on 'Add', type in the following:
Name = IMDB
Keyword = i
Address = http://www.imdb.com/find?s=all&q=%s

Hit OK and you're done. From now on, you can just type: "i some-movie-name" in Opera's address bar to do an IMDB search. Convenient, isn't it?

Even easier method

In recent versions of Opera (I've noticed in v10.6 alpha), there's an even easier method. Just right-click any search field on any web site and select 'Create search' from the menu. Opera will automatically fill in the details and you only need to pick a key-word of your choice.

PS: The custom searches you create this way can be added to the speed-dial page or to the tool-bar for easy access.

Curries by Amritha - Restaurant

2010-06-04T20:47:00.002+05:30

Curries is a new take-home counter from the famous Amritha Hotel group. It's at Kowdiar, right next to Cafe Coffee Day (yup, the old Nikki-Nikita place).

The attractive food counter had a number of non-vegetarian dishes in the offering, but only one vegetarian dish. The servings are measured by weight and reasonably priced (250g chicken curry costs Rs.80).

I tried the chicken curry (what better to try at a restaurant named curries?). It was not very spicy and had too much potato content for my taste. The mutton fry (not too dry) was very spicy and quite good. The Gobi Manchurian was fine too. But the best part of the meal was the Rotis. They had little or no maida and were delicious enough to be devoured without any curry.

To conclude, Curries shows lot of promise (unlike the previous occupants of that place). Do checkout their chicken bartha, it looked interesting...

Zinc n Rock - Restaurant

2010-06-04T19:42:00.009+05:30

Zinc n Rock is a stylish new café, located at the Vanross Junction. These guys have placed ads on every nook and corner of the city, and so we decided to check it out.

It's a delight to walk in to this stylishly decorated restaurant. The theme seems to be 'Red & Black' everywhere and of course, rock music. An electric guitar adorns a wall and there's a durbar at a corner, where you can sit down on the cushions on the floor (if you are capable of bending your knees, that is!). But the constant rock noise (I dare not call it music) from the shabby speakers gets on your nerves after a while. I really cherished the moments of pause between tracks!

The menu too is quite attractive with a variety of sandwiches, burgers and beverages. The prices were reasonable too.
We marked our orders on a list provided and the waiter was very prompt to collect it from us. And then our loooong wait began. It took about an hour for our sandwiches/burgers to be served. When enquired, the manager told us that the delay was because they were bringing the items hot from the oven!
Anyway, the food was quite okay, but nothing spectacular. The relatively lower prices on the menu was more than compensated by the reduced size of servings!

After two hours, we were still waiting for our milkshakes and coffee. We could see people at other tables getting irritated by the delay (and by the 'music' too in no small measure, I guess). The manager was all apologetic but that didn't help with the situation. We canceled our drinks and paid the bill and got out. I didn't then have any memory of the delight I felt when walking in to the place left in me!

Zinc n Rock is a treat to the eyes. But it's irritating for the ears and tormenting for your stomachs. If you need to waste a couple of hours (waiting for a train perhaps), I suggest you buy a ticket for one of the amazing Malayalam movies in theaters rather than visit Zinc n Rock. That at least costs a lot less!

Update: Zinc n Rock guys have been conducting occasional 'food festivals'. I tried their Biryani festival. It was horrible.. I guess I should stay away from this place forever!

Mezbaan - Restaurant

2010-06-03T19:29:00.007+05:30

"Mezbaan" - how does that sound? Well, if the title didn't tell ya, it's a new restaurant claiming to specialize in Malabari cuisine. It's on the ground floor of the Vyapara Bhavan building at Manjalikkulam (down the Gandhari Amman Kovil Road, towards Thampanoor).

The restaurant is not very big, accommodating less than ten tables. The place looks okay enough. The palm-leaf and bamboo walls and kerosene lanterns (കമ്പി റാന്തല്‍) (they're just decorative, of course) are mixed with Chinese paper lanterns/lamps to give a colourful and mildly weird ambience.

The menu is very attractive although the prices are slightly on the higher side. Chicken/mutton biryani are priced at Rs.100.
As always, we (three of us) went for variety and asked for a sizeable number of dishes. To our disappointment, we found a large disparity between what's listed on the menu and what's actually available. The kitchen seemed to support only 30% of the menu :-(

The menu claims that the biryani is cooked in the traditional Dum style. Unfortunately, their idea of biryani turned out to be chicken and mutton pieces stuffed under a bowl of plain ghee rice. Not very enjoyable.

Nothing much good can be said about the other dishes too. The fried kallummekka (mussels) was the only dish appreciable, although it too had too much oil and onions.

We finished off the lunch with fresh lime juice, that was served at ambient temperature! They apparently ran out of ice and cool drinking water.

In short, 'Mezbaan' was indeed a very forgettable experience.

Hotel Teekay Palace - Restaurant

2010-05-03T21:40:00.002+05:30

Hotel Teekay Palace is a tall but otherwise unattractive building, at Aristo Junction, near Thampanoor. Just a couple of days after its opening, we had spotted it while dining at the roof-top restaurant of Hotel Horizon. :-)

The reception desk of the hotel is good enough and the restaurant welcomes you with the promise of Indian, Chinese and Continental cuisine. Unfortunately, that's pretty much everything good I've to say about this restaurant. The substandard quality shows in the dirty table cloths, scratched chair cushions and a washroom that doesn't have running water.

All that could've been forgiven (if not forgotten) if they had served us some lip smacking food. Unfortunately, that didn't happen either. Apparently, their idea of 'ularthiyathu' (ഉലര്‍ത്തിയത്) is burnt food. Both beef ularthiyathu and prawns made us cry over the lost money and appetite. Grilled seer fish was a let down too. The chapathis were dry and hard and the all-maida naans were no good either. In the end, we were too disappointed to even consider the desserts menu (a dinner-out without desserts? huh!).

To add to the ambiance, there was a fat loner at the restaurant who was in very high spirits. He provided entertainment to the few who entered the restaurant by talking, singing and passing comments - all sparsely decipherable, but loud gibberish. He must've been somebody important (perhaps for the Hotel management), since the restaurant manager was giving him company.

Overall, if a good dinner at a nice place is what you think your money's worth, then better stay away from Teekay palace.

കാലാവസ്ഥയും കെ.എസ്.ഇ.ബിയും

2010-04-30T18:43:00.003+05:30

കാലാവസ്ഥയും വൈദ്യുതി വകുപ്പും തമ്മിലെന്ത് ബന്ധം എന്നാലോചിച്ച് തല പുണ്ണാക്കണ്ട. കാറ്റും മഴയും വളരെ കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാനുള്ള അത്യന്താധുനിക അതീവ രഹസ്യ ഉപകരണങ്ങള്‍ നമ്മുടെ വൈദ്യുതി വകുപ്പ് എങ്ങനെയോ സമ്പാദിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ വ്യക്തമായ തെളിവുകളുണ്ടെന്നാണ് കാലാവസ്താ വകുപ്പിന്റെ നിഗമനം. ഇത്രയും കാലം കട തുറന്നു വച്ചിട്ടും, 'പെയ്തുപോയ മഴ ഇത്ര സെ.മീ.' എന്ന് പറയാനല്ലാതെ 'ദേ മഴ വരാന്‍ പോകുന്നു' എന്നോ 'കാറ്റടിക്കാന്‍ പോകുന്നു' എന്നോ കൃത്യമായി പറയാന്‍ ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല ഇവര്‍ക്ക്. ഇന്നേവരെ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സങ്കീര്‍ണ്ണങ്ങളായ കാലാവസ്ഥാ മോഡലുകളോ ഉപഗ്രഹങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ചുപോലും ചെയ്യാന്‍ കഴിയാത്ത ഈ സംഗതി വളരെ സിമ്പിളായി നമ്മുടെ വൈദ്യുതി വകുപ്പ് ചെയ്യുന്നതെങ്ങനെ എന്നാണ് കാലാവസ്ഥാക്കാര്‍ വണ്ടറടിക്കുന്നത്!

സംഭവം സത്യമാണ്. ഈയിടെ വേനല്‍ മഴ തുടങ്ങിയതോടെ വൈദ്യുതി വകുപ്പ് അവരുടെ കഴിവ് തെളിയിച്ചിരിക്കുകയാണ്. മഴയോ കാറ്റോ വരാന്‍ എന്തെങ്കിലും സാദ്ധ്യതയുണ്ടെങ്കില്‍ കിറുകൃത്യമായി എന്റെ വീട്ടില്‍ കറന്റ് പോകും. മഴ വരുന്നതിനു അരമണിക്കൂര്‍ മുമ്പെങ്കിലും സംഭവം നടന്നുകഴിയും. പിന്നെ മഴ തോര്‍ന്ന് മിനിമം അര മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞാലേ വൈദ്യുതി പ്രവാഹം ഉണ്ടാകൂ. ഈ കൃത്യതയുടെ പിന്നിലുള്ള അതിസങ്കീര്‍ണ്ണ ടെക്നോളജി (അഥവാ ഗുട്ടന്‍സ്) അതീവരഹസ്യമായാണ് കെ.എസ്.ഇ.ബി. സൂക്ഷിക്കുന്നത്. ആരെങ്കിലും കാര്യം അന്വേഷിച്ചാല്‍ "ഇലവന്‍ കെ.വി. ഫാള്‍ടാണ്", "ഫീഡര്‍ പോയതാണ്" എന്നൊക്കെയുള്ള കോഡ് മറുപടികളായിരിക്കും കിട്ടുക.

എന്നാല്‍ കെ.എസ്.ഇ.ബിയുടെ പക്കലലുള്ളത് സങ്കീര്‍ണ്ണങ്ങളായ ഉപകരണങ്ങളല്ലെന്നും, മറിച്ച് കാറ്റൂം മഴയും പ്രവചിക്കാന്‍ കഴിവുള്ള ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാരാണെന്നും ഒരു മറുപക്ഷമുണ്ട്. പൊതുജനക്ഷേമം മുന്‍നിര്‍ത്തി ഇക്കൂട്ടര്‍ നേരത്തേ തന്നെ ഊര്‍ജ്ജപ്രവാഹം നിര്‍ത്തിവക്കുന്നതാണത്രെ! ചെലവേറിയ പോസ്റ്റുകളും പിന്നെ അതിനൂതന ട്രാന്‍സ്ഫോര്‍മറുകളും കമ്പികളും മറ്റും വായുവില്‍ നിന്നും ജലത്തില്‍ നിന്നും സംരക്ഷിക്കേണ്ടതുതന്നെയല്ലേ?

എന്തൊക്കെയാണെങ്കിലും വൈദ്യുതി വകുപ്പിന്റെ ഉപകരണങ്ങളിലും ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍മാരിലും കാലാവസ്ഥാ വകുപ്പുകാര്‍ക്ക് കണ്ണുണ്ട് എന്നാണ് കേള്‍ക്കുന്നത്. ആര്‍ക്കറിയാം, നാളെ ഒരുപക്ഷേ വിദേശശക്തികള്‍ പോലും ഇവരുടെ ടെക്നോളജി തേടിയെത്തിയേക്കാം. ജാഗ്രതൈ!

വാല്‍: ഞാന്‍ ഇതെഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എങ്ങനെയോ മണത്തറിഞ്ഞ കെ.എസ്.ഇ.ബി. ഇടക്ക് സ്വിച് ഓഫ് ചെയ്ത് എന്നെ ഒരു പ്രാവശ്യം വിരട്ടി നോക്കി. പിന്നേ, ഞാനാരാ മോന്‍. ഹും.

Flavors - Restaurant

2010-04-29T19:38:00.006+05:30

Flavors is a small trendy diner at Women's college Junction, Vazhuthacaud (right after the Bata showroom), promising to deliver a different experience.

Walking towards Flavors, one notices attractive blue lighting and more cafe style settings. The place is too damn small to be a serious restaurant. There's hardly 4 tables, and a bar table, but with no place on the other side of it!

The menu seemed to be predominantly continental, but I was surprised to find 'kozhi biriyani' (AFAIR) in the offering. Apparently, they've little bit of everything in the menu, including Chinese.

I can't say anything reasonably decent about the food though. This place doesn't offer anything to the serious gourmand. There's no 'difference' to be felt here. There are several places in the city where you get far better food. The fried rice and the chicken curries (I don't even remember the ones we ordered, they were so forgettable) don't deserve much appreciation.

Another irritation with the place is that it's so crowded. They seem to have succeeded in attracting far too many people to be managed with their meagre settings. So, if you're in search for some quiet comfy dinner, look someplace else.

In short, this is more of a place to have a cup of coffee or iced tea, and that too only if it's not the rush hour. Serious gourmands, go some place else :(

Nisha @ Hotel Pankaj - Rooftop Restaurant

2010-03-30T21:12:00.004+05:30

Walking in to the lobby of Hotel Pankj (yes, that's at Statue, opposite to the Secretariat), we were offered three choices - Maya, Nisha & Sandhya. Sounds hot? Just that these are the names of their restaurants. We chose Nisha, the roof-top restaurant.

I won't go on much about the food since it wasn't very good. The pulao wasn't terrible, but wasn't that good either. The food is just okay and not worth the time (or money) it takes to get it. It seemed that people visited this restaurant only to have couple of drinks in peace. Mirinda for the kids, beer for the uncle and whiskey for the dad - that's the way things were flowing.

As for me, I came down with stomach ache and fever the very next day. To be fair, Ashik, who too ate everything we ordered (including the sliced pork with capsicum), was just fine. I guess my hard earned pathogen-burning skills have diminished over the years :(

Note to self: Must have more practice and regain digest-all powers!

നായകന്‍

2010-03-30T21:01:00.004+05:30

നായകന്‍ - ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ 'പുതിയ മുഖം'. കലയും ആക്ഷനും സമന്വയപ്പിച്ച വളരെ വ്യത്യസ്തമായ (ആസ് യൂഷ്വല്‍?) ഒരു ചിത്രം എന്ന് ഇന്ദ്രജിത് തന്നെ ഒരു അഭിമുഖത്തില്‍ പറഞ്ഞിരുന്നു. വ്യത്യസ്തമായതുകൊണ്ട് മാത്രം സിനിമ നന്നാവണമെന്നില്ലല്ലോ!

കഥയേക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകമൊന്നും പറയാനില്ല. കാര്യമായ കഥയേ ഇല്ല എന്ന് സാരം. ജെ.എസ്. എന്നറിയപ്പെടുന്ന അധോലോക നേതാവിനെതിരെ നായകനായ വരദന്‍ നടത്തുന്ന പകവീട്ടലിന്റെ പോരാട്ടമാണ് ഇതിവൃത്തം. അറിയപ്പെടുന്ന കഥകളിയാചാര്യനായ അച്ഛന് മകനും ഒരു കഥകളി നടനാകണം എന്നയിരുന്നു ആഗ്രഹം. വരദന്‍ കഥകളി വശമായിരുന്നെങ്കിലും അച്ഛന്റെ ഇഷ്ടങ്ങള്‍ക്കെതിരായി ഇയാള്‍ പുതിയ മേച്ചില്‍ പുറങ്ങള്‍ തേടി ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ കമ്പനിയില്‍ ചേരുന്നു. ഇതിനിടെ, ജെ.എസ്. നടത്തുന്ന ഒരു കൊലപാതകത്തിന് സാക്ഷിയാകേണ്ടി വരുന്ന അച്ഛനേയും സഹോദരിയേയും അവര്‍ കൊലപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതറിഞ്ഞ് ചോരതിളച്ചെത്തുന്ന വരതനെ സ്വാഭാവികമായും വില്ലന്‍മാര്‍ ഇടിച്ച് പഞ്ചറാക്കിക്കളയുന്നു. വിന്‍സെന്റ് കാരണവര്‍ എന്ന ലോക്കല്‍ ഗോഡ്ഫാദര്‍ വരദന്റെ രക്ഷിതാവാകുന്നതോടുകൂടി നമ്മുടെ 'നായകന്‍' ജനിക്കുകയായി. പിന്നെയൊക്കെ ഊഹിക്കാവുന്നതുപോലെത്തന്നെ!

വരദനായി ഇന്ദ്രജിത്തും, വിന്‍സെന്റ് കാരണവരായി തിലകനും വേഷമിടുന്നു. ജെ.എസ്. എന്ന വില്ലനാകുന്നത് സിദ്ദിക്. പോലീസ് കമ്മീഷണറായി ലാലു അലക്സും വരദന്റെ അമ്മാവന്‍/സഹായി/ഉപദേശി ആയി ജഗതിയും അഭിനയിക്കുന്നു. 'നായിക' എന്ന സംഗതി ഇല്ലെങ്കിലും വിന്‍സെന്റ് കാരണവരുടെ മകളായി ധന്യ മേരി വര്‍ഗ്ഗീസ് (തലപ്പാവ്, കേരള കഫേ) അഭിനയിക്കുന്നു. അധികം ആയുസ്സില്ലാത്ത ഒരു ചെറിയ കഥാപാത്രമായി വിജയരാഘവനുമുണ്ട്. അറിയപ്പെട്ട നടനായിരുന്ന ജോസ് പല്ലിശ്ശേരിയുടെ മകനായ ലിജോ പല്ലിശ്ശേരിയാണ് സിനിമയുടെ സംവിധായകന്‍.

ജെ.എസ്. എന്ന ശങ്കര്‍ ദാസിനെ ('ശങ്കര്‍ ദാസ്' എങ്ങനെ 'ജെ.എസ്.' ആകും എന്ന് ചോദിക്കരുത്, എനിക്കറിയില്ല!) ഒരു മജീഷ്യനായാണ് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. The Prestige എന്ന അത്യുഗ്രന്‍ സിനിമയില്‍ നിന്ന് മോഷ്ടിച്ചതാണീ കഥാപാത്രത്തിന്റെ രീതിയും പിന്നീടുള്ള ചില ട്വിസ്റ്റുകളും. സംഗതി വെളിപ്പെടുത്തി ഞാന്‍ രസംകൊല്ലിയായെന്ന് വിചാരിക്കേണ്ട, ആ കടമ കഥാകാരന്‍/സംവിധായകന്‍ തന്നെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മോഷ്ടിച്ച ഐഡിയ പാതിവഴിയില്‍ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു പുണ്യാളന്‍മാര്‍!
ചിത്രത്തിന്റെ കാസ്റ്റിങ്ങ് പ്രത്യേക പരാമര്‍ശം അര്‍ഹിക്കുന്നു. അത്രക്ക് മോശം. ഏതൊക്കെയോ വഴിപോക്കരെ ഓടിച്ചിട്ട് പിടിച്ച് 'ഡഗ്ലസ്' എന്നൊക്കെ പേരും കൊടുത്ത് കായപ്പെട്ടിയുടെ മുന്നില്‍ നിരത്തിയിരിക്കുന്നു. പലരുടേയും ഡയലോഗ് ഡെലിവെറിയും വളരെ മോശം. കൊച്ചിയിലെ ഗുണ്ടാത്തലവന്‍മാരൊക്കെ ഒന്നാം തരം അച്ചടിഭാഷയിലാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. പോണി-ടെയില്‍ വച്ച തിലകനെ ആദ്യമായി കാണാനുള്ള ഭാഗ്യവുമുണ്ടായി.

'സ്റ്റൈലിഷ് സിനിമ' എന്നതാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഇതിന്റെ കര്‍ത്താക്കളുടെ ലക്ഷ്യം - തലങ്ങും വിലങ്ങും പായുന്ന ക്യാമറാ ഷോട്ടുകള്‍, ചടുലമായ പശ്ചാത്തല സംഗീതം, തെലുങ്കിലെ മഹേഷ് ബാബു (പോക്കിരി, ഒക്കഡു) സ്റ്റൈല്‍ ആക്ഷന്‍ സീക്വന്‍സുകള്‍ എന്നിങ്ങനെ പോകുന്നു. ചുരുക്കത്തില്‍ ഒരു 'ബിഗ്-ബി റീലോഡഡ്' അറ്റംപ്റ്റ്. നായകന്റെ attitude കാണിക്കാനായുള്ള ഷോട്ടുകളാണ് ഏറ്റവും ഹാസ്യം. ഇതിലെ നാട്ടിലും മലേഷ്യയിലുമായി ചിത്രീകരിച്ച ഒരു ഗാനരംഗം കാണുമ്പോള്‍ ഇതുമനസ്സിലാകും. തോക്കുളേന്തിയിരിക്കുന്ന Hitman ഇന്ദ്രജിത്തിനെ കാണിച്ചപ്പോള്‍ തിയേറ്ററില്‍ പൊട്ടിച്ചിരിയും കൂവലും.

'കലയും ആക്ഷനും' എന്ന് പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. കഥകളി വേഷമിട്ടിരിക്കുന്ന നായകന് ഇലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ തോക്കെടുത്തു കൊടുക്കുന്നു സഹായി. എന്നിട്ട് വായില്‍ കൊള്ളാത്ത എന്തൊക്കെയോ motivational വാചങ്ങള്‍ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതോടു കൂടി കവിളുകള്‍ വിറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നായകന്‍ ആക്ഷന് പുറപ്പെടുകയായി. ഈ കവിളുകള്‍ വിറപ്പിക്കുന്ന 'അഭിനയ മുഹൂര്‍ത്തം' ഒന്നുരണ്ടിടത്ത് ഉപയോഗിച്ചുണ്ടെന്നാണ് ഓര്‍മ്മ. കണ്ടപ്പോള്‍ 'ക-ക-ക-കിരണ്‍' എന്ന് പറഞ്ഞ ഷാഹ്റൂഖിനെ ഓര്‍മ്മ വന്നു.

മാന്ത്രികനായ മെഗാവില്ലനാണ് മറ്റൊരു താരം. നല്ലൊരു നടനായ സിദ്ദിക്കിനെ കൊണ്ട് പക്ഷേ എന്തൊക്കെയോ ഗോഷ്ടികള്‍ കാണിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. The Prestige-ല്‍ Hugh Jackman അവതരിപ്പിച്ച ചില രംഗങ്ങള്‍ ("The New Transported Man") സിദ്ദിക്കിനെ കൊണ്ട് പയറ്റിയിട്ടുണ്ട്.

വിന്‍സെന്റ് കാരണവര്‍ എന്ന തിലകന്റെ കഥാപാത്രത്തിനും കാര്യമായ ചലനങ്ങളുണ്ടാക്കാനുള്ള വകുപ്പില്ല. Ray Ban കണ്ണടയും (ആ Ray Ban ലേബല്‍ അത്രയും വ്യക്തമായി കാണിക്കരുതായിരുന്നു) നരച്ച പോണി-ടെയിലും തിലകന് ഒട്ടും ചേരുന്നില്ല. ഏച്ചുകെട്ടിയാല്‍ മുഴച്ചിരിക്കും. അത്ര തന്നെ!

നല്ലത് എന്ന് പറയാന്‍ കഴിയുന്ന ഏതാനും ചില കാര്യങ്ങള്‍: പശ്ചാത്തല സംഗീതം, സംഘടനരംഗങ്ങള്‍, ക്യാമറ. ഏഡിറ്റിങ്ങും തരക്കേടില്ല. പക്ഷേ ഇവ കൊണ്ടു മാത്രം ഈ സിനിമ 'പൊങ്ങുന്നില്ല'! ഗാനങ്ങള്‍ പരമബോറാണെങ്കിലും പശ്ചാത്തലസംഗീതം ഉഗ്രന്‍. ലാലു അലക്സിന്റെ ഏതാനും രംഗങ്ങളും ചിരിക്കാന്‍ (കളിയാക്കിയതല്ല, ശരിക്കും!) വക നല്‍കുന്നു.

ആദ്യം പറഞ്ഞതുപോലെ, പൃഥ്വിരാജിന് ശേഷം ഇത് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ 'പുതിയ മുഖം' മാത്രം. പക്ഷേ ഇത് ഈ നടന്റെ കരിയറില്‍ [നമുക്ക്] ഓര്‍ക്കാവുന്ന ഒരു ചിത്രമാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. അത് ഏറിയ പങ്കും സംവിധായകന്റെ കുറ്റമാണെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. ചില നല്ല ഭാഗങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും വളരെ മോശം രംഗങ്ങളും ധാരാളം. ഒരു പക്ഷേ, ആദ്യസിനിമ ആയതുകൊണ്ടാവാം. എന്തായാലും ഭാവിയില്‍ നല്ല സിനിമകള്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ ഇദ്ദേഹത്തിന് കഴിയട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു (അതിനുള്ള കഴിവുണ്ടെന്നാണ് തോന്നുന്നത്).

സൂഫി പറഞ്ഞ കഥ

2010-03-01T19:23:00.014+05:30

പുതുമുഖ സംവിധായകരില്‍ ഏറെ ശ്രദ്ധേയനായ പ്രിയനന്ദനന്റെ സൂഫി പറഞ്ഞ കഥ ഏകദേശം രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് തിയേറ്ററുകളില്‍ പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തി. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇതിനു മുമ്പിറങ്ങിയ നെയ്തുകാരന്‍, പുലിജന്മം എന്നീ ചിത്രങ്ങള്‍ ധാരാളം പ്രശംസ പിടിച്ചുപറ്റിയിരുന്നു.
ഒരു കടലോരപ്രദേശത്തെ ആള്‍ക്കാര്‍ ആരാധിക്കുന്ന ഒരു 'ബീവി'യുടെ ഖബറിന്റെ പിന്നിലെ കഥയോ ചരിത്രമോ ആണ് ചിത്രത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം. കെ.പി. രാമനുണ്ണി 15 വര്‍ഷം മുമ്പെഴുതിയ ഇതേ പേരുള്ള നോവലിന്റെ ചലചിത്രാവിഷ്കാരമാണ് ഈ സിനിമ.

1850-കളിലാണ് കഥ നടക്കുന്നത്. ഒരു പ്രമുഖ ഹിന്ദു മേനോന്‍ കുടുംബത്തില്‍ പിറന്ന കാര്‍ത്യായനി (കാര്‍ത്തി) എന്ന പെണ്‍കുട്ടി ഒരു പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങള്‍ ആരാധിക്കുന്ന മുസ്ലിം ബീവിയായി പരിണമിച്ച കഥ, ഈ കാലഘട്ടത്തില്‍ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു. അതിനാല്‍ തന്നെ ഇത് ചരിത്രമാണോ കെട്ടുകഥയാണോ എന്ന് കൃത്യമായി നിര്‍വചിക്ക വയ്യ. സ്നേഹവും, കാമവും, ദൈവീകതയും ഒക്കെ നിറം പകര്‍ന്ന, കാല്പനികതയുടെ അതിരുകളില്‍ ജീവിക്കുന്ന ഒരു കഥ.

കാര്‍ത്തി ജനിച്ചു വീണപ്പോള്‍ തന്നെ അതൊരു അസാധാരണമായ ജാതകമാണെന്ന് അമ്മാവന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു - "സാധാരണക്കരുടെ നല്ലതിനും ചീത്തക്കും അപ്പുറമായിരിക്കും ഇവരുടെ നല്ലതും ചീത്തയും". അമ്മാവന്റെയും കാര്‍ത്തിയുടേയും ബന്ധം വളരുന്നതും അല്പം വിചിത്രമായ രീതിയില്‍ തന്നെയാണ്. അമ്മയും മുത്തശ്ശിയും അമ്മാവനും എല്ലാവരും ഉണ്ടെങ്കിലും എന്തുകൊണ്ടോ ഏകാന്തത നിറഞ്ഞ ബാല്യവും കടന്ന് കാര്‍ത്തി സുന്ദരിയായ യുവതിയായി വളരുന്നു. മാന്ത്രികതയും ദൈവീകതയും കലര്‍ന്ന സംഭവങ്ങളും മരണങ്ങളും ഇതിനിടയില്‍ സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്.
പൊന്നാനിയില്‍ നിന്ന നാട്ടില്‍ കച്ചവടത്തിനെത്തുന്ന മാമൂട്ടി എന്ന മുസ്ലിം യുവാവുമായി കാര്‍ത്തി പ്രണയബദ്ധയാകുന്നു. ഇയാളുമായി കാര്‍ത്തി നാടുവിടുന്നു. മതം മാറി, തട്ടമിട്ട്, നിസ്കരിക്കുന്ന സുഹ്റ എന്ന കാര്‍ത്തി പക്ഷേ ഏറെ നാള്‍ കഴിയും മുമ്പു തന്നെ തന്റെ വേരുകളുടെ ആഴങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. വീട്ടുപറമ്പില്‍ ഒരു അമ്പലം വേണമെന്ന സുഹറയുടെ ആവശ്യം നല്ലവനായ മാമൂട്ടി നിറവേറ്റിക്കൊടുക്കുന്നു. ഇതിനേത്തുടര്‍ന്ന് നാട്ടിലുണ്ടാകുന്ന പശ്നങ്ങളോടെയാണ് കഥ മുന്നേറുന്നത്.

കഥ പറയുന്ന സൂഫിയാകുന്നത് ബാബു ആന്റണിയാണ്. ബംഗാളി നടി ഷര്‍ബാനി മുഖര്‍ജി കാര്‍ത്തിയായി വേഷമിടുന്നു. അമ്മാവന്‍ ശങ്കരമേനോനായി അഭിനയിച്ചിരിക്കുന്നത് തമ്പി ആന്റണിയാണ് (ബാബു ആന്റണിയുടെ സഹോദരനാണ് ഇദ്ദേഹം). മാമൂട്ടിയായി വേഷമിടുന്നത് ചിത്രത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാതാവ് കൂടിയായ പുതുമുഖം പ്രകാശ് ബാരെ. കൂടാതെ ജഗതി ശ്രീകുമാറും ഒരു പ്രധാന വേഷം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
എല്ലാവരും നല്ല പ്രകടനം കാഴ്ച വച്ചിരിക്കുന്നു. നായികയായ ഷര്‍ബാനി മുഖര്‍ജിയുടെ മുഖത്തിന് കഥാപാത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്ന നിഗൂഢമായ വശ്യത ധാരാളമുണ്ടെങ്കിലും, ആവശ്യത്തിലേറെ പ്രായമുള്ളത് പോലെ തോന്നുന്നു. അഭിനയം നല്ലതെങ്കിലും കെങ്കേമം എന്ന പറയുക വയ്യ. 'യക്ഷി'യില്‍ ശാരദ അഭിനയിച്ചതിനോട് സാമ്യമുള്ള ചില രംഗങ്ങളും ഡയലോഗ് ഡെലിവെറിയും ഇതില്‍ കാണാം.
അല്പം 'സ്റ്റിഫ്' ആണെങ്കിലും തമ്പി ആന്റണിയുടെ ശങ്കുമ്മാമയും നന്നായിട്ടുണ്ട്. ഉത്സുകനായ മാമൂട്ടിയെ പ്രകാശ് ബാരെ തെറ്റില്ലാതെ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഒരു പക്ഷേ നോവല്‍ വായിക്കാഞ്ഞിട്ടാകാം, ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രമേയം മുഴുവനായി ഉള്‍കൊള്ളാന്‍ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. എന്താണ് കഥയുടെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാക്കേണ്ടത് എന്ന് നിശ്ചയിക്കാന്‍, അല്ലെങ്കില്‍ അത് പ്രേക്ഷകനിലേക്കെത്തിക്കാന്‍ സംവിധായകന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. നോവലിലെ എല്ലാ സംഗതികളും 2 മണിക്കൂറില്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ക്കാന്‍ കഴിയാത്തതാണ് പ്രശ്നം എന്ന് ഞാന്‍ ഊഹിക്കുന്നു. ദൈവീകത, സ്നേഹം, കാമം, മതം, മത ഭ്രാന്ത് എന്ന് തുടങ്ങി സ്വവര്‍ഗ്ഗ രതി വരെ, എല്ലാം കൂടിമറിഞ്ഞ് പ്രേക്ഷകനെ കണ്‍ഫ്യൂഷനിലാക്കുകയാണ് ഈ സിനിമ.

ആരാധ്യയായ ബീവിയുടെ കഥ സൂഫി പറഞ്ഞു തുടങ്ങുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:
   "ബീവി ദൈവമാണോ?"
   "അല്ല മോനേ"
   "പിന്നെ എന്തിനാണ് എല്ലാവരും ബീവിയുടെ അടുത്ത് പോകുന്നത്?"
   "സുഖസുന്ദരമായി ദൈവത്തിന്റെ അടുത്ത് എത്താന്‍"

പക്ഷെ, സിനിമ തീരുമ്പോഴും ഈ പറയുന്നതും ബീവിയുടെ നമ്മള്‍ കണ്ട ജീവിതവുമായി വലിയ ബന്ധമൊന്നും തോന്നുന്നില്ല. കാര്‍ത്തിയെന്ന ബീവിയുടെ മേല്‍ മിന്നിമറിയുന്ന ഭാവങ്ങള്‍ (ചെറിയ അളവിലാണെങ്കില്‍ കൂടി) പലതാണ് - നിഷ്കളങ്കയായ ബാലികയുടെ, ഒരു സാധാരണ പെണ്ണിന്റെ, മച്ചിലെ ദേവിയുടെ, ഒടുവില്‍ കണ്ണകിയുടേയും.

ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും, കണ്ടുമടുത്ത ക്ലീഷേകളില്‍പ്പെടാതെ, ആകാംഷ നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ, മടുപ്പ് തോന്നിപ്പിക്കാതെ സിനിമ കൊണ്ടുപോകുന്നതില്‍ സംവിധായകന്‍ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു. സിനിമ തീരുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ഒരു നിരാശ അനുഭവപ്പെടുക. നോവല്‍ വായിക്കുന്നതായിരിക്കും എന്തുകൊണ്ടും നല്ലതെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.

Why Google, why?

2010-03-01T19:05:00.005+05:30

Have you noticed that for some time now, Google has been suggesting search phrases when you type text in their search box? I usually use "g phrase" trick with Opera browser, and almost never enter text directly in google.com.

Anyway, try typing in "why do" on google.co.in:

PS: BTW, I was searching for this: Why doesn't my floating-point comparison work?

SATA driver - ata_piix - problem with Red Hat Enterprise Linux 5 Installer - SOLVED

2010-02-24T21:55:00.005+05:30

I was trying to install RHEL 5.3 on one of the new industrial computers we had in our office. I had installed MS DOS 6.22, Windows 2000 and Windows XP on these machines without any issues. This PC model has Intel Core2Duo processor with an Intel main-board chipset.

The RHEL 5.3 installer, unfortunately, was getting stuck in the very beginning with "loading ata_piix driver". Doing Ctrl+Alt+F4 took to a terminal that showed periodic attempts to access the SATA HDD with different modes (UDMA/133, UDMA/33 etc.), but nothing worked.

In the BIOS, in 'Intergrated peripherals', there were three options for the SATA controller - IDE, AHCI and RAID, the default being "IDE". In addition, there's another setting "Enable legacy mode" that was set to "Disabled" by default.
I tried enabling the Legacy mode and the installer worked fine. But after (and during the installation), I noticed that the system was running quite slow. It seemed disk access was taking too much time. The HDD was detected as /dev/hda, instead of /dev/sda. I guess there was some IDE emulation happening in legacy mode.

Anyway, this wikipedia article on AHCI says that Intel recommends setting SATA mode to "RAID" instead of IDE or AHCI. I tried that too, but setting it to anything other than IDE, the DVD drive was not getting detected and the RHEL DVD won't boot at all. So, back to square one!

Then I tried linux noprobe at the RHEL installer prompt. The installer started in text mode and asked me to choose the driver to access the CDROM. I selected 'Intel ata' (or something similar with Intel in it), and everything was fine after that. The installer switched to graphical mode, formatting 150GB space and installing files only took around 12 minutes.

After installation, everything is working smooth and snappy. So, if you run in to the same problem (from the internet searches, I'm guessing there are quite a few souls with this issue), try the noprobe option. It worked for me!

The Keys Hotel - Restaurant

2010-02-19T18:48:00.006+05:30

"Spaces to work, places to play" is the tag line of the Keys Hotel (near Housing Board junction). Well, perhaps it's true, but this is definitely not a great place to dine. It's not a bad place, but it's not good enough, especially for the price.

The hotel lobby, though small, is beautifully designed. The ambiance gets you all cheered up when you walk in. This hotel apparently has American funding (see Berggruen Hotels) and that somewhat shows in their layout. The restaurant is on the mezzanine floor but the rest/washrooms are on the first floor. So, if you happen to want to wash your hands, you need to board the elevator (or lift?).

A buffet dinner here costs less than Rs.400, almost at par with SP Grand Days, my favourite restaurant in town. It was Kurian's treat (for his promotion, but who really cares, right? ;-) and we opted for the buffet, assuring ourselves that the à la carte menu is within arm's reach.

The food leaves nothing to brag about. It's as ordinary as it gets (for a restaurant/hotel of this stature) with not much choice. I'd say it's definitely not worth the money you pay, given that there are much better places in the city (SP Grand days and Maurya Rajadhani, for example). The tandoori chicken we ordered separately was nothing extraordinary.

The desserts were the worst part of the dinner. The most kanjoos selection of items. Vanilla & strawberry ice-creams, diced watermelon and fruits and something resembling chocolate brownies - that's all they had in the offering.

I'm guessing that dining is not one of the focus areas of this hotel group. So, if good food's what you crave for, look somewhere else.

=-=-=-=-=
Powered by Blogilo

പേര് - The Name

2010-02-12T09:51:00.004+05:30

സിനിമയുടെ പേര് മലയാളത്തില്‍ - തൊട്ടു താഴെ ഇംഗ്ലീഷില്‍ എന്തെങ്കിലും! സിനിമാ പോസ്റ്ററുകളില്‍ ഈ വക മണ്ടത്തരങ്ങള്‍ കണ്ടു മടുത്തു.
ഈയടുത്ത് കണ്ട ചിലത് ഇതാ:

പാലേരി മാണിക്യം: ഒരു പാതിരാക്കൊലപാതകത്തിന്റെ കഥ - A midnight murder story
ആഗതന്‍ - The one who came
കന്‍മഴ പെയ്യും മുമ്പേ - Before the hail storms

-----
പണ്ട് കേട്ട ഒരു മിമിക്രി കാസറ്റില്‍ നിന്ന് ഒരു തട്ടുകട സീന്‍:

എന്തുണ്ട് കഴിക്കാന്‍?
ദി പുട്ട്, ദി ദോശ, ദി കടല..
"ദി പുട്ടോ"? ഹെന്ത്?
ഇപ്പോള്‍ അതല്ലേ ഫാഷന്‍? ദി കിങ്ങ്, ദി പ്രിന്‍സ്..

കേരള കിരണ്‍ബേഡി

2010-01-15T11:10:00.003+05:30

ടൈറ്റില്‍ വായിച്ച് ഞെട്ടിയോ? ഉടന്‍ ഇറങ്ങാന്‍ പോകുന്ന (അതോ ഇറങ്ങിയോ?) ഒരു മലയാളം സിനിമയുടെ പേരാണ്!
രണ്ടാഴ്ച മുമ്പ് 3 Idiots കാണാന്‍ പോയപ്പോള്‍ കണ്ടതാണ് ഈ അടിപൊളി പോസ്റ്റര്‍:

ബ്ലാക് മണി ചെലവാക്കണമെങ്കില്‍ ഇവന്‍മാര്‍ക്ക് വല്ല നീലച്ചിത്രവും എടുത്തുകൂടേ? ഹെന്തിനീ ക്രൂരത!

മുകേഷ് കഥകള്‍

2010-01-15T10:07:00.003+05:30

മുകേഷ് കഥകള്‍ - ജീവിതത്തിന്റെ നേരും നെറിയും എന്ന നടന്‍ മുകേഷിന്റെ ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പുകളുടെ പുസ്തകം ഇന്ന് വായിച്ചുതീര്‍ത്തു. സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ചിരിച്ച് ചിരിച്ച് കണ്ണ് മപ്പി! വി.കെ ശ്രീരാമന്‍ പറയുന്നത് പോലെ, ബഷീറിന്റെ ശൈലിയില്‍ എല്ലാത്തിലും നര്‍മ്മം ചേര്‍ന്ന എഴുത്ത്.
വായിക്കുമ്പോള്‍ 'ഇന്‍ ഹരിഹര്‍ നഗര്‍', 'റാംജി റാവു സ്പീക്കിങ്ങ്' തുടങ്ങിയ ചിത്രങ്ങളിലെ രംഗങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മ വരും. 'Truth is stranger than fiction' എന്നൊക്കെ പറയുന്നപോലെ, അനുഭവങ്ങള്‍ സിനിമാരംഗങ്ങളേക്കാള്‍ രസകരമായി എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.

പുസ്തകത്തില്‍ നിന്ന് ഏതാനും സാമ്പിളുകള്‍:
"അതോടെ രാമചന്ദ്രന്റെ മനസ്സും മനസ്സാക്ഷിയും തമ്മില്‍ യുദ്ധം തുടങ്ങി. പോകുന്ന വഴിക്ക് റെയില്‍വ്യൂ ഹോട്ടലില്‍നിന്നും ഒരു ബിയര്‍ കഴിച്ചിട്ട് പോണോ വേണ്ടയോ? ആ യുദ്ധത്തില്‍ മനസ്സാക്ഷി ജയിച്ചു. ബിയര്‍ കഴിക്കാന്‍ തന്നെ രാമചന്ദ്രന്‍ തീരുമാനിച്ചു."
...
"എന്നെക്കാള്‍ പ്രായക്കൂടുതലുണ്ട് മദാമ്മക്ക്. പതുക്കെപ്പതുക്കെ എനിക്ക് മദാമ്മയോട് മനസ്സുകൊണ്ട് ഒരടുപ്പം തോന്നിത്തുടങ്ങി. ഒരു ആരാധന. പ്രേമമെന്ന് പഴമക്കാര്‍ ഇതിനു പറയും"

എവിടെയെങ്കിലും കണ്ടാല്‍ ഈ പുസ്തകം ധൈര്യമായി വാങ്ങിക്കോളൂ.

The Frog in the Well and the Assignment Operator

2010-01-09T16:38:00.007+05:30

One or two years back, I attended an interview for a very popular multinational company. I was happy with the job I had and attended the walk-in interview just to see what the industry is looking for. Those days, I was quite comfortable with C++ programming and considered myself really good at it.

I hadn't applied for the interview. Some HR firm had tracked me down via someone else's referral and had asked me to attend the walk-in. So, I walked in without even a resume. The guys at the interview were quite surprised but were kind enough to let me write down my resume summary on a sheet of paper! Anyway, I had two rounds of technical interviews, and I did pretty well on those.

The first interviewer asked me how I rated myself on C++ skills. I confidentially said "about 8". He was shocked and said "I guess even Stroustrup considers himself a 7 or so". All I could manage to say to that was "perhaps he knows a lot that he realises that he has much more left to learn". Anyway, the first interview went well, and I was taken to the next interviewer.

Here's an excerpt from the second one:
Interviewer: Can you write code to swap two numbers without using a temporary variable?
Me: What kind of numbers?
Interviewer: ??
Me: Integers or floating point?
Interviewer: Err.. integers.. (clearly wondering how that makes any difference)
Me: In that case..a = a^b; b = a^b; a = a^b;
Interviewer: (surprised) How does this work?
Me: The XOR does this and that and... But this wont work for floats
Interviewer: Oh..kay.. so, what if I need floats too?
Me: Then there's no perfect method to do it. You could do something like:a = a+b; b = a-b; a = a-b;
Me: But it fails on overflows and the like
Interviewer: (happy and relieved to see the solution he wanted) hmm.. that's okay. This is good enough

I had clearly bowled him over and then another guy glances over and tells him -"when you're through I'd like to interview him too".

It was this third interview that opened my eyes. The guy asked only 3 or 4 questions and I couldn't answer any of them satisfactorily. These were really interesting clever questions. For example: "how do you write a smart pointer class that'll call the derived class destructor even if the base class destructor is not virtual?"
i.e.


smart_ptr<base> p = new derived;

When 'p' goes out of scope, ~derived() should be called even if ~base() is not virtual.
I couldn't solve this one and the couple of the other simpler ones he asked. My pride was shattered, and I sat there defeated.

Anyway, they did like me and took me to the HR interview. I shocked him by saying that I expected a salary of Rs.8.5L p.a. I'm pretty sure that's why they didn't call me afterwards ;-)
-------------
Anyways, here's an interesting article that I had read (and downloaded) a long time back - The Anatomy of the Assignment Operator. It's a good read for all C++ enthusiasts. If you haven't read it yet, I strongly recommend you do.

The author has posted a follow-up article The Assignment Operator Revisited. In this article, he says:

"If you think you know it all in the C++ world, it must mean you’re not talking to your colleagues very much. If I had any pretensions to knowing it all when I wrote my assignment-operator article ("The Anatomy of the Assignment Operator," C++ Report, Nov/Dec 1997), they didn’t last long afterwards."

I couldn't agree more!

3 Idiots - Movie Review

2010-01-09T12:29:00.007+05:30

When an Aamir Khan Movie comes out, there's quite a lot of buzz. In fact the hype starts much before the release - given that Aamir talks to the media only when a movie of his is about to be released. After the spectacular Taare Zameen Par (2007) and the disappointing Ghajini (2008), this Aamir Khan starrer had everything going for it, especially because of the success of Chetan Bhagat's work - Five Point Someone. Well, the creators of the movie now claim that the plot is only 'inspired' from the book. Whatever!

3 Idiots is the story of three engineering students (Aamir Khan, Madhavan & Sharman Joshi) at the Imperial College of Engineering (Chetan Bagat's book had the IIT as the backdrop). Boman Irani plays the role of the eccentric college Principal - much like his character in Munnabhai MBBS (that too was directed by Rajkumar Hirani). Predictably, the three don't get on well with the Principal and the first part of the movie is pretty much set around this. Kareena Kapoor stars as the Principal's daughter with whom our hero strikes a chord.
The second half diverges considerably and brings in new twists and surprises. Javed Jaffri makes a short appearance and the plot takes an entirely different turn from that of the book.

I liked Chetan Bhagat's book and found it to be hilarious and simple. He had this knack of making us laugh at even gloomy situations. Well, the movie does so too, but not as effortlessly as the book. There are quite a lot of original funny scenes and dialogues to make you laugh out loud in the cinema hall. Kudos to the script-writer and the director for that.

Where this movie fails is its resemblance to Munnabhai MBBS (and therefore with Patch Adams (1998)). Pretty much everything is the same. There's our hero as a student in the college, the crazy principal who doesn't like him, the love interest with his daughter, the "Aal Izz Well" mantra as substitute for Jadoo ki Jhappi and so on. This makes the movie lose it's originality, while the book very well had it.

But the worst part of the movie was a 15 minute long scene when a lady delivers a baby inside the college - with the help of some engineering students. That was the most horribly conceived and terribly executed part of the movie. Sans that, this would've been a better movie.

Anyway, I'd still rate it as a good enough movie. It's hilarious, simple and interesting. But it's nowhere near Dil Chahta Hain or Taare Zameen Par. Although Aamir Khan and Madhavan have done reasonably well as 20-something guys, I'd say Bollywood lacks young talent to have relied on these actors for these roles.
I'd call this a slightly-above-average funny movie! Let's hope Aamir will be back next year with a better movie.

Avatar - Movie Review

2010-01-08T18:15:00.006+05:30

"From the director of the Titanic" and "made with a budget of 1500 crores" are perhaps the only tag lines for this movie - at least in Kerala. It's kind of a statement that this movie has nothing else to sell, and after watching it, I agree completely.

Avatar is a more of a visual spectacle than a story being told on screen. The period is set in the future (2034, if I remember correctly) and the humans have found business sense in invading another planet - Pandora. Pandora is inhabited by flora and fauna that are in many ways too similar to the ones on earth but weird in so many other ways. The biped species on Pandora (the human equivalents) are called "Na'vi". The company that leads the invasion want a rocky material called "Unobtanium" (see Unobtainium). It's not mentioned what this material is useful for, only that it's quite expensive to justify mining it from Pandora. The problem is that the Na'vi people live on a huge tree that sits on the biggest deposit of Unobtanium on Pandora. So, the company is trying to relocate the Na'vi savages and here's where the conflict of interest comes in.

In their attempt to influence the Na'vi's, the humans have created 'Avatars' - native biological Na'vi bodies, operated remotely by human drivers. Fortunately, perhaps, the exact technology is not described in the movie. The avatars are expected to kind of infiltrate the Na'vi community, learn their ways, gain their trust and negotiate a deal for their relocation. Our hero drives his Avatar deep in to the Na'vi tribe and get accepted as one of them. We all know what to expect next, don't we? The company gets impatient and attacks, the Avatar leads a Na'vi army and fights them off. Can't get any simpler than that!

What works
The visuals! The graphics and the special effects are amazing and deserve all the applause it gets. All the weird plants and animals of Pandora have been rendered flawlessly. Except in a few flying scenes, the visuals are super realistic. Kudos to James Cameron, who apparently has spent quite a lot of time on this movie!

What's not so cool
The imaginative animals of Pandora are sometimes a little too close to their counterparts on earth. The Na'vi people are way too similar to humans - they have the same physical structure as the humans (except being taller), their palms and feet exactly like those of humans, pretty much the same facial structure and they speak our language as well (with training, of course). Perhaps the producers want to suggest that the human design is so perfect that an alien race also evolved to the same structure!
Similarly, there are dogs, rhinos and lemurs (all generously weirdified though - the rhinos had hammer-heads!) etc. The smaller plants are generally different from earthly ones (they have UV glow in the dark), but the big trees are pretty much the same.

What spoils
The story, script and screen-play! It doesn't get any more simple and bland. The theme has been cliched to ground and every single minute of the movie is predictable. This movie is a potpurri of several popular Hollywood flicks. There's the ships of Star Wars, the love interest of The Titanic, elements of The Matrix, the inspirational speech of Independence Day, the robots of Transmormers and what not. You might even be surprised to find a tribal song similar to Jinga-la-la-ho.. hurr, hurr! in "Hum Bewafa" of Shalimar (1978) ;-)

The dialogues are mediocre at best and evoke no emotions - except for a few moments here and there. As I said in the beginning, except for the visuals and the staggering budget, this is not much of a story told on screen.

In Thiruvananthapuram, the 3D version of the movie was screened. There were very few scenes that seemed to specifically take advantage of the 3D feature. It just feels like an ordinary movie that happened to be shot in 3D.

Verdict
Well, if somebody spends this much money and creates a visually impressive movie, then I guess that alone makes this a 'must-watch'. Moreover, it's not every day that you see the audience cheering when aliens kick some human butts! But I don't expect this one getting anywhere near the 'cult' status the Star Wars or The Matrix or even the Transformers movies enjoy.

Spice Hut - Restaurant

2009-12-26T15:54:00.004+05:30

'Spice Hut' - how's that for a restaurant's name? Clichéd, but good enough, isn't it? That's what I thought too. This 'Family Restaurant' at the Pattom junction, just around the corner of the Pattom-Marappalam turn had been in my cross-hairs for quite a while.

Dinner with two friends at the 'Spice Hut' may not exactly be the ideal way to spend the Christmas eve. The restaurant is not too big, but is comfy. Unfortunately, that's the only good thing I can say about this place.

To save you from the blabbering, here's a quick list of things we had:

1. Cream of tomato soup - Terrible
2. Chicken 65 - Even more so!
3. French fries - Horrible!
4. Roti - Not bad
5. Kadai Chicken - Pretty bad
6. Chicken kothuparotta - Not bad
7. Veg. kothuparotta - Not bad
8. Fresh orange/pineapple juice - Good

All the dishes were drenched in some weird oil with lumps of turmeric in the chicken!

This place may not be so tough on your pockets, but when it comes to your apetite, it's a whole different story!
Definitely not a good place to have dinner, and especially not on Christmas eve!

-------

PS: There's a Chinese and Thai food festival going on at Hotel Horizon (Dec 25-30). How 'bout that!

HotSpot Cafe - Coffee shop

2009-12-14T22:04:00.007+05:30

Thiruvananthapuram doesn't have its fair share of coffee shops (read 'hangout place'). Traditionally, we've been addicted to tea rather than coffee, and that's probably for the better.
Anyway, a new coffee shop opened yesterday at Ambalamukku (just after the junction, on the left hand side when you're coming from Peroorkada). It's called 'HotSpot Cafe' and it's all painted red (Cafe Coffee Day Redux?).

Me and Viswajit stopped by today to check it out. To get decent review value (and for that alone, I swear!) we ordered quite a lot (at 6PM) of stuff. I'm sure the owner was pretty happy and wished the business were this good everyday. Being fresh new, they didn't have a menu card - but that didn't stop us from getting through our routine.

We had chicken hot dogs, two types of sandwiches, coffee mousse, cappuccino, cold coffee with ice cream, hot coffee with chocolate etc. etc.. Okay.. I admit.. I'm exaggerating. There's no 'etc. etc.' - except for the 'pineapple cake' I took home packed :-)

So, how does HotSpot Cafe fare when compared to big names like Ambrosia and Coffee Day? It's not bad, but it's no Ambrosia killer. The service is great, but except for the Coffee Mousse and perhaps the trivial cold coffee with ice cream, the other dishes were just 'okay' - nothing great to brag about.
The ambience is good enough (better than the cramped Ambrosia), but not as good as Coffee Day; but then again, these guys don't charge you as much as Coffee Day either. So I guess this is a fair deal :-)

Anyway, it's nice too see more comfy places coming up where people can sit and relax and chat and drink and eat and doze off.

PS: If you're interested in such places, the 'Passion Fruit', Medical College Jn., near new Azad Bread Factory is an okay place too.

പാലേരി മാണിക്യം - ഒരു പാതിരാക്കൊലപാതകത്തിന്റെ കഥ

2009-12-06T17:46:00.002+05:30

അനിശ്ചിതത്വങ്ങള്‍ക്ക് വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് ഈ രഞ്ജിത്ത് ചിത്രം ശനിയാഴ്ച പുറത്തിറങ്ങി. 'ഫസ്റ്റ് ഡേ, ഫസ്റ്റ് ഷോ' എന്ന രീതിയൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും, ലോലന്റെ ഇനിഷിയേറ്റിവില്‍ അന്നുതന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഈ സിനിമ കണ്ടു.

1957-ല്‍ കേരളത്തില്‍ നടന്ന ഒരു യഥാര്‍ത്ഥസംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് സിനിമയുടെ കഥ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. കേരള സംസ്ഥാനം രൂപീകൃതമായി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭ അധികാരത്തില്‍ വന്നതിന് ശേഷം റെജിസ്റ്റര്‍ ആദ്യത്തെ കൊലക്കേസാണിത്. തെളിവുകളില്ലാത്തതിന്റെ പേരില്‍ അന്ന് കോടതി പ്രതികളെ വെറുതേ വിടുകയായിരുന്നു. ഈ സംഭവം ആസ്പദമാക്കി ടി.പി. രാജീവന്‍ എഴുതിയ നോവലാണ് അതേ പേരുള്ള ഈ സിനിമയുടെ കഥ.
ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്ന് ഒരു കുറ്റാന്വേഷകന്‍ (മമ്മൂട്ടി) താന്‍ ജനിച്ച പാലേരി എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ അര നൂറ്റാണ്ട് മുന്‍പ് നടന്ന ഈ കൊലപാതകക്കഥയുടെ സത്യം അന്വേഷിക്കുന്നതാണ് സിനിമയുടെ പ്രമേയം. അങ്ങനെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളിലൂടെയാണ് ഈ കഥയുടെ പ്രയാണം.

കഥ പറയുമ്പോള്‍...
"ഇത് വളരെ വ്യത്യസ്തമായ സിനിമയാണ്.." എന്നൊക്കെ സംവിധായകരും അഭിനേതാക്കളും ഓരോ സിനിമയെക്കുറിച്ചും വെറുതേ പറയാറുണ്ടല്ലോ. പക്ഷേ ഈ ചിത്രം ശരിക്കും മറ്റു ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്നു. ഒരു കൊലപാതത്തിന്റെ കഥ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ നമ്മള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് കുറ്റവാളിയേയും തെളിവുകളേയും തേടിയുള്ള ഒരു ഡിറ്റക്റ്റീവ് സിനിമയാണ്. പക്ഷേ ഇതൊരു കുറ്റാന്വേഷണ കഥയല്ല. 'The story unfolds' എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ, ഒരു കഥയുടെ ചുരുള്‍ സാവധാനം നിവര്‍ത്തുകയാണ് സംവിധായകന്‍ തന്റെ ആഖ്യാന ശൈലിയിലൂടെ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇവിടുത്തെ ഡിറ്റക്റ്റീവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം കുറ്റം തെളിയിക്കലല്ല, മറിച്ച് സത്യാന്വേഷണമാണ്.
ഷാജി കൈലാസ് ചിത്രങ്ങളിലും മറ്റും കണ്ടുമടുത്ത സുരേഷ് ഗോപി സ്റ്റൈലില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രീതി.

ചിത്രത്തിന്റെ കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണങ്ങള്‍, ദൃശ്യങ്ങള്‍, ചമയം, കാസ്റ്റിങ്ങ് എന്നിങ്ങനെ ഒട്ടുമിക്ക കാര്യങ്ങളും പ്രത്യേകം അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നു. വിശ്വസനീയത എന്നതാണിവിടുത്തെ പ്രധാന ഹൈലൈറ്റ്. ഓരോ കഥാപാത്രത്തിനും ഇണങ്ങുന്ന അഭിനേതാവിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിലും യോജിക്കുന്ന ഡയലോഗുകള്‍ തയാറാക്കുന്നതിലും ഇവര്‍ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു.

മമ്മൂട്ടി - അഹമ്മദ് ഹാജി
മമ്മൂട്ടി ഒന്നിലേറെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതായി ഇതിനകം അറിഞ്ഞിരിക്കുമല്ലോ. ഒരു രസത്തിനുവേണ്ടി വെറുതേ റോളുകള്‍ ഉണ്ടാക്കിയതല്ല (കമലഹാസന്റെ ദശവാവതാരത്തെ ഭീതിയോടെ ഓര്‍ക്കുന്നു!), മറിച്ച് ഒരേ അഭിനേതാവിനെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന റോളുകളാണിവ എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം. മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയം തന്നെയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന വിശേഷം. അഹമ്മദ് ഹാജി എന്ന ഒരു നാട്ടുരാജാവിനെ അദ്ദേഹം വളരെ തന്‍മയത്വത്തോടുകൂടിത്തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഏകദേശം ഒരേ സ്വഭാവമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളായിട്ടുപോലും 'വിധേയനി'ലെ ഭാസ്കരപ്പട്ടേലരും ഈ ചിത്രത്തിലെ അഹമ്മദ് ഹാജിയും വേറിട്ടുനില്‍ക്കുന്നത് മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയപാടവത്തിന്റെ തെളിവായിത്തോന്നുന്നു. അഹമ്മദ് ഹാജിക്ക് 'കണ്ണെഴുതി പൊട്ടുംതൊട്ട്' എന്ന ചിത്രത്തില്‍ തിലകന്‍ അവിസ്മരണീയമാക്കിയ എട്ടുവീട്ടില്‍ നടേശന്‍ മുതലാളി എന്ന കഥാപാത്രത്തോടാണ് കൂടുതല്‍ സാമ്യം എന്ന് തോന്നുന്നു.

ബോള്‍ഡ് സിനിമ
'കുടുംബചിത്രം' എന്ന ലേബല്‍ കിട്ടാനായി രംഗങ്ങളിലോ സംഭാഷണങ്ങളിലോ രഞ്ജിത്ത് വെള്ളം ചേര്‍ത്ത് നേര്‍പ്പിച്ചിട്ടില്ല. നേരത്തേ പറഞ്ഞത് പോലെ വിശ്വസനീയത കളഞ്ഞുപോകാതെ എന്നാല്‍ ഒട്ടും വള്‍ഗര്‍ ആകാതെ രംഗങ്ങള്‍ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. രഞ്ജിത്തിനും എഡിറ്റര്‍ക്കും അഭിനന്ദനങ്ങള്‍.

എല്ലാം തികഞ്ഞത്? ഈ ചിത്രത്തിലും അവിടവിടെ ചില ന്യൂനതകളും loop holes-ഉം ഇല്ലാതില്ല. എന്നാലും കാര്യമായ (അരോചകങ്ങളായ) കുറ്റങ്ങളൊന്നും കണ്ടില്ല.

എന്തായാലും, എല്ലാവരും ഈ ചിത്രം കാണണം. കണ്ടിട്ട് അഭിപ്രായങ്ങള്‍ കമന്റുകളായി ചേര്‍ക്കുമല്ലോ?

Shredding files from your hard disk

2009-12-06T16:02:00.006+05:30

When you normally 'delete' a file from your hard disk, it's not actually removed from the disk. Instead, only the information that such a file exists is removed. The storage space occupied by the file is made available for reuse. It is therefore possible to recover the deleted files, as long as those disk areas are not overwritten. There are a variety of tools to recover deleted files. But this post is about deleting files permanently and thereby eliminating the possibility of recovery.

One of my hard disks had failed and since it was under warranty, I wanted to return it to the service centre. I wanted to make sure that all files on the disk are destroyed. The following gives the steps to be taken to wipe-out files from the disk using a Linux machine.

The shred utility

The 'shred' program can be used to repeatedly over-write a file's contents so that it's nearly impossible to recover the original data. shred uses specially designed patterns that are written over the file's contents over several passes to maximise the damage caused to the original data.

To shred one file, use the following command:
shred --verbose filename

By default, shred uses 3 overwrite passes. You can change it by using the -n option. You may wish to do more passes on more sensitive files or less passes on ordinary files to save time.

The following command does 2 over-write passes on a file:
shred --verbose -n 2 filename

If you want the file to be deleted after shredding, do this:
shred --verbose --remove filename

shred cannot automatically process directories recursively. You can use the find command as below to shred all files inside a directory recursively:

cd target_dir
find . -name "*" -type f -exec shred '{}' \;

If you want an entire partition to be shredded, the easier way is to first unmount the partition and then do:
shred --verbose /dev/sdxx

Make sure you substitute sdxx with appropriate device for your target partition (sda1, sdb5 etc.)

A less secure, but simpler alternative

If you're not too bothered about security and are not paranoid about government agents conducting Magnetic force microscopy on your HDD to recover your sensitive files, then you can simply overwrite them once with zeros.

This ought to be enough for most purposes:
dd if=/dev/zero of=/dev/sdxx

For the absolutely paranoid

You have your filesystem encrypted to begin with, don't you?

Use shred with 25 passes

As the shred manual says: the best way to remove something irretrievably is to destroy the media it's on with acid, melt it down, or the like

Don't give your HDD to the service centre. Bury it (or what's left of it after step 3) in your backyard instead and buy a new one.

More info
Do info coreutils 'shred invocation' to know more about the shred program.
Read this for some theory on file recovery and secure deletion.

Thank you, Wikipedia!

2009-12-05T21:32:00.005+05:30

I've been an active user of Wikipedia for years now. I've never contributed to this huge repository of free knowledge in terms of articles (barring a few minor corrections to some articles). But I'm a huge fan of this awesome project that as grown to be the 'largest and most popular general reference work on the Internet' (source: Wikipedia).

Recently, I noticed a banner asking for donations on the Wikipedia website. Their target seems to be 7.5M USD, and as of now, they are at 2.2M USD. I didn't hesitate and used my credit card to donate $10 (Rs.479 INR). I know it's not much, but it's the first time I've donated to any online project.

Despite the little bit of negative publicity it's been getting lately, I hope the Wikipedia project continues to provide the world an open and free platform to share knowledge.

Thank you, Wikipedia

നീലത്താമര

2009-12-01T19:25:00.014+05:30

മലയാളികള്‍ ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന ഒരു ചിത്രമാണല്ലോ ലാല്‍ ജോസിന്റെ നീലത്താമര. 1979-ല്‍ ഇറങ്ങിയ ഇതേ പേരുള്ള ചിത്രത്തിന്റെ റീമേക്കാണിത്. എം.ടി. വാസുദേവന്‍ നായരുടെ കഥ/തിരക്കഥ. ഞാന്‍ പഴയ ചിത്രം കാണുകയോ കഥ വായിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തതുകൊണ്ട് പ്രത്യേകിച്ച് മുന്‍വിധിയൊന്നുമില്ലാതെയാണ് ഈ ചിത്രം കാണാന്‍ പോയത്. ലാല്‍ ജോസ് ആയതുകൊണ്ട് ചിത്രം നന്നാകുമെന്നൊക്കെയുള്ള മിഥ്യാധാരണകള്‍ 'മുല്ല'യോടെ അവസാനിച്ചിരുന്നു.

അഭിനേതാക്കള്‍
ഒരുവിധപ്പെട്ട എല്ലാവരും പുതുമുഖങ്ങള്‍. സംവൃത സുനില്‍, റിമ കല്ലിങ്കല്‍ എന്നിവര്‍ മാത്രമാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഇതിലെ മുഖ്യധാരാ അഭിനേതാക്കള്‍. റിമ ഒഴികെ എല്ലാവരും നല്ല പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ചിട്ടുണ്ട്. 'അര്‍ച്ചന കവി' എന്ന പുതുമുഖമാണ് നായികാ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ കഥാപാത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്ന നിഷ്കളങ്കസൗന്ദര്യം ഉള്ള മുഖം. വളരേ നന്നായി അഭിനയിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഈ ചിത്രത്തിലെ ഒരു ഹൈലൈറ്റ് ഈ നായിക തന്നെയാണ്. ഇനിയും ഇതുപോലത്തെ നല്ല അവസരങ്ങള്‍ ഈ നടിയെ തേടിവരുമെന്നുറപ്പ്. ഒപ്പം നന്ദനം എന്ന ആദ്യ ചിത്രത്തില്‍ മാത്രം തിളങ്ങിയ നവ്യാ നായരുടെ ഗതി ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
റിമ കല്ലിങ്കല്‍ സൗന്ദര്യം കൊണ്ട് മികച്ചുനില്‍ക്കുന്നെങ്കിലും അഭിനയത്തില്‍ ബഹുദൂരം മുന്നോട്ട് പോകാനുണ്ടെന്ന് ചില രംഗങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കഥ
ലാല്‍ ജോസിന്റെ നീലത്താമര റീമേക്ക് ഇറങ്ങാന്‍ പോകുന്നു എന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ എന്റെ സുഹൃത്ത് സന്ദീപ് വണ്ടറടിച്ചു: "റീമേക്ക് ചെയ്യാന്‍ മാത്രം അതിലൊന്നും ഇല്ലല്ലോ? ലാല്‍ ജോസിനെന്താ ഇങ്ങനെ തോന്നാന്‍?" അവന്റെ ദീര്‍ഘവീക്ഷണം ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ വീണ്ടും അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു (ഞാന്‍ പണ്ടേ അവന്റെ ഫാനാണല്ലോ!).
കഥ വളരെ ലളിതമാണ്. ഒരു ചെറുകഥ എന്നതിലുപരി ഒരു സിനിമയാക്കാന്‍ മാത്രം ഇതിലൊന്നുമില്ല. 30 വര്‍ഷം മുന്‍പിറങ്ങിയ അതേ കഥ വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാന്‍ മാത്രം ഇതൊരു 'timeless' വിഷയമല്ല. 'വലിയ വീട്ടിലെ പയ്യനും പാവം ജോലിക്കാരി പെണ്‍കുട്ടിയും' (വിനയന്റെ അടുത്ത സിനിമയുടെ പേരുപോലെയുണ്ടോ?) ലൈന്‍ പുതുമയൊന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്തതാണല്ലോ.

ശബ്ദങ്ങള്‍
ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങള്‍ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് വിശേഷമില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല 'പകലൊന്ന്' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗാനം സാമാന്യം അരോചകവുമാണ്. ഗാനരംഗങ്ങള്‍ കണ്ട് ആളുകള്‍ കൂവുന്നത് ഞാന്‍ അപൂര്‍വ്വമായേ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. വിദ്യാസാഗര്‍ എവിടുന്നൊക്കെയോ എന്തൊക്കെയോ ചുരണ്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു. 'അനുരാഗ വിലോചനനായി' എന്നതിന്റെ beats ഈ 'കലിയോന്‍ കാ ചമന്‍' ഗാനത്തിന്റേത് തന്നെ.
ശബ്ദമിശ്രണം ഉഗ്രനായി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നടക്കുന്ന ചെറിയ ശബ്ദങ്ങളും മറ്റും വളരെ നന്നായി സംയോജിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അടുക്കളയില്‍ അടുപ്പില്‍ ഊതുന്ന ഒരു രംഗം ഇപ്പോഴും ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.
ഇത്രയൊക്കെയാണെങ്കിലും പശ്ചാത്തല സംഗീതം വളരേ ബോറാണ്. ചില രംഗങ്ങളിലെ പശ്ചാത്തലസംഗീതം കേട്ടാല്‍ സുരേഷ് ഗോപി കൊലക്കേസ് തെളിയിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നും. ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും ഉറക്കെയുള്ള background score ഉപയോഗിക്കുക എന്നത് ഇന്ത്യന്‍ സിനിമകളുടെ ഒരു സ്ഥിരം ഏര്‍പ്പാടാണ്.

ആകെത്തുക
ഇത് 'ഒരു സിനിമ' മാത്രം. നല്ലതുമല്ല മോശവുമല്ല. ഒരുപക്ഷേ നല്ലതല്ല എന്നതുകൊണ്ട് മോശമാണെന്ന് സമര്‍ത്ഥിക്കാം. ഒരു സിനിമയാക്കാന്‍ മാത്രം കഥയില്ല എന്നാണെനിക്ക് തോന്നിയത്. ഒരു പക്ഷേ ഒരു convincing package നല്‍കാന്‍ സംവിധായകനും അഭിനേതാക്കള്‍ക്കും കഴിയാത്തതുമാകാം. അഭിനേതാക്കളുടെ നല്ല പ്രകടനത്തിലൂടെയും, visually pleasing രംഗങ്ങളിലൂടെയും കാര്യമായ ബോറടിയില്ലാതെ 2 മണിക്കൂര്‍ കടന്നുപോകും.

PS: എന്തൊക്കെയാണെങ്കിലും അര്‍ച്ചന എന്ന നായികയും റിമ എന്ന സുന്ദരിയും കൂടി value for money ഉറപ്പുതരുന്നു. ;-)

വര്‍ണ്ണം - കുട്ടനാടന്‍ ഫുഡ് ഫെസ്റ്റിവല്‍

2009-11-12T07:34:00.009+05:30

തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തില്‍ മത്സ്യവിഭവങ്ങളില്‍ 'സ്പെഷ്യലൈസ്' ചെയ്യുന്ന ഭക്ഷണശാലകള്‍ കുറവാണ്. വഴുതക്കാട്ടെ സാഗരയാണ് പേരുകേട്ട ഒരെണ്ണം. കുറച്ചുകാലമായി, ബേക്കറി ജംഗ്ഷന് സമീപം (റിസര്‍വ് ബാങ്കിനടുത്ത്) 'വര്‍ണ്ണം' എന്ന 'സീ ഫുഡ് റെസ്റ്റോറന്റ്' തരക്കേടില്ലാത്ത വിഭവങ്ങളായി പേരെടുത്ത് വരികയായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ ഒരു 'കുട്ടനാടന്‍ ഫുഡ് ഫെസ്റ്റിവല്‍' നടത്തുന്നു. നമ്മളില്ലാതെ എന്ത് ഫുഡ്, എന്ത് ഫെസ്റ്റിവല്‍? ഹും... ഇന്നലെ ഇതറിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ ഞാനും ലോലനും (അതായത് സുല്‍ഫിക്കര്‍) ഡിന്നര്‍ പ്ലാന്‍ ചെയ്തു. ഓഫീസിലെ മറ്റു തീറ്റ ഭ്രാന്തന്‍മാര്‍ ശബരിമല സ്കീമിലായിരുന്നത് കൊണ്ട് വിളിച്ചില്ല. ;-)

"കണമ്പ് ഇട്ടൂസ്" - എപ്പടി? നല്ല പേര്, അല്ലേ? പോരട്ടെ ഒരു പ്ലേറ്റ്.. കൂടാതെ "ആവോലി തന്തൂരി", "കാരി കറി", "കൊഞ്ച് ഫ്രൈ" പിന്നെ പുട്ടും (നല്ല കോമ്പിനേഷന്‍ - ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ വായില്‍ വെള്ളമൂറുന്നില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ എന്തിനാ ഇത് വായിക്കുന്നേ?). ലോലന്‍, ആസ് യൂഷ്വല്‍, 'റുമാലി റോട്ടി'! പൂയ്.. യെവന്‍ പണ്ടേ ഔറംഗസേബിന്റെ പിന്‍ഗാമിയാണല്ലോ..

എല്ലാം നന്നായിരുന്നു. കാരി മീന്‍ കറിക്ക് ഉപ്പ് കൂടുതലാണെന്നതൊഴിച്ചാല്‍ എല്ലാം ഭംഗിയായി (പാത്രം വെടിപ്പായെന്ന് സാരം). തേങ്ങാപ്പാലൊഴിച്ച 'ഇട്ടൂസ്' കറി ഉഗ്രന്‍. ആവോലി തന്തൂരിയും അടിപൊളി.

ഈ പരിപാടി ഈ മാസം 15-ആം തിയ്യതി വരയേ ഉള്ളൂ.. വേണമെങ്കില്‍ പെട്ടെന്ന് 'വര്‍ണ്ണ'ത്തിലേക്ക് വിട്ടോ..

അതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഒരു കള്ള് ഷാപ്പുണ്ട്. അവിടേയും നല്ല മീന്‍/ഇറച്ചി വിഭവങ്ങളുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞുകേട്ടു. അടുത്തത് അങ്ങോട്ടേക്കാകട്ടെ!

Kerala Cafe

2009-11-09T19:50:00.009+05:30

The feedback from some friends from office and Cris's post made me want to watch the movie - Kerala Cafe. So, braving the rain and the Monday Syndrome, we decided to go for the 'second show' on Sunday night. Breaking the routine, we reached the theater early enough to beat the crowd. But the lack of a crowd or even a reasonably long queue cast some doubts on the quality of the movie.

Anyway, thanks to Divya (that's Kurian's wifey) and the ladies' counter, we got the tickets in no time and got in.
Again - plenty of seats to choose from in the balcony. If this movie is so good, then where the hell is the audience?

Fortunately, the movie was really good. I'm not gonna give a review of all the 10 stories here (you knew it had 10 stories, right?), but let me list down some observations/gripes:

1. Dileep is a terrible and horrible actor. The first movie, starring him, could've been good if the director had done better and cast someone who can act. He should really get some acting lessons from Salim Kumar who has done really well.

2. Shaji Kailas really screwed up with 'Lalita Hiranmayi'. If you liked the concept (even otherwise), you should watch Arth starring Shabana Azmi, Kulbhushan Kharbanda & Smita Patil. Suresh Gopi was real dummy and Jyothirmayi's not-so-bad performance couldn't save anything.

3. Mrithyunjayam (മൃത്യുഞ്ജയം) was the biggest disappointment. They were better off with just 9 movies. Didn't get a clue about what the director wanted to tell us!

4. Shyamaprasad disappointed. The concept was okay but something's wrong with the way it was presented. I didn't watch Ritu, but it seems his collaboration with Joshua Newtonn isn't doing him much good ;-)

5. All the remaining stories were great - some plain brilliant.

6. The makeup is brilliant. I really liked Sreenivasan's looks (see the still above).

To summarise, I found the movie pretty awesome - barring the few bad ones listed above. Some of the stories were absolutely brilliant and almost all actors gave amazing performances. The future of Malayalam cinema seems to be in good hands.

So, go ahead and watch this movie. Highly recommended.

PS: If you have been burnt by Dus Kahaniyan, this will probably bring back your faith in these kind of experiments.

Merging PDF files while preserving the links

2009-11-01T18:22:00.007+05:30

I wanted to merge multiple PDF files on Linux, without messing up the links in the individual files. There was a Linux.com article on merging PDF files using Ghostscript and using pdfmeld (a commercial software).

The Ghostscript method works, but completely messes the links up. Searching on Google also didn't return any instant pointers. But it did get me to pdftk. It's a really useful utility for meddling with PDF files.

To merge two PDF files, the command is:
pdftk 1.pdf 2.pdf 3.pdf cat output 123.pdf

And to make it even better, links work flawlessly in the merged PDF files. Hooray!

PS: I created the individual test files using OpenOffice Writer. They had navigational hyperlinks to sections inside the same files.

Update: It seems there's a good GUI for pdftk - PDF Chain. I haven't used it yet, but people seem to be appreciating it.

Confused by law

2009-10-30T18:28:00.006+05:30

I get this SMS from a confused soul one day:

"Assume you are my brother. Then what is your wife to me?
Is it sister in law or brother in law?"

For those in my office, no points for guessing who sent this message ;-)

Anyway, in case you know The Right Answer™, then have you heard the term co-brother?

PS: Yeah, I did think of replying: "neither, it's 'bhabhi'". But then again, he wouldn't understand that either!

PPS: Just discovered: doing a Google image search for 'bhabhi' brings up all sorts of 'interesting' images!

Kabab - Restaurant

2009-10-27T07:22:00.011+05:30

"Kabab - Taste of Arabia" - how can any honest glutton ignore a signboard like that? And so we (me, Sandeep & Adarsh) decided to pay a visit to this restaurant at Pattom (opposite to LIC/Railway/BSNL building) for dinner yesterday.

Kababs, Kababs and more Kababs! but....

As the restaurant's name goes, there are several Kababs on the menu. We were confused by the choice that was offered. Having come here for the first time (and for no other reason, honest!), we decided to go for variety and ordered 'half' servings of three different Kababs - Malai Kabab, Kalimirch Kabab & Arabian Kabab (whatever that is).

When the dishes were served, all confusions (about choice) vanished. They all looked exactly the same! We asked the waiter boy to point out and he did his random 'this is that, and that is this' routine.

Anyway, it didn't matter much because they all tasted the same. Absolutely no difference at all (or perhaps our taste buds are not sensitive enough, our fault, totally). Should've re-arranged the plates and then asked the waiter to figure them out!

In the quest to find a different Kabab, we ordered 'that red colour Kabab' (they call it Resmi Kabab). That turned out to be a little different in taste and appearance, but nothing great.
----
In short, the restaurant does not live up to it's name. The ambience is not that great, but the prices are not too high either. A half serving has 6 Kabab pieces and costs Rs.70-80. The Kababs (at least the 4 we tried) all taste the same and leave nothing to brag about.

PS: If you're a lover of Kababs/Kebabs, I recommend you try the Salarjung Kabab at Dakhani Degh. It's awesome. You may skip the Dakhani Sheekh Kabab, though.

Rain Forest - Restaurant

2009-10-03T09:16:00.011+05:30

Had dinner at the 'Rain Forest' restaurant in Vazhuthacaud, Thiruvananthapuram. It's on the right hand side (when coming from Vellayambalam), after the SriMulam Club Junction.
The place is not 'on' the road side and hence it's silent, comfy and of course clean.

We (me, Kurian & Ashik) ordered chicken noodles, Spaghetti Bolognaise (or Bolognese), Sandwich (ലൈറ്റായിട്ട്!), chilly chicken etc. as the main course. This was of course preceded by a generous serving of soup and starters: fish fingers and chicken gold coin (it doesn't look as yummy as in that link).

The verdict
The fish fingers were awesome. Some of the best we've ever had. Highly recommended. Chicken gold coins, unfortunately, were terrible. Drenched in oil, these were no fun at all!
Spaghetti Bolognaise was quite good and the noodles was not bad either. The chilly chicken, again, was burnt and was a let down.

Overall, this place is quite cool; but not all dishes are up to the mark. Love the fish fingers, though ;-)

PS: The prices are quite good here. The menu card won't make you lose your appetite.

Update (26 Dec, 2009): This place apparently is quite bad if you are looking for some lunch. They had only Thali meals and Chicken Biryani on the lunch menu - both quite terrible! Guess this is a 'dinner-only' place.

À la carte - Restaurant

2009-09-16T22:01:00.007+05:30

The 'À la carte' restaurant has been running (it better be, away!) at Kesavadasapuram, opposite to M.G. College. It's in the infamous 'Pazhoor Plaza' building (infamous only because of the computer shop: Pazhoor Ideal Systems).

Had dinner there today, with my father. The ambience was better than I expected and had some class. But all was lost when the food was served. It's pretty bad. We had chilly chicken, mushroom masala, chilly gobi & roti. Except for the roti, everything else was quite terrible. The dishes are somewhat pricey too.

I wasn't very excited to see Rs.30 for the grape juice, but it turned out to be the best part of my dinner.

So, if you've spotted this restaurant and have been thinking about paying a visit, you can safely let that feeling pass. There are far better ways of spending those Rs.100 notes, and you'll get much better food in return too.

------------

PS: In case you didn't know, À la carte is a French phrase meaning "according to the menu". I knew because we have the same thing in our office canteen!

Dual-booting Thunderbird

2009-08-31T20:41:00.014+05:30

I've a Windows-Linux dual boot setup. I've retained my Windows installation mainly for my mother who keeps resisting the transition to Linux (by 'Linux', I do definitely mean 'GNU/Linux'). Anyway, after Outlook Express choked on her mailbox (full of funny photos and PowerPoint presentations, baby snaps and all those valuable info emails), I have succeeded in porting her to Mozilla Thunderbird. Hoorray!

Anyway, that's not the purpose of this post. I've been using POP to fetch my email (both from Yahoo and GMail) with Thunderbird. I'd like to use my email system from both Windows and Linux. So, I've been using a handy Thunderbird setup for the past few years. So, I thought of documenting it in case anybody finds it useful.

This page says - 'Mozilla applications store your personal settings, added extensions and themes, and user data such as bookmarks, passwords, cookies and mail in a "profile"'.

So, the trick in having your mail accessible from both operating systems is to have Thuderbird installed in both, and make them share a common profile folder. Simple, isn't it?

To begin with, you need to set up a 'profile' for you. You can use the 'profile manager' for this purpose. Obviously, the profile folder must be on a FAT32 or NTFS partition that's accessible from both Windows and Linux. So, make sure you have such a partition and that it's mounted automatically on boot by Linux (put it in /etc/fstab).

Now, let's go through the steps to set up Thunderbird on Linux.

1. Boot in to Linux

2. Make sure you exit Thunderbird completely

4. Start the Thunderbird profile manager by executing: thunderbird -ProfileManager

5. Click on 'Create Profile' to create a new user profile for you.

6. Enter a profile name and choose your profile folder (better create a new folder on a shared partition) and click 'Finish'.

7. You may now choose to select the new profile and select 'Don't ask at startup' option.

8. You can checkout the profile settings by opening ~/.thunderbird/profiles.ini. Mine looks like this:

[General]
StartWithLastProfile=1

[Profile0]
Name=Syam
IsRelative=0
Path=/mnt/f/Thunderbird/profile
Default=1

I guess all entries are quite self-explanatory.

Now to configure your Windows installation of Thunderbird:

9. Reboot in to Windows

10. Make sure Thunderbird is not running

11. Edit %AppData%\Thunderbird\profiles.ini

12. Create an entry similar to your Linux profiles.ini

13. Make sure the 'Path=' line points to the same folder that you selected for the Linux version. Use '\' (back-slash) for the path (it's Windows!).

14. Close the file and start Thunderbird. Everything should work fine now.

IMPORTANT
* It's preferable if you have same versions of Thunderbird (at least comparable) running on both systems. Otherwise, every time you switch back and forth, you might see messages like this:

PS: In case you already have a working profile in one OS, you can simply copy that profile folder to a shared location, and then edit your profiles.ini files to point to that location. More info on profiles is available here.

Kaminey

2009-08-23T17:39:00.006+05:30

Just got back home from 'Kaminey'. I was tempted to give it a go after I heard Rajeev Masand on CNN-IBN had given it a 4/5 rating, and called it a 'MUFT-WATCH' (the protagonist in this movie has a speech impairment - he says F for S!). I say, IT IS NOT!

The good
It's different. The regular 'judwa bhai' formulae of Bollywood are not found here. So, regular viewers of Bollywood junk might quite like this one (I guess that's where the "awesome" reviews come from!)
The casting and acting is great. Every single actor has done his/her job rather neatly. Shahid Kapoor and Priyanka Chopra have done really well. Even the other less important roles have been done pretty well. I liked the actor who played the drug lord 'Tashi'.
The dialogues are very refined and provoke laughter without trying too hard. I couldn't notice and gangster slang (bc/mc) that's so typical of Hindi movies these days.
The film is technically superb too - the visuals are very appealing, and the background score is nice too.

The bad
The story! I have to disagree with Rajeev Masand here. It's way too predictable. There's not a single awesome twist in the whole movie. If you have had your fair share of Hollywood thriller flicks, you can expect every turn (no sharp ones there) this story takes. The ending of the movie is very much like that of Enemy of the State (1998), albeit without the twins!

The Editing: It's non-linear. But that alone doesn't make it any good. It's no Quentin Tarantino stuff (remember Pulp Fiction and Kill Bill). Some scene cuts are just way too silly (Priyanka Chopra suddenly wielding a machine gun!) and makes you honestly say 'what the heck!'.

The ugly
There's nothing ugly. This is not a bad movie. Just that it's highly over-rated.

As a movie, it's only average, you might call it a good Hindi movie, though!

--------

PS: As always, Priyanka Chopra is sooo sexy. I just hope she doesn't lose any more weight!

And the moral of the story is...

2009-08-18T20:28:00.011+05:30

കവിയുടെ ആശയം ഗ്രഹിച്ച് കാവ്യം രസിക്കാന്‍ കഴിയുന്നവനാണ് 'സഹൃദയന്‍' - ശബ്ദതാരാവലി

എല്ലാ കഥകള്‍ക്കും ഒരു ഗുണപാഠമുണ്ടോ? പണ്ട് സ്കൂളില്‍ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന മിക്ക കഥകള്‍ക്കും ഒരു positive moral lesson ഉണ്ടായിരുന്നതായി തോന്നുന്നു. ഒരു പക്ഷേ ആ കഥകള്‍ പാഠപുസ്തകത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തേണ്ടുന്നതിനായ ഒരു അനിവാര്യതയായിരിക്കാം. പരീക്ഷകളില്‍, 'കഥ മെനയാനുള്ള' ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് കഥയുടെ അവസാനം ഒരു ഗുണപാഠം (moral of the story) കൂടി എഴുതിയാല്‍ കൂടുതല്‍ മാര്‍ക്കുകിട്ടും എന്ന് അദ്ധ്യാപകര്‍ പറഞ്ഞുതന്നിരുന്നു. ഒരു കഥക്ക് ഒരു inference ആവശ്യമാണ് എന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ ഈയടുത്തായി കുറേ വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മലയാളം ക്ലാസ്സിക്കുകളായിരുന്നു ഏറെയും. പോരാതെ, ഒരുപാടു സിനിമകള്‍ കാണുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ് ഞാന്‍. ഇപ്പോള്‍ എനിക്കൊരു സംശയം. എന്താണ് വായനക്കാരനില്‍ നിന്നും എഴുത്തുകാരന്‍ (*കാരന്‍ / *കാരി) പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്? അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കഥ വായിച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍, അതില്‍ നിന്ന് ഒരു പാഠം ഉള്‍ക്കൊള്ളണമെന്നോ, ഒരു നിഗമനത്തില്‍ എത്തിച്ചേരണമെന്നോ ഉണ്ടോ? ഇല്ല എന്നെനിക്കിപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഈയടുത്തിറങ്ങിയ ശ്യാമപ്രസാദിന്റെ 'ഒരേ കടല്‍' എന്ന ചിത്രം. 'ഇന്നിടത്തു തുടങ്ങി ഇന്നിടത്തവസാനിക്കുന്നു' എന്നുപറയാനാകാത്ത, പക്ഷേ മനോഹരമായ കഥ. പ്രത്യേകിച്ച് നിഗമനങ്ങളോ, എന്തിന് ഒരു പരിസമാപ്തിയോ ഇല്ലാതെ കഥ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇനിയെന്ത് എന്ന വിഷമിപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യം മാത്രം ബാക്കി. എനിക്ക് പരിചയമുള്ള പലര്‍ക്കും ഇത്തരം സിനിമകള്‍ ഇഷ്ടമല്ല. ക്ലൈമാക്സില്‍ എന്തെങ്കിലും കൊണ്ട് ശുഭമായോ ട്രാജഡിയായോ കഥ തീരണം. അതായത് കഥക്ക് ഒരവസാനം വേണം. ഇതുപോലെയുള്ള ഞാന്‍ കണ്ട മറ്റൊരു ചിത്രമാണ് 'The Graduate (1967)'.

ഇന്നലെ ജുംപാ ലഹിരിയുടെ 'Interpreter of Maladies' വായിച്ച് തീര്‍ത്തു. 9 ചെറുകഥകളുടെ ഒരു സമാഹാരം. അവ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഈ ചോദ്യം മനസ്സില്‍ തോന്നിയത്. കഥകളെല്ലാം വളരെ നന്ന്. ചിന്തിപ്പിക്കുകയും, അല്പം ഉദ്വേഗം ജനിപ്പിക്കുകയും, പുഞ്ചിരിപ്പിക്കുകയും കൂടി ചെയ്യുന്ന കഥകള്‍. പക്ഷേ, നേരത്തേ പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു inference ഒന്നും ഒന്നില്‍ നിന്നും കിട്ടില്ല. അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല എന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ തന്നെയേ എഴുത്തുകാരിയും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളൂ എന്ന് തോന്നുന്നു.

വായനക്കാരനെ കഥയിലൂടെ, ബന്ധം മുറിയാതെ, താല്പര്യം പോകാതെ കൊണ്ടുപോകുക എന്നത് മാത്രമാണ് കഥയുടെ ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യം എന്നിപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു. എഴുത്തുകാരന്റെ സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയും മറ്റുമൊക്കെ അതിനു ശേഷം മാത്രം. എന്നിരിക്കുലും, പ്രേക്ഷകന്റെ ആസ്വദിക്കാനുള്ള കഴിവിനെ ഉയര്‍ത്തുന്ന (എന്താണ് ഉയര്‍ച്ചയുടെ മാനദണ്ഡമെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ കൃത്യമായ ഉത്തരമില്ല) കൃതികള്‍ക്ക് മാത്രമേ ഞാന്‍ വിലകൊടുക്കുന്നുള്ളൂ.. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, 'മ'-പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളോടും, മെഗാ സീരിയലുകളോടും, ദിലീപ്/മണി സിനിമകളോടും മതിപ്പില്ല.

-------

ഇപ്പോള്‍ ഓ.വി. വിജയന്‍ ('കടല്‍തീരത്ത്' അസാദ്ധ്യം!), എസ്.കെ പൊറ്റെക്കാട്ട്, ജുംപാ ലഹിരി, അരുന്ധതി റോയ്, സേതു എന്നിവര്‍ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാര്‍. ടി.പദ്മനാഭന്റെ എഴുത്തിനേക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോഴുണ്ടായ മതിപ്പ് വായിച്ചപ്പോല്‍ പോയി. കാക്കനാടനാണ് പുതിയ പരീക്ഷണം. കാവിലമ്മ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

Life Expectancy

2009-08-18T18:38:00.017+05:30

I booked a train ticket for my mother using IRCTC. I was quite (pleasantly) surprised to find the age printed in 3 digits in the Electronic Reservation Slip:

I find the zero-padding a bit geeky. The Right Way, IMO, would've been just printing it in 2 or 3 digits depending on the value.

------
It'd be utterly ungrateful if I didn't mention the nice tool I used to grab the above screenshot. It's called Shutter. It's one amazing tool (despite being GNOME!) for quickly creating screenshots. Almost everything you need to do with the grabbed image (adding arrows and text, masking sensitive info etc. etc.) can be done within the same application! Isn't that wonderful? Just that the UI is not all that intuitive :-(

PS:
A quick piece of info you already knew: the following C code prints the value with zero padding:
printf("%03d\n", 54);

With cout/C++, the same effect can be achieved with the ugly:
cout << setfill('0') << setw(3) << 54 << endl;

This formatting convenience of printf is perhaps the only 'C' thing I prefer over C++!

Cotton Candy!

2009-08-17T21:53:00.004+05:30

Shot inside a vendors' compartment of a local train in Chennai:

Yummy!

Scheduling KTorrent

2009-08-11T18:50:00.010+05:30

I just read a post titled Schedule your torrents in Ubuntu on Planet SMC. It uses the sleep command (not specific to Ubuntu) to delay the execution of the torrent client (Deluge).

I've been using another method to schedule KTorrent for the past couple of years. I'll post it here, in case anybody finds it useful.

There are three things to be done for 'autonomous' KTorrent (or perhaps any other client):

Start the client program (KTorrent) at a particular time

Make the program start downloading

Exit the program gracefully

The first problem can be addressed by the 'sleep' method, or using cron. I prefer the latter since I wish to start the downloader everyday. Here's how to do it.

The command: crontab -e lets you edit your cron jobs. The vi-like editor allows you to specify the date/time and the command to be executed.

For example, the following entry in crontab will execute the 'cp' command at 2:10AM everyday:
10 2 * * * cp /var/log/messages /mnt/backup

You can use the same to start KTorrent, but with a small change:
10 2 * * * export DISPLAY=:0 && ktorrent

The 'export' thing is required to start any GUI application using cron.
Refer 'man 5 crontab' for more details on the crontab format.

Now comes the second part. It's not a problem if your client will immediately start all download jobs when it's started. But KTorrent doesn't do that. If you've manually paused a task, it won't start it automatically on start-up. So, how do I tell KTorrent to start downloading (in case it hasn't already)? Enter inter-process communication with The Wonderful D-Bus!

Using D-Bus, you can ask KTorrent to start all tasks. Here's the command that does the trick:
qdbus org.ktorrent.ktorrent /core startAll

If the above command doesn't work for you, try:
qdbus org.ktorrent.ktorrent /KTorrent startAll

(I've been using the latter, but since a recent system update, the D-Bus interface seems to have changed, and only the former works. You can do: qdbus org.ktorrent.ktorrent to see the functionality it exposes.)

So, to begin downloading, you first start ktorrent, wait for a few seconds (for it to come up and be live), then use the D-Bus command to make sure it's really downloading.

The third step (exiting KTorrent gracefully) is also done with D-Bus. All KDE applications (Hoorray KDE!) expose some common basic functionality via D-Bus. Exiting the application is one of them:
qdbus org.ktorrent.ktorrent /MainApplication quit

If you wish, you can stop all tasks before you ask KTorrent to quit. Figuring out how to do that is left as an exercise to the reader ;-)

To bring everything together, I use a script file which I execute at 2:10AM (yes, I too have BSNL DataOne connection) using crontab. The script starts KTorrent, waits for a few seconds (using sleep command) and then uses the DBus command to start all jobs. Another script is executed at 7:58AM that stops all tasks and after a few seconds, asks KTorrent to quit. Not bad, huh?

Important: Make sure your desktop environment (KDE/GNOME) is running before cron tries to start KTorrent. It won't work otherwise.

If you're planning to run qdbus directly from crontab (as opposed to putting everything in a script file and then running that from crontab), then you'll need export DISPLAY=:0 for the qdbus command also.

-----------------------------------

In fact, there's more to my automation setup. My BIOS has an option to start the computer at a particular time of day. So I need not keep my PC ON when I go to sleep. My PC wakes up at 1:50AM; grub loads Fedora 11; GDM comes up; it's set-up for 'timed login' after 30 seconds; KDE loads; cron fires at 2:10AM and viola!
I could even schedule a system shutdown after 8:00AM to make it fully autonomous. But wouldn't that be too much?
;-)

വിന്റര്‍

2009-07-19T19:52:00.012+05:30

അങ്ങനെ ഒടുവില്‍ 'വിന്റര്‍' പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തി. വിതരണത്തിനാളെക്കിട്ടാതെ ഏറെക്കാലം പെട്ടിയിലിരുന്ന ഈ ചിത്രം ഒടുവിലിതാ നമ്മുടെ DTS തിയേറ്ററുകളിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.

മലയാളത്തില്‍ ഈ അടുത്തകാലത്ത് വിജയിച്ച ഹൊറര്‍ സിനിമകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്നാലോചിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും ഓര്‍മ്മ വരുന്നില്ല. ആകാശഗംഗ മാത്രമാണ് സാമാന്യം വിജയം നേടിയത് എന്നു തോന്നുന്നു. എന്തായാലും 'വിന്റര്‍' ഒരുപാട് നിരാശപ്പെടുത്തിയില്ല.

ഹൈദ്രാബാദിനോടു ചേര്‍ന്ന ഒരു ഗ്രാമമാണ് മുഖ്യ പശ്ചാത്തലം. നഗരജീവിത്തത്തിന്റെ തിരക്കുകളില്‍ നിന്നും മാറിനില്‍ക്കാനായി ഒരു കുടുംബം (ജയറാം ഭര്‍ത്താവും, ഭാവന ഭാര്യയുമായി വേഷമിടുന്നു) ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട (creepy) വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറുന്നു. മനോരോഗിയായ ഒരു serial killer മുമ്പ് താവളമാക്കിയിരുന്ന ഈ വീട്ടില്‍വച്ചു സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ഈ ത്രില്ലര്‍ സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തം. ഭാഷാഭേദമന്യേ എല്ലാ സിനിമകളിലും സ്ഥിരം കാണാറുള്ള പ്രമേയം തന്നെ. Apparently, a haunted house never goes out of fashion. സസ്പെന്‍സ് സിനിമയായതുകൊണ്ട് കൂടുതലൊന്നും ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല.

പ്രമേയത്തിലോ അവതരണത്തിലോ പുതുമ ഒന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ല എന്നതാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ന്യൂനത. പ്രേക്ഷകനെ പേടിപ്പിക്കാന്‍ സ്ഥിരം ഉപയോഗിക്കാറുള്ള 'ട്രിക്സ്' തന്നെ - പൊടുന്നനെയുള്ള ശബ്ദങ്ങള്‍/നിഴലുകള്‍, ഇരുണ്ട മൂലകള്‍, തനിയേ തുറക്കുന്ന പൈപ്പുകള്‍, റ്റി.ജി. രവിയുടെ മുഖം, പിന്നെ ഭാവനയും ;-) ഭാഗ്യത്തിന് ഭാവനയ്ക്ക് വേറെ ആരോ ആണ് ശബ്ദം നല്കിയിരിക്കുന്നത്.
പക്ഷേ, കഥയുടെ സസ്പെന്‍സ് നിലനിര്‍ത്തുന്നതിലും, രംഗങ്ങള്‍ അല്പസ്വല്പം unpredictable ആക്കുന്നതിലും സംവിധായകന്‍ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതുകാരണം സിനിമയിലുള്ള പ്രേക്ഷകന്റെ ഫോക്കസ് നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല എന്നാണെന്റെ അനുമാനം. നിശ്ശബ്ദതയും പൊടുന്നനേയുള്ള ശബ്ദങ്ങളും മോശമില്ലാതെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

ഇതിന്റെ തിരക്കഥയാണ് ഏറ്റവും മോശം. Details-ല്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെ എഴുതിയ ഡയലോഗില്‍ കല്ലു കടിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, കഴുത്തില്‍ മുറിവേറ്റ കുട്ടിയെ ഓപ്പറേറ്റ് ചെയ്തശേഷം സര്‍ജനായ ജയറാം പോലീസ് ഓഫീസറോട് പറയുന്നിതങ്ങനെ: "കഴുത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട nerve-ലാണ് മുറിവേറ്റിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് she's profusely bleeding". Nerve-ലൂടെ അല്ല രക്തം ഓടുന്നതെന്ന് പാവം തിരക്കഥാകൃത്തിനറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഒരു ഉദാഹരാം കൂടി: മകളെ ഓര്‍ത്ത് കരയുന്ന ഭാര്യയോട് ഭര്‍ത്താവ്: "ഛെ..എന്തായിത്.. ശ്യാമേ, നീ കുറേകൂടി സീരിയസ്സായി ചിന്തിക്കണം". സീരിയസ്സായി ചിന്തിക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ ഭാര്യ കരയുന്നത്?
ചിത്രത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ ഡോക്ടറായ ജയറാം ഒരു കുട്ടിയെ ഓപ്പറേറ്റ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങുന്ന രംഗം ഒട്ടും റിയാലിറ്റിയില്ലാതെ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷ് സീരിയലുകളില്‍ പോലും ഇത്തരം രംഗങ്ങള്‍ വളരെ നന്നായി എടുത്തുകാണാറുണ്ട്. ഡോക്ടര്‍മാരേക്കുറിച്ചും ഓപ്പറേഷന്‍ തിയേറ്റര്‍ രീതികളെക്കുറിച്ചും അല്പം കൂടി റിസേര്‍ച്ച് ആകാമായിരുന്നു. സര്‍ജിക്കല്‍ ഗ്ലൗസ് അണിഞ്ഞ് 'ഞൊട്ടയിടുന്ന' നിര്‍ണ്ണയത്തിലെ ഡോക്ടര്‍ മോഹന്‍ലാലിനെ ഈ അവസരത്തില്‍ സ്മരിക്കുന്നു! ഗ്ലൗസണിഞ്ഞ ഡോക്ടര്‍ ജയറാം തന്റെ വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്ന താടി ചൊറിയുമോ എന്ന് ഞാനൊരു നിമിഷം പേടിച്ചു. ഭാഗ്യത്തിന് ഏതായാലും അതുണ്ടായില്ല.

ചിത്രത്തിന്റെ കഥ ഒട്ടും fool-proof അല്ല. കുറ്റങ്ങള്‍ (common-sense violations) കണ്ടുപിടിക്കാനാണെങ്കില്‍ നിരവധി.

പക്ഷെ, മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ന്യൂനതകള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇതൊരു മോശം ചിത്രമല്ല. മറ്റു ചില സസ്പെന്‍സ് ചിത്രങ്ങള്‍ പോലെ ആദ്യ ഫ്രെയിമില്‍ കാണിച്ച ഏതെങ്കിലും ഒരു വഴിപോക്കനെ പിടിച്ച് അവസാനം വില്ലനാക്കിയിട്ടില്ല (ഈയടുത്തിറങ്ങിയ ഒരു CBI ചിത്രത്തില്‍ ജഗദീഷ് വില്ലനായതോര്‍മ്മയില്ലേ). ഉദ്വേഗത്തിന്റെ മുള്ളിന് മുന കുറവാണെങ്കിലും കൊടുക്കുന്ന കാശിന് നഷ്ടമല്ല എന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം. ത്രില്ലര്‍ സിനിമകള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവെങ്കില്‍ ഈ ചിത്രം തീര്‍ച്ചയായും കാണണം. മലയാളത്തില്‍ ഇനിയും ഇത്തരം സിനിമകള്‍ വരട്ടെ എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നു.

PS: When I think of English thriller movies, The Silence of the Lambs and it's prequel Red Dragon quickly comes to my mind.

PPS: ഈയിടെ ഏതോ ഒരു FM ചാനലില്‍ 'വിന്റര്‍' എന്ന വാക്കിന്റെ മലയാളം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു. അറിയാമോ?

ഈ പട്ടണത്തില്‍ ഭൂതം

2009-07-18T08:07:00.004+05:30

മലയാളത്തില്‍ വീണ്ടും ഒരു ഫാന്റസി ചിത്രം. ഈ ചിത്രത്തിലെ പല സ്റ്റില്‍സും മമ്മൂട്ടി വിരുദ്ധന്‍മാരാല്‍ പലവിധ കമന്റുകളും എഴുതി ഈയിടെയായി ഈമെയിലായി ലഭിച്ചുകാണുമല്ലോ?
എന്തൊക്കെയായാലും, ചിത്രം തരക്കേടില്ല. കൊള്ളാം. ഇത് കുട്ടികള്‍ക്കുള്ള ഒരു ഫാന്റസി ചിത്രമാണെന്ന് കാണുമ്പോള്‍ മനസ്സിലുണ്ടാകണമെന്നു മാത്രം.

പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, മമ്മൂട്ടി ഒരു ഭൂതത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മൈ ഡിയര്‍ കുട്ടിച്ചാത്തനിലും, സക്ഷാല്‍ ശ്രീമാന്‍ ചാത്തുണ്ണിയിലും നമ്മള്‍ കണ്ട 'ദുര്‍മന്ത്രവാദിയും പാവം ചാത്തനും' ലൈന്‍ തന്നെ. എന്നാലും അനാവശ്യമായ മന്ത്രതന്ത്ര രംഗങ്ങളുടെ അതിപ്രസരം ഇവിടെയില്ല. മന്ത്രവാദിയുടെ പിടിയില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന ഭൂതം കുറേ കുട്ടികളുടെ പ്രിയങ്കരനായ കൂട്ടുകാരനാകുന്നു. സര്‍ക്കസ് പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അങ്ങനെ ഭൂതം കടന്നുവരുന്നു.
കുട്ടിച്ചാത്തനിലും, ചാത്തുണ്ണിയിലും പോലെ, മന്ത്രവാദി ഭൂത്തത്തെ തിരിച്ചുപിടിക്കാന്‍ ഇടക്കിടെ വരുന്നുമുണ്ട്. ഇനിയും കൂടുതല്‍ കഥ പറഞ്ഞ് സിനിമയുടെ രസം കളയുന്നില്ല.

ചിത്രം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. കുട്ടികള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടുന്ന രീതിയില്‍ സംവിധായകന്‍ കഥയും രംഗങ്ങളും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പല തമാശ രംഗങ്ങളും വളരേ silly and slapstick ആയി നമുക്കു തോന്നും. സുരാജിന്റേയും സലിം കുമാറിന്റെയും പല നമ്പറുകളും ഏശുന്നില്ല. മിക്കതും attempted jokes മാത്രം. പക്ഷേ ഇവര്‍ ബോറടിപ്പിക്കില്ല. ചിത്രം ആകെ മൊത്തം അങ്ങനെ തന്നെ. ബോറടിക്കില്ല. മുതിര്‍ന്നവര്‍ക്കും സാമാന്യം interesting ആയിരിക്കും എന്നാണെനിക്ക് തോന്നുന്നത്.

ഭൂതമായുള്ള മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയം മികച്ചതെന്ന് പറയാന്‍ വയ്യ. ഒരു stiffness നമുക്കനുഭവപ്പെടും. അത്ര അനായാസേനയല്ല ഈ കുട്ടി ഭൂത്തത്തെ (തങ്ങളുടെ ലോകത്ത് 500 വയസ്സുള്ള താന്‍ ഒരു കുട്ടിയാണെന്നാണ് ഭൂതം പറയുന്നത്) മമ്മൂട്ടി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'നാശമാക്കിയിട്ടില്ല' എന്നേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ. ഈമെയിലായി വന്ന ജയന്‍ രംഗങ്ങളൊക്കെ സത്യത്തില്‍ നന്നായിട്ടുണ്ട്.

ഇങ്ങനെ ഒരു ഫാന്റസി സിനിമയില്‍ visual effects-നുള്ള സാദ്ധ്യത ഏറെയാണല്ലോ. ചിത്രത്തില്‍ ആകെ നിറങ്ങളുടെ അതിപ്രസരമാണ്. എല്ലാവരുടേയും മുഖങ്ങള്‍ വിളറി വെളുത്തുമിരിക്കും. തലകള്‍ക്കു ചുറ്റും ഒരു glow കാണാനുണ്ടായിരുന്നു. എന്താണോ ആവോ! Visual effects മിക്കതും അടിപൊളി. നന്നായി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, ആള്‍ക്കാരുടെ adventure രംഗങ്ങളൊക്കെ വളരെ മോശം. ബൈക്കിലും കുതിരപ്പുറത്തുമൊക്കെ പോകുന്നത് മമ്മൂട്ടിയല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ cut-out ആണെന്ന് തോന്നും. ഇതൊക്കെ കുറേക്കൂടി നന്നാക്കാമയിരുന്നു.

കുട്ടികള്‍ക്കായി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു സിനിമയില്‍ 'ചങ്കില്‍ കത്തികേറ്റുന്ന' രംഗം ഒഴിവാക്കാമയിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, ഒരു പട്ടിയെകൊണ്ടുള്ള സീന്‍ അല്പം കൂടി subtle ആക്കാമായിരുന്നു (ചിത്രം കാണുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാകും). The Mask എന്ന സിനിമയില്‍ ഇതുപോലൊരു രംഗം അല്പം കൂടി നന്നായെടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണോര്‍മ്മ.

ഇത്തരം ചില്ലറ പ്രശ്നങ്ങളൊഴിച്ചാല്‍ ഇത് നല്ലൊരു സിനിമയാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. കുട്ടികള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തീര്‍ച്ച.

Black Pepper - Restaurant

2009-07-16T22:11:00.008+05:30

How do you feel when a restaurant claims to be 'the only place where you get Kerala's traditional tastes in the heart of Trivandrum city'. A tall claim?

Anyway, this restaurant on the Gandhari Amman Kovil Road, Pulimoodu/Statue (opposite to VIP Bag World) is a pretty good place for enjoying Travancore cuisine. I had noticed this place yesterday while shopping for some other stuff, and today it's mentioned on The Hindu Metro Plus supplement.
The restaurant is sufficiently large with lots of tables and the ambience is nice and comfortable.

We ordered 'Puttu' and generous servings of chicken, mutton and fish curries, not to mention the Travancore Beef fry and Netholi fry for starters(gluttons, you say? I prefer the word 'gourmand' ;-)
The restaurant also offers 'combo' packs with Puttu/Chapathi/Appam and choice of curry. I tried the so called 'Erachi Puttu (chicken)' which was nothing more than a 'plain puttu' with some grated chicken thrown in. If you are a fan of puttu, I'd recommend the trusted 'plain puttu' over the other varieties.

All the curries were nice, except the fish curry. It was way too sour for our tastes. The Netholi fry was good but was served cold. The beef fry was fine (a bit too oily, I must say) and at par with the 'Beef Ularthiyathu' of Tharavattil Plaza (that's near PMG - Law college Jn., in case you didn't know). This made Adarsh wonder: "എവിടെച്ചെന്നാലും വിശ്വസിച്ച് കഴിക്കാന്‍ പറ്റുന്നത് ബീഫ് ഫ്രൈ മാത്രം".

We couldn't try the Chicken Dosa (really, we just couldn't!), but the plain Dosa was nice too.

To wrap up, I'd recommend this place to all lovers of Kerala cuisine. For the five of us, the bill came to about Rs.850. Considering our menu, that's not too bad either ;-)
But this definitely isn't the only place (or the best, for that matter) in the city to enjoy Travancore cuisine. Far from it!

PS: If you like Puttu+Mutton, don't miss Buhari in East Fort. And you'll get good Chicken Dosa at The Garden Cafe inside the Mascot Hotel.

PPS: The small 'article' in The Hindu Metro Plus is actually an Ad. It's placed in such a way that it looks like an article written for The Hindu (shame on The Hindu for allowing such misleading ads).

Transformers: Revenge of the Fallen

2009-07-12T00:42:00.007+05:30

Did you enjoy the first Transformers movie? If you did, then you'll probably enjoy this sequel too. It's bigger, faster, louder and of course, sillier.

The story line stays fit for a comic book, and this one features an overload of talking, emotionally sensitive, human like (one of them even had parts resembling the male vitals! phew!) mega-robots. The story has been enlarged to allow for more machines, more action sequences and more [stupid] robotic emotions.

Apparently, the crowd (mostly young guys) liked it quite well. Even before the show started, I could hear guys whispering the characters' names (Bumble Bee?) and explaining the background story (from the first movie) to their not-so-illumined friends. Gasps, approving nods and applause were generously displayed throughout the action-filled show.

So, if you liked the first Transformers movie, or you like audio/visual effects, go watch Transformers 2 on a nearby big screen.

For the second time in my life, I watched a movie with complete strangers. Had no company to go with :-( It's exactly these kind of circumstances that force guys in to getting married! Need to survive this ;-)

Dakhani Degh - Restaurant

2009-07-10T22:15:00.006+05:30

Just had dinner at the [relatively] new Dakhani Degh restaurant at Chacka Jn., Thiruvananthapuram (just around the corner – towards the Petta-Palayam road). I had heard good words being spoken about the place and couldn't wait to check it out. The very thought that there's a potentially good untested (by me) restaurant in the city had made me restless. Talk about the pressures of being the local gourmand ;-)

Dakhani Degh is a restaurant (probably a chain of restaurants) specializing in Hyderabadi cuisine - most notably the Hyderabadi Dum Biryani (or HDB - as these people call it). To be frank, I have never tasted authentic Hyderabadi Biryani, till now, that is. The word 'Dakhani' is derived from 'Deccan' - revealing the Hyderabad connection and 'Degh' is the copper vessel used for cooking (info from the menu card).

The specialty of the restaurant is of course the Biryani - with very less oil in it. In fact, their USP is non-sticky fingers once you've completed devouring your serving of their Biryani.

We tried the Chicken Biryani ('Regular' serving - Rs. 150 - enough for at least 1.5 fellow gluttons) and some Kebabs. The Kebab was quite good and so was the Biryani. The restaurant lived up to its promise - we did end up with non-sticky fingers. This was indeed a first in the list of Biryanis I've had. Two thumbs up!

The only problem, if I should find one, with the restaurant is that it's a Chicken Biryani special restaurant. There's not much of anything else in the menu card – apart from a couple of rotis and a few varieties of Kebabs. Mutton Biryani is on the menu only on weekends. And if you are a vegetarian, go some place else; there's nothing to see here. The desserts/drinks section had only ice-creams, Lassi and buttermilk. The (sweet) Lassi was not too great either.

Anyway, if you're looking for some great Biryani experience in the city, I'd strongly recommend the Dakhani Degh restaurant at Chacka Jn. Go give it a try, and let me know how you felt it.

PS: As always, Wikipedia has pages on Biryani and the Hyderabadi Biryani.

Praise the lord.. for we have Free Software!

2009-06-21T23:19:00.007+05:30

Well, GNU/Linux in particular. (and you can substitute whatever you deem appropriate for 'lord').

I'm sitting in my room with a friend's laptop (no, I'm not blogging using that.. it's in no useful shape, yet!), watching as Fedora 11 is getting installed.
He had Windows Vista pre-installed on it, lots of unpartitioned space (reserved for Linux), and some messed up partition table.

HP/Compaq, in their infinite wisdom, do not provide an operating system install disk (I like Dell better for that). It is the responsibility of the user to use their tool to generate 'rescue disks', should something go wrong with the computer.

The Fedora installer (both F10 and F11) failed to read the partition tables and said the disk needed to be 'initialized', losing all data. So, we tried to fix the tables first. We took backup of all data and decided to re-install Windows first.
I had no clue about what awaited me!

1. The 'restore to factory setup' only restores the C drive. It doesn't do anything with the other partitions!
2. Creating 'rescue disks' requires 2 DVDs (or 12 CDs) and takes an awful lot of time
3. The second rescue DVD failed in the verification step
4. I decided to move on with the disk and started the recovery process. The damn thing threw an error after 45mins and exited
5. I could manage booting in to Windows, but the mousepad wouldn't work. Without the mouse, it's impossible to get past the 'Compaq customer info' setup, thanks to shitty ui design!

Finally, Linux to the rescue! I booted the laptop using Puppy Linux and found that the 'rescue partition' on the HDD had a similar file structure to the rescue DVDs. One file in the second DVD could not be copied, and that was possibly creating the problem.
After googling a while (no, I don't bing!), downloaded two tools called ddrescue & dd_rescue. How's that for confusing names!

Fortunately, both tools provide identical functionality. I recovered the 645MB file, sustaining 445KB of unreadable bits. Manually copied the file to the recovery partition, and started the recovery process again, this time from the hard disk (as opposed to recovering from the DVD).

Voila! Everything seems to be working fine. Windows is installed and now I'm installing Fedora 11.

I must say, such proprietary sh*t is a mess!

PS: Note to self: 'Laptops' are better kept somewhere off your laps, unless you want'em to fry your vitals!

വായനാ യജ്ഞം

2009-06-20T09:22:00.011+05:30

ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള 'മാതൃഭൂമി ബൂക്സ്'-ല്‍ നിന്നും കുറേ പുസ്തകങ്ങള്‍ വാങ്ങി. ആകെ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന പുസ്തകങ്ങളേ ഞാന്‍ വായിചുട്ടുള്ളൂ എന്നതുകൊണ്ട് ഒരു വായനാ യജ്ഞം തുടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

വാങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങള്‍ ചുവടെ:

നീര്‍മാതളം പൂത്ത കാലം - മാധവിക്കുട്ടി
ഡയറിക്കുറിപ്പുകള്‍ - മാധവിക്കുട്ടി
ബാല്യകാല സ്മരണകള്‍ - മാധവിക്കുട്ടി
ഒരു തെരുവിന്റെ കഥ - എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്
തോറ്റങ്ങള്‍ - കോവിലന്‍
കടല്‍ത്തീരത്ത് - ഒ.വി. വിജയന്‍
ഗൗരി - ടി. പത്മനാഭന്‍
കടല്‍ - ടി. പത്മനാഭന്‍

മാധവിക്കുട്ടിയുടെ മൂന്ന് പുസ്തകങ്ങള്‍ ('മാനസി' കിട്ടിയില്ല) വാങ്ങാന്‍ വേറൊരു കാരണം കൂടിയുണ്ട്. ഈയിടെ അവരുടെ മരണവാര്‍ത്ത ടീവിയില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ [സീനിയര്‍] ബന്ധുക്കള്‍ പലരും അവരെ കുറേ കുറ്റം പറഞ്ഞു. അവരുടെ എഴുത്തുകുത്തുകളൊന്നും വായിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും എനിക്കതത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് മാധവിക്കുട്ടിയുടെ രചനകള്‍ വായിച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ എന്നൊരു വാശി.

ഇതുവരെ വായിച്ച മലയാളം പുസ്തകങ്ങള്‍ മിക്കതും കടം തന്ന സന്ദീപിന് നന്ദി. നീ ഒരു പുലി തന്നെ! 'ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ' എന്ന അത്യുഗ്രന്‍ കൃതി പിറന്നാള്‍ സമ്മാനമായി തന്ന ആഷിക്കിനും നന്ദി. സമ്മാനമായാല്‍ ഇങ്ങനെ!
'ശാന്താറാം' എന്ന പുസ്തകം സെലെക്റ്റ് ചെയ്ത LBS കോളേജിലെ സുന്ദരികളേയും നന്ദിയോടെ ഓര്‍ക്കുന്നു ;-)

ഇതുവരെ വായിച്ചതില്‍ (മലയാളം) ഇഷ്ടപ്പെട്ട ചിലത്:
മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളില്‍ - എം. മുകുന്ദന്‍
ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം - ഒ.വി. വിജയന്‍
പാണ്ഡവപുരം - സേതു
ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ - എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്
രണ്ടാമൂഴം - എം.ടി.

ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്:
ഒരു സങ്കീര്‍ത്തനം പോലെ - പെരുമ്പടവം

PS: തിങ്കളാഴ്ച ഔദ്യോകികാവശ്യത്തിനായി ഒരു യാത്ര പോകുകയാല്‍ ഏതാനും പുസ്തകങ്ങള്‍ ഉടനേ വായിച്ചുതീരും. യാത്രകളില്‍ വെറുതേ MP3 പാട്ടുകള്‍ കേട്ട് സമയം കളയുന്നതിനേക്കാള്‍ എത്രയോ നല്ലതാണ് പുസ്തകങ്ങള്‍ എന്ന വൈകിയുദിച്ച വിവേകം!

PPS: സന്ദീപ്, ആഷിക്, സുന്ദരിമാരേ.. നിങ്ങളെയൊക്കെ നന്ദി പറഞ്ഞ് സുഖിപ്പിച്ചതിനാല്‍ പകരമായി ഇനിയും ഇതുപോലെയുള്ള ഉപകാരങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു!

Beaten by gore

2009-06-06T09:02:00.003+05:30

I've been watching the Saw series for the past couple of days. I never had any issues with blood or gore in films. I don't get scared, rather unimpressed when a horror movie tries blood and gore. Saw I and II were okay. I find them quite good, to be frank.

I was watching Saw III the other day and there was this scene where a brain surgery gets done in a make-shift operation theatre. The scalp was cut out, and the skull was being drilled with a power drill. I don't know why, but for the first time, I got unnerved a little. I could feel butterflies in my stomach (I never had that feeling before) and some uneasiness with my legs!

Beaten by gore, for the first time in my life!

So, far, I've watched up to Saw IV, which was pretty bad and predictable.

The India 10 Rupee Coin

2009-05-24T06:48:00.002+05:30

Yesterday, my mother brought a Rs.10 coin. I pounced on the new coin (I've this relatively new habit of keeping samples of different coins), but was surprised to find the year was shown as '2007'. If the coin was released in 2007, why have I not seen it yet? Anyway, in case you have not seen one yet, here's how the coin looks:

That brings us to the design of coins. What do you think of the design of this one?
Lately, the government has released coins of various denominations that has the picture of a female hand showing the denomination. A raised thumb for Rs.1, two fingers for Rs.2 and a fist (??) for 50p. I find them atrocious. The ones released a bit earlier had two sets of intersecting perpendicular lines (like the one shown above). I don't understand the meaning of that as well (if that dot is a head, then the arms are a bit too long!). And the quality of these coins is so bad that some of them have become quite unrecognisable in 2 years time.

I really loved the older designs. The Rs.2 coin had an interesting shape and map of India (National Integration theme), Re.1 coin had two corn ears and the 50p one had the map of India and the Indian parliament. And remember the rhino on the 25p coin? All coins (except perhaps 25p & 50p) had a very prominent Ashoka Pillar on them. The majestic national emblem of India gives the coins an 'official' look. In comparison, the new ones look like I made them in my backyard mint (no I really don't have one!).

Some time back, I read a blog post by an artist who designed a coin for the Netherlands using only Free Software. The design of that coin is amazing (please read that.. it's overwhelmingly impressive). Every graphic element is designed carefully and has some meaning or reference to Dutch architecture (the theme for the commemorative coin was 'Netherlands and Architecture'). That's how coins are meant to be designed.
And we have coins which have reduced the national emblem to minuscule low quality versions, and show (probably) some one's wife's hands!

PS: I have been fortunate to visit Sarnath and see the Ashoka pillar in it's full majesty. It was a moment of awe, pride and inspiration. If you happen to travel anywhere near (Varanasi, for example), I'd strongly recommend visiting the ruins of Sarnath.

Here's a photo of the Ashoka pillar (what's left of it) that originally carried the 4-lion capital. The pillar capital (the national emblem) has been cut off and is kept preserved in a nearby museum under tight security (and no cameras allowed inside). You can see the engravings on the pillar in this photo.

And here's a photo of us at Sarnath: (the structure behind us is the Dhamek Stupa)

എഡാ, വാഡാ, പോഡാ

2009-05-22T19:32:00.000+05:30

തൊട്ടുമുമ്പത്തെ പോസ്റ്റിന് (കണ്ടംപെറ്റി) അനുബന്ധമാണിത്. അതില്‍ പറഞ്ഞ സുഹൃത്തുമായി വീണ്ടും സംസാരിച്ചു. അങ്ങേര്‍ക്ക് വിഷമമുണ്ടാക്കിയ മറ്റൊരു സംഗതി: 'ട vs ഡ'. "ട ഠ ഡ ഢ ണ" എന്നതിലെ സംഗതികള്‍ തന്നെ.
'ട' എന്നതിന്റെ ഉച്ചാരണത്തില്‍ ഒരു കടുപ്പമുണ്ടെങ്കിലും മലയാളികള്‍ അതിനെ 'ഡ' എന്ന് ഉച്ചരിക്കുന്നു എന്നാണ് പരാതി. അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ വാടാ, പോടാ, കുട എന്നതിന് പകരം വാഡാ, പോഡാ, കുഡ എന്നൊക്കെ എഴുതിയാല്‍ പോരേ എന്നാണ് ചോദ്യം! തമിഴില്‍ ഇത്രയൊന്നും 'ട'-കള്‍ ഇല്ലെന്നറിയാമല്ലോ. നമ്മുടെ ലിപിയില്‍ അധികം അക്ഷരങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും നമ്മള്‍ തമിഴിനെ അനുകരിച്ച് അവയെല്ലാം ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല എന്നൊരു തിയറിയും പുള്ളി മുന്നോട്ട് വച്ചു.

നേരത്തേ പറഞ്ഞതുപോലെ, പുതിയതായി മലയാളം പഠിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് അല്പം ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു പ്രശ്നം തന്നെ!

കണ്ടംപെറ്റി!

2009-05-18T02:47:00.000+05:30

കുറച്ചു നാളുകള്‍ക്ക് മുന്പ്, നെടുമങ്ങാട് ജങ്ങ്ഷനിലൂടെ ബസ്സില്‍ പോകുമ്പോള്‍ ഒരു പരസ്യ ബോര്‍ഡ് കണ്ടു:
കണ്ടെംപെററി റോപ്പ് ഡാന്‍സ്
താഴെ കുപ്പായമിടാത്ത ഏതാനും നര്‍ത്തകരും! എന്താണീ 'കണ്ടെംപെറ്റി' നൃത്തം എന്നാലോചിച്ച് പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ബോധോദയമുണ്ടായത് - contemporary എന്നാണ്. 'ററ' എന്നത് 'റ്റ' എന്ന് വായിച്ചുപോയി.

കുറച്ചുകാലം മുന്പ്, മലയാളം പഠിച്ച ഒരു ആന്ധ്രകാരന്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകനുമായി നടന്ന സംഭാഷണം ഓര്‍മ്മ വന്നു. മലയാളത്തില്‍ കൂട്ടക്ഷരങ്ങള്‍ കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന ambiguity-യെ കുറിച്ച് പുള്ളിക്കാരന്‍ കാര്യമായി വാദിക്കുകയായിരുന്നു. നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ക്ക് വളരെ സ്വാഭാവികമായി തോന്നുന്നതും, എന്നാല്‍ പുതുതായി ഭാഷ പഠിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് പ്രയാസമുണ്ടാക്കുന്നതുമായ കൂട്ടക്ഷരങ്ങളായിരുന്നു മിക്ക ഉദാഹരണങ്ങളും.
'ഝ' എന്നെഴുതിയാല്‍ എങ്ങനെ വായിക്കും എന്നതായിരുന്നു ഒരു ചോദ്യം. സാധാരണ കൂട്ടക്ഷരങ്ങള്‍ പോലെയാണെങ്കില്‍ 'ത + ധ' എന്നോ 'ത + ഡ' എന്നോ വായിക്കേണ്ടി വരും. 'ഈ ചിഹ്നം ഇങ്ങനെയാണ് ഉച്ഛരിക്കേണ്ടത്, അത്രതന്നെ' എന്ന വാദം സമ്മതിക്കണമെങ്കില്‍ കൂട്ടക്ഷരങ്ങള്‍ എന്ന concept ഉണ്ടാകരുത് എന്നാണ് അങ്ങേരുടെ പക്ഷം.
നേരത്തേ പറഞ്ഞതുപോലെ പുതുതായി മലയാളം പഠിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് ഇത് പ്രയാസമുണ്ടാക്കുമെന്ന് സമ്മതിക്കാതെ വയ്യ.

PS: ഈ പറഞ്ഞ സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ സുന്ദരമായി മലയാളം സംസാരിക്കുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യും. കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരെല്ലാം പലപ്പോഴും മീറ്റിങ്ങുകളില്‍ പോലും മലയാളത്തില്‍ സംസാരിച്ചാല്‍ പിന്നെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ!

PPS: ലിപി പരിഷ്കരണത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു ലേഖനം ഇവിടെ.

ബ്ലാക് ഡാലിയ

2009-05-08T22:24:00.000+05:30

ബ്ലാകു് ഡാലിയ കണ്ടിറങ്ങിയതേയുള്ളൂ.. തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്, ഞാന്‍ പൊതുവേ ഇത്തരം സിനിമകള്‍ കാണാറില്ല. 'സുല്‍ഫിക്കര്‍' എന്നപരനാമത്തില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ലോലന്‍ എന്ന സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ആക്രാന്തം മൂത്ത് എന്നെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയതാണ്.

സിനിമയെ കുറിച്ച് കേട്ടുകാണുമല്ലോ? അഡ്വ. ബാബുരാജ് ആണ് കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണം, സംവിധാനം, അഭിനയം മുതലായ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബാബുരാജിനെ അറിയില്ലേ? നമ്മുടെ വാണി വിശ്വനാഥിന്റെ ഹസ്സ്! സ്ഥിരമായി തല്ലുകൊള്ളി പോലീസുകാരനായോ, ഡയലോഗധികമില്ലാത്ത ഗുണ്ടയായോ ഒക്കെ മലയാളസിനിമകളില്‍ 'തിളങ്ങുന്ന' താരം. എന്തായാലും, ഇതുവരെ എനിക്ക് പുള്ളിയോട് വലിയ വിരോധമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഇതു വരെ!

സിനിമയുടെ പേര് കേള്‍ക്കുമ്പോഴേ എന്തെങ്കിലും പന്തികേട് തോന്നുന്നുണ്ടോ? ഏതെങ്കിലും ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയുടെ പകര്‍പ്പാകുമെന്ന് ഊഹിച്ചവര്‍ക്ക് സബാഷ്! ഒന്നല്ല.. രണ്ടെണ്ണം - I know what you did last summer (1997), പിന്നെ Urban legend (1998) ഇതും. പത്തുവര്‍ഷത്തിലേറെക്കാലം മുന്പിറങ്ങിയ സാമാന്യം പേരുകേട്ട രണ്ട് 'ത്രില്ലര്‍' പടങ്ങള്‍. കോളേജ് കട്ടടിച്ച് Urban legend കാണാന്‍ പോയത് ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു.

സിനിമക്ക് പോകുന്ന വഴിക്ക് ലോലന്‍ പറയുകയായിരുന്നു - "ദൈവമേ, ഏതെങ്കിലും കൊള്ളാവുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമ ഇവന്‍മാര്‍ അതു പോലെ കോപ്പിയടിച്ചതായാല്‍ മതിയായിരുന്നു!" കഥയും രംഗങ്ങളും എല്ലാം I know what.. പോലെ. പിന്നെ, 'I know...' എന്നെഴുതിവക്കുന്നതിന് പകരം 'Black Daliya' എന്നാണെന്ന് മാത്രം. കൊലയാളിയെ ഉദ്ദേശിച്ച് ആക്രോശിക്കുന്ന Jennifer Love Hewitt-ന്റെ സീനും, അവസാനം ഹാര്‍ബറും, ഫിഷിങ്ങ് ബോട്ടും, ഐസിനിടയില്‍ ശവങ്ങളും, എല്ലാമുണ്ട്. കൊലയാളിയുടെ motive വെളിപ്പെടുത്താന്‍ 'Urban legend' ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
കോപ്പിയടിച്ച ചിത്രങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍ "ഒരു finesse ഇല്ലല്ലോ" എന്ന് നമ്മള്‍ പലപ്പോഴും വിചാരിക്കറുണ്ട്. ഈ ചിത്രത്തിനെക്കുറിച്ച് എന്തായാലും അങ്ങനെ ചിന്തിക്കില്ല. എന്തൊക്കെയോ കാട്ടിക്കൂട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു. കഥയിലെ 'loose ends' കണ്ടുപിടിക്കുന്നത് ഒരു പ്ലേറ്റ് നൂഡില്‍സെടുത്ത് കെട്ടുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുന്നതുപോലെയായിരിക്കും.

പിന്നെ, സിനിമയിലവിടെയിവിടെയായി മൂന്നാം തരം (ഈ സിനിമ മൂന്നാം തരമാണെന്ന് ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല.. പക്ഷേ, ഒരു രണ്ട് രണ്ടര വരും) ആംഗലേയ പ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്. കൊലയാളി ജനലില്‍ എഴുതുന്നതിങ്ങനെ: "Take rest. Black Daliya" ഹെന്ത്??
ഇന്റര്‍വെല്‍ എഴുതിക്കാണിച്ചതിങ്ങനെ: "Who's next? Take Rest". ഈ 'take rest' എന്നതിന് ചിത്രത്തില്‍ ഒരു ബന്ധവുമില്ല!
സിനിമ കഴിഞ്ഞ് പേരെഴുതിക്കാണിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വീണ്ടും: 'The hunt continues'. എന്തരാണോ എന്തോ!

സാങ്കേതിക മികവിനെക്കുറിച്ച് പറയാതിരിക്കുകയാണ് ഭേദം. തുടക്കത്തില്‍ 'ടൈറ്റില്‍സ്' എഴുതിക്കാണിക്കുന്നതു മുതല്‍ തുടങ്ങുകയായി substandard quality. സുരേഷ് ഗോപിയെ കാണിക്കുന്ന രംഗത്തില്‍ ഫോക്കസ് പോലുമില്ല. പിന്നെ എല്ലാവരുടേയും മുഖം ഫ്ലഡ്ലൈറ്റടിച്ച പോലെ വെളുത്തിരിക്കും. എന്തായാലും ആദ്യരംഗങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അതു ശരിയായി. ഗാനങ്ങളെല്ലാം മോശം, അനവസരത്തില്‍ അനാവശ്യമായി. Low on style, low on content! 'Attempted style' എന്ന് പറയുന്നതാവും കൂടുതല്‍ ഉചിതം.

ഈ സിനിമയുടെ ഹൈലൈറ്റ്സ്:
1. ബാബുരാജിന് അഞ്ചില്‍ കൂടുതല്‍ സീനുകളും, ഏറെ ക്ലോസപു് ഷോട്ടുകളും, രണ്ടു മൂന്ന് പേജ് വരുന്ന (എല്ലാം കൂടി ചേര്‍ത്ത്) ഡയലോഗുകളുമുള്ള ഏക സിനിമ!
2. അഭിനയപാടവം, നൃത്തം, അതിസൗന്ദര്യം - ഇവയൊന്നുമില്ലാത്ത 11 പെണ്‍പിള്ളേര്‍ മുഖ്യകഥാപാത്രങ്ങള്‍ (പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട.. സീനൊന്നുമില്ല!)
3. സുരേഷ് ഗോപി നായകനല്ല.. പോലീസോ, എന്തിന് ഒരു വക്കീല്‍ പോലുമല്ല.. ആരേയും ഇടിക്കുന്നുമില്ല
4. വാണി വിശ്വനാഥ് വീണ്ടും (വേണ്ടായിരുന്നു!)

ആകെ മൊത്തം: 2 / 10

Underworld: Oops.. the fall of the Lycans

2009-04-11T17:56:00.000+05:30

Just a quick bit of info. If you've noticed Underworld: Rise of the Lycans at a cinema near you, you can safely let it pass.
Complete BS! No more words..

SP Grand Days

2009-04-09T13:57:00.000+05:30

After getting disappointed at the Taj Residency, I paid a visit to the new SP Grand Days hotel at Panavila Junction (near Bakery jn.). This time, I had my parents with me, both vegetarians!

I'm told that the hotel has been operating for about 2 months now. I must say I was really impressed by the ambience and the service. The restaurant on the 2nd floor was not too roomy, but very well set up. The ambience and the feel was just great.
I believe they are not yet up to full steam, since the menu card was a bunch of A4 printouts, stapled together. After confirming that there were ample choices for vegetarians in the buffet menu, we took the plunge.

To cut the review short, it was Awesome!!. The food was great, but only 5 dishes in the non-veg menu. Unlike the Taj, the veg side had even more variety and the dishes were absolutely great. If you go there, don't miss out on the 'grilled fish', it's quite good.

There were plenty of salads (both veg and non-veg), and the desserts too. But somehow, I found the desserts to be not up to the mark.

When they gave me the bill, I was pleasantly surprised to see that they had billed the veg buffet separately at Rs.200 (the non-veg was Rs.350). Nowhere have I seen this, anyway, money saver, didn't mind :-)
The manager tells me that they are planning a Malabari Food Festival 11th of April onwards.

I hope this restaurant stays great (unlike the tragic Classic Avenue, which turned evil - to Thai and bland cuisine). So, give SP a visit. Highly recommended.

Update (7 May, 2009) Paid a visit again to SP. Good news.. They have not turned evil. The food and ambience is still great.

The Taj Disappointment

2009-04-06T20:26:00.000+05:30

The Taj Residency has been operating in Vazhuthacaud for quite some time now. A friend of ours had received gift coupons worth Rs. 3000, redeemable at any Taj hotel in India. Thanks to his employment in Canada (and his wife, another friend of ours, being a ghaas-phoos), he handed over the coupons to us, the friendly neighbourhood gourmands!

All this happened a good 10 months back, and the coupons would expire in a couple of days. So we decided to act quickly and decided to give the Taj Residency (rather than Taj Green Cove Resort in Kovalam) the privilage of serving us.

We were three - Kurian, Machi and me. Kurian, being in his Easter season, and Machi being a (Egg)Pattar were vegetarians.

The Taj
We had high expectations of the Taj ambience. The main hall was good, but not brilliant. The restaurant was a bit crammed with lots of noise - people chattering all around. Not what we expected from the Taj! We had the choice of buffet or à la carte, and being a true gourmand I convinced the two to opt for buffet (poor things.. only if they knew what was in store for them.. he he..)

The salads were okay and had enough choice. The non-veg dishes were also plenty, but nothing too tasty. Only a couple were good, the rest were so-so and some even bad.
But nothing could prepare the poor veggies for what awaited them.. The 'soup' they had was our very own 'rasam'. And the main course, you ask? Champa rice and Pulissery! That's it..
They had come to The Taj to have rice and pulissery!
There were no noodles/pulav/fried rice/spagetti.. only Appam, Roti and some other bread..

Fortunately, the desserts were pretty good and had lots of variety.

In the end, the bill came to Rs. 2200. That's about Rs.730 per person, and lots of disappointment. What has the world come to? ;-)

In case you are looking for a good place to have a buffet dinner, I'd strongly recommend Hotel Horizon (only on friday, saturday and sunday) and the Residency Tower (Statue).

Now, the next destination is Muthoot Plaza!

Requiem for a Dream

2009-03-25T14:38:00.000+05:30

Just watched Requiem for a Dream. Amazing movie, no wonder it as an 8.5 on IMDB.
The movie explores the life of four people, as their addictions get out of control. Yes, the movie is about drug addiction and its perils, but there's absolutely no preaching. Only the haunting depiction of the painful reality. And that's where the movie really shines.
There are no drug lords or gang wars, and neither do they focus on the profitability of the industry (remember Blow). It's about how ordinary people get drawn in and how it gets too late before they realise the shattering of their dreams.
The soundtrack is amazing (though creepy) and augments the realistic visuals.

I'd certainly give it 9/10. So, if you happen to come across this movie, don't let it slip.

Resources:
http://en.wikipedia.org/wiki/Requiem_for_a_dream
http://www.amazon.com/Requiem-Dream-Directors-Ellen-Burstyn/dp/B00005Q4CS

Tech savvy

2009-03-10T00:57:00.001+05:30

When I was getting ready for office this morning, I happened to watch a quiz/spelling contest for school kids on Nat Geo. The host (Cyrus Sahukar) was asking them to spell words, and the correct spelling was being displayed on screen for us, the viewers. The kids all looked pre-high-school.
The word was 'Colonel' and when the host pronounced the word, the girl spelled 'k-e-r-n-e-l'!

Surprised??

Unfortunately, they didn't accept her spelling. Not that tech savvy, huh!

Update: Kurian educated me with another (possibly more common) meaning for kernel - the softer, usually edible part contained in the shell of a nut or the stone of a fruit.

യൂഫോറിയ!

2009-02-16T08:43:00.000+05:30

ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം നിശാഗന്ധിയില്‍ യൂഫോറിയയുടെ പരിപാടിക്ക് പോയി. GEC, Barton Hill കോളേജുകാരുടെ 'ആഗ്നേയം 2009' എന്ന പരിപാടിയോടനുബന്ധിച്ചായിരുന്നു സംഗതി. പലാശ് സെന്നിന് പിള്ളേരുടെയിടയില്‍ നല്ല മതിപ്പ്.. ശരിക്കും.. 'ബാര്‍ട്ടോണി ഹില്ലിന് നന്ദി', 'GEC ഇസ് ദ് ബെസ്റ്റ്' എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് പുള്ളി പിള്ളേരെ കൈയിലെടുത്തു..
കണ്‍സേര്‍ട്ട് മോശമില്ലയിരുന്നു.. കുറേ നല്ല പാട്ടുകള്‍ പാടി. പിന്നെ ഒഴിവക്കാമായിരുന്ന ചില പാട്ടുകളും പാടി. 'ദില്‍ ചാഹ്താ ഹൈ' കേട്ടപ്പോള്‍ കരഞ്ഞുപോയി! പിന്നെ, 'കരളേ കരളിന്റെ കരളേ..' പാടി പുള്ളി എല്ലാവരെയും സര്‍പ്രൈസടിപ്പിച്ചു.. വണ്ടര്‍ഫുള്‍!

എന്തുകൊണ്ടോ എനിക്ക് സംഗതി അത്രക്കങ്ങോട്ട് പിടിച്ചില്ല.. സ്ഥിരം പറയുന്നതുപോലെ, പോര!. കലങ്ങീലാ.. എന്നും പറയാം.
പത്തുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ബോറടിച്ച് പുറത്തിറങ്ങി. എന്ത് പ്രയോജനം? പാര്‍ക്കിങ്ങ് സ്ഥലത്തുനിന്ന് കാര്‍ എടുക്കാന്‍ വയ്യ! ഒടുവില്‍ പരിപാടി തീരുന്നത് വരെ കാത്ത് നിന്നു.. (അതിക്രൂരമായ ഒരു 'summer of sixty nine' കേള്‍ക്കേണ്ടിയും വന്നു..).

യൂഫോറിയയോടുള്ള മതിപ്പ് അല്പം കുറഞ്ഞതുപോലെ..

ബില്ലു ഭയങ്കര്‍

2009-02-15T17:49:00.000+05:30

ഇന്നലെ രാത്രി ഒരു സിനിമകാണാനായി കുര്യനേയും കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങി. "ബില്ലു" (മനസ്സിലായില്ലേ? "ബില്ലു ബാര്‍ബര്‍" = "കഥപറയുമ്പോള്‍") കാണാമെന്ന് വിചാരിച്ച് തിയേറ്ററിനടുത്തെത്താറായപ്പോള്‍ ഭയങ്കര ട്രാഫികു്.. ബൈക്കുകളുടെ ബഹളം. ഹിന്ദി സിനിമക്ക് ഇത്രയും തിരക്കോ എന്ന് വിചാരിക്കുമ്പോളാ മനസ്സിലായത് നമ്മുടെ ലാലേട്ടന്റെ 'റെഡ് ചില്ലീസ്' എന്ന സംഗതിയും അവിടെക്കളിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്.. തിരക്കില്‍ ഒന്ന് രണ്ട് വണ്ടിക്കാരുമായി വഴക്കും (വഴക്കെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ "വാടാ, പോടാ.. #*;@" മുതലായ സംഭാഷണശകലങ്ങള്‍) കഴിഞ്ഞ് ഒരുവിധത്തില്‍ ടിക്കെറ്റെടുക്കുന്നിടം വരെയെത്തി.. ആസ് യൂഷ്വല്‍.. മണ്ടന്‍ ഫാന്‍സുകളുടെ ഇടിയും, പോലീസിന്റെ ചൂരലും, തെറിമഴയുമെല്ലാം (ഇതൊക്കെ അപ്പുറത്തെ കൗണ്ടറിലാണേ.. ഹിന്ദി സിനിമക്ക് ഇതിന്റെയെല്ലാമിടയില്‍ ഒരു ചെറിയ ക്യൂ..) നല്ല ബഹളം. വരുന്നവനും പോകുന്നവനുമൊക്കെ കാണുന്നവരെയൊക്കെ നല്ല പതിമൂന്നാംതരം തെറി വിളിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തിനാണെന്നറിയില്ല, വെറുതേ ഒരു രസത്തിനാണെന്ന് ഇവരുടെ മുഖഭാവം കണ്ടാല്‍ തോന്നും. ആകെക്കൂടി വെറുപ്പിക്കല്‍സ്!

ഒരു വിധത്തില്‍ ടിക്കറ്റെടുത്ത് സിനിമ കണ്ടു. സാമാന്യം മോശം പടം. കഥപറയുമ്പോള്‍-ലെ രംഗങ്ങളെല്ലാം അതുപോലെ പകര്‍ത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട് മഹാനായ പ്രിയദര്‍ശന്‍. പോരാത്തതിന് മായാവിയിലേയും അഴകിയരാവണനിലേയും തമാശ രംഗങ്ങള്‍ സാമാന്യം ബോറായിത്തന്നെ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

പിന്നെ, ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ഏതോ ഒരു കുഗ്രാമം എന്ന് പറഞ്ഞ് കാണിക്കുന്ന സ്ഥലം തെന്നിന്ത്യയിലെവിടെയോയാണെന്ന് വ്യക്തം. ഇത് പൊള്ളാച്ചിയാണെന്ന് പിന്നീട് അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

'വ്യത്യസ്തനാമൊരു ബാര്‍ബറാം ബാലന്‍" "ബില്ലൂ ഭയങ്കര്‍" എന്ന ഹൊറര്‍ ഹിന്ദി ഗാനമായി. അനില്‍ പനച്ചൂരാനോട് ബഹുമാനം തോന്നിയ നിമിഷങ്ങള്‍. എല്ലാ ഹിന്ദി സിനിമയിലേയും പോലെ, മൂന്നോ നാലോ "ഐറ്റം നമ്പറുകള്‍", പ്രിയദര്‍ശന്റെ സ്ഥിരം കളര്‍ഫുള്‍ പശ്ചാത്തലങ്ങള്‍, ഷാഹ്റൂഖിന്റെ ഓവറാക്ഷന്‍ എന്നിവ കണ്ട് മടുത്ത് ഒടുവില്‍ സിനിമ കഴിഞ്ഞിറങ്ങി.

പിന്നെ, ഉള്ളത് പറയണമല്ലോ.. ഇര്‍ഫാന്‍ ഖാന്‍ നന്നായിട്ടുണ്ട്. ലാറ ദത്ത മോശമെന്ന് പറയാനും വയ്യ.
ആകെ മൊത്തം 5/10 മാര്‍ക്ക് കൊടുക്കാം.

Building Qt 4.4 for RHEL 5

2008-12-07T08:24:00.001+05:30

As explained here, I wanted to build RPMs for Qt 4.4 for Red Hat Enterprise Linux 5. Compiling from sources was taking way too much time and was not attracting any developer love.

If you want to use Qt 4.4 with RHEL 5, you'll need an updated version of KDevelop ( > 3.4) too. And that requires an updated version of GDB (v6.8). So you'll need to find those RPMs as well.

Building an RPM is apparently a complicated process and you'll find lots of articles online (some very dated). But there's a way to reuse the packaging generated for Fedora. That way, you don't have to mess with source archives, patches and write spec files from scratch.

Getting the source packages

Koji is Fedora Project's build system. You can checkout source packages from http://koji.fedoraproject.org/koji/ and use it to build on RHEL. Cool, huh? But be aware of possible compatibility issues.
Using the search facility of Koji site, I downloaded the following src.rpm files.

qt-4.4.0-11.fc10.src.rpm
kdevelop-3.5.3-1.fc8.src.rpm
gdb-6.8-23.fc9.src.rpm

In Koji, you'll find packages for several Fedora versions. I'll recommend using the lower Fedora versions (which matches the version of software you are looking for, of course), since RHEL is an old (F6 based) distro. Later Fedora versions may use different package versions or install paths and may cause problems with RHEL.

Preparing the build setup

Information on how to do this can be found in all rpm building tutorials. But I'll put it here too ;-)
1. Create an RPM build directory structure


$ cd ~
$ mkdir myrpms
$ cd myrpms
$ mkdir SOURCES SPECS BUILD SRPMS
$ mkdir -p RPMS/i386 RPMS/athlon RPMS/i486 RPMS/i586 RPMS/i686 RPMS/noarch

2. Create a file named .rpmmacros in your home directory with contents:
%_topdir /home/yourusername/myrpms
or whatever to reflect your settings.

Apparently, this says that you can do all that with:

$ mkdir -p ~/myrpms/{BUILD,RPMS,S{OURCE,PEC,RPM}S}
$ echo -e "%_topdir\t$HOME/myrpms" >> ~/.rpmmacros

Installing the source rpm
$ rpm -ivh qt-4.4.0-11.fc10.src.rpm

The source (and patches) will go to the SOURCES directory, SPEC file in SPECS, and rpms after build will go in the RPMS directory.

Building Qt 4.4

The 'spec' file contains the instructions to the rpmbuild command to build the rpm. Open SPECS/qt.spec and see how it looks like. Note the BuildRequires: lines. Those are the packages that you must have inorder to build a package.
Some spec files will have conditional constructs using which they handle multiple build environments. To compile Qt 4.4 on RHEL 5, do this:

$ cd ~/myrpms/SPECS
$ ls qt.spec
$ rpmbuild --define "webkit:1" --define "rhel 5" -bb qt.spec

Most probably the above command will fail with lots of BuildRequires messages. You need to install all those packages before you can continue. You can make use of EPEL and RPMForge repositories to locate packages that are not in the official RHEL repos. The --define stuff is only required for Qt 4.4, and not for KDevelop, gdb etc. (in case you were wondering!).

In some cases (KDevelop, for example), you'll find that the spec file (originally meant for later versions of Fedora) will require packages like kdelibs3-devel, kdesdk3-devel etc. You need to install kdelibs-devel, kdesdk-devel etc. instead and modify the spec file.

Once you've installed the required packages, execute the rpmbuild command again. If all goes well, you'll see the RPM file in RPMS/ directory. For me it's i386. Try installing the rpm on your machine before you start distributing!

Note on KDevelop 3.5.3

You can find this RPM from http://kdevelop.org. This works fine with RHEL 5. But if you want to customize an RHEL install DVD, don't use that package. It has a self-obsoletion problem which will make the installer fail. Building the RPM by yourself is the only safe way.

Packages I've successfully built
Qt 4.4
KDevelop 3.5.3
GDB 6.8
Kst 1.7

Good luck. Build away..

Update: RHEL 5.3 now comes with gdb 6.8.27. Combined with a new kernel, all issues with debugging are now resolved. Hooray!

Remastering Red Hat Enterprise Linux 5 DVD

2008-12-06T19:08:00.001+05:30

In my office, the Linux buzz is growing, with more and more engineers trying their hand at Qt programming. I've been helping people install Red Hat Enterprise Linux 5 (RHEL 5) and get started with Qt 4. RHEL 5.1 comes with older (aka stable, or proven, as we like to call in our industry) versions of Qt, KDevelop and GDB.

So, to make things easier, I set out to customise an RHEL 5 DVD. My original plan was to create a kick-start file for easier installation. Then I became too ambitious and decided to customise the whole damn thing. After several days of meddling with rpms and xml files, I'm happy to announce SUCCESS!!

This post is meant to be a guide to all those brave souls who wish to do the same. Fear not, comrades, it's not as difficult as it looks like. In fact, if you don't want to build any new RPMs, it's quite easy. You can reportedly use a tool called Revisor to easily customise a Fedora / Red Hat distribution. I'm no sure about the effectiveness of this tool for RHEL, since I want to update and add packages to the base distro. The manual method I describe here involves copying RPM files, editing some XML files (simple) and re-creating the ISO image.

Here we go..

Before we start

I guess it's possible to do this from another installed distro, Fedora for instance. Since I wanted to download additional packages and didn't know how to do that from another distro, I first installed RHEL 5.1 on my machine. All steps I describe were done within that installation.

If you want to add more packages to your custom RHEL, checkout EPEL and RPMForge repositories. You'll find the setup instructions in the repective sites. You'll also need yumdownloader tool from the yum-utils package to download RPM files from the repositories. To install, do:

yum install yum-utils
Similarly, install the following programs/packages:
createrepo - for re-creating the YUM repo information
mkisofs - for creating the ISO image
anaconda-runtime - for inserting the 'media check' checksum

The install media structure

Make a copy of the install media tree. You can either copy files from the DVD, or mount the ISO file and copy from it.

To mount the ISO file:

mount -o loop /path/to/iso/file /path/to/mount/point

Make sure you copy all files. Including the hidden ones. There's one file named .discinfo. Make sure you get that one, otherwise the installer will not recognise your DVD. I'll assume you 've copied all files to some directory named rhel_custom.

The RPMs are located in Client, VT and Workstation directories. The isolinux directory contains files for the boot. We have license for Workstation edition, and so I'll explain for Client and Workstation directories, and I believe the steps are same for VT as well.

The repository information

Let's consider the Client directory. You'll find a directory called repodata which contains the repository information for YUM. You can delete all files except comps-rhel5-client-core.xml from that directory. We will re-create the repo information once we are done customizing.
Open the comps-rhel5-client-core.xml file using a text editor. Don't let the multi-lingual stuff scare you. The file is fairly straight forward. Scan through the first 7-8 lines.
As you can see, this file describes what you see in the package selection step of the installer. the tag defines the group called admin-tools and whose name is Administration Tools. Sound familiar?
Scroll down the the list of translations of the name, and you'll see description, and further down, the default and uservisible values. If default is true, that group will be selected by default. uservisible decides whether the group is visible to the user installing the distro. You'll find that some groups have this set to false.

Now comes the packagelist. Here are two sample lines:


<packagereq type="default">authconfig-gtk</packagereq>
<packagereq type="conditional" requires="aspell">aspell-af</packagereq>

The possible values for type are "mandatory", "default", "optional" and conditional.
Mandatory packages are installed if the group is selected, and won't even show up in the list. Default packages are shown in the list, and selected by default. Optional ones are listed, but not selected by default. Conditional packages are selected if the required package is selected.

Now it must be fairly simple to add a new package. For example, let's say we want to include kchmviewer, a CHM file viewer, to the distro.
We first download the RPM file (I assume you've setup EPEL and RPMForge correctly, and have yum-utils installed).

yumdownloader --resolve kchmviewer
This fetched the kchmviewer-3.1-1.el5.rf.i386.rpm file from RPMForge repo. Depending on your system configuration, it might pull other rpms also. make note of the files downloaded.
Copy the RPM file to the Client directory. If the RPM had dependencies, make sure you copy those files as well. Sometimes, an older version of the same package might be available on the DVD. In that case, you need to delete the old ones and copy the new ones. In short, make sure you don't violate any dependencies. Don't forget to check the Workstation directory too. You'll find that the devel packages for several libraries are available in the Workstation directory.

Once you've copied all necessary RPM file, edit the XML file to add the new package listing. Identify the group to which the package should belong. Select a group, and add an entry in the packagelist, selecting "mandatory", "default" or "optional". The XML file is supposed to be sorted. But don't worry about that now. We'll do an automatic cleanup later.

Sorting the XML files

Once you have a consistent RPM setup and XML files (in Client, Workstation and VT directories), it's time to do cleanup. You'll need a file comps-cleanup.xsl for doing cleanup. Download from https://fedorahosted.org/revisor/browser/conf/comps-cleanup.xsl.
To prepare Client, copy the file to Client/repodata folder, and in a terminal, type:

xsltproc --novalid -o sorted-file.xml comps-cleanup.xsl comps-rhel5-client-core.xml

This will generate sorted-file.xml from the original XML file, printing some information as well. If everything is OK, you can backup the original XML file and rename the sorted file to comps-rhel5-client-core.xml. Delete all other files in 'repodata'.

Repeat the steps for Workstation and VT directories, if you've modified something there too. Note that the XML filenames are different for each directory.

Re-creating the repository information

cd to the Client directory, and do:
createrepo -g repodata/comps-rhel5-client-core.xml .

Repeat the same for Workstation and VT directories (again, note that the XML filenames are different). If all is OK, move on..

Creating the ISO image

All right! Move to the root directory (rhel_custom). Make sure .discinfo file is available there. Issue the following commands:

chmod a+w isolinux/isolinux.bin
find -name TRANS.TBL -exec rm '{}' \;

(Not sure if it is really necessary to delete TRANS.TBL file).

mkisofs -J -T -o ../rhel5_custom.iso -b isolinux/isolinux.bin -c isolinux/boot.cat -no-emul-boot -boot-load-size 4 -boot-info-table -R -m TRANS.TBL .

../rhel5_custom.iso is obviously the output image file. Change the path if you need to.

Once you have the image file, move to the directory containing the image. Now we need to insert MD5 checksum in to this image. The Anaconda 'media check' feature uses this checksum to verify the integrity of the DVD. If you skip this step, media check will not be available.

/usr/lib/anaconda-runtime/implantisomd5 rhel5_custom.iso

Done!

That's it. Your very own RHEL 5 is ready. Before you burn to a DVD, it's better to test the image using a virtualized environment. Checkout Sun VirtualBox if you've never used one. This way, you need not use physical DVDs to test your distro.

Good luck.

KNetWalk - A cool KDE game

2008-11-16T15:13:00.002+05:30

KDE 4 has a great collection of small games and educational tools. Unlike the edu-package, the games hadn't got much publicity IMHO. I was testing Fedora 10 Preview Release, and I came across this game called KNetWalk.

It's a wonderful game, and I'd strongly recommend you give it a go, if you like those small puzzle-solving games.

The objective of this 'build the network' game is to connect all clients to a server (the icon looks more like the Internet) using wires.

The screenshot explains it well. You can click on the wires (and the server/clients) to rotate them. In the above screenshot, 3 machines have connectivity and 3 don't.

I don't know if the game was in KDE 3.5. Check your KDE to see if it has KNetWalk. The Fedora 10 Preview is looking quite awesome and I can't wait for the final release.

Update: It seems the game is theme-able. In the game settings, there was an electronis theme. Instead of building a LAN, you've to connect ICs to a power cell. Neat..

Quantum of ugliness

2008-11-09T08:26:00.001+05:30

I watched Quantum of Solace a couple of days back. What an ugly movie! I never really liked Bond flicks, but Casino Royale had made me a fan of Daniel Craig. I had high hopes for this one, but it was all too disappointing. I'd rather watch MI 3 than the poorly choreographed action scenes in this one.

The story line is pretty lame and predictable, the action scenes are shaky and badly edited, the bond girl can't act and there are boring chase scenes scattered all over!

Casino Royale had realistic fight scenes. This one has very physical action sequences too, but they are more like cut-scenes and are terrible.

The chase
Bond gets chased on land, water and of course air! The movie opens with a lame car chase, has the all too familiar speed boat chase and an unimpressive airplane chase, with a stupidifying parachute deployment.

Overall, I'd give this one 1/5. It's more of a terrible edit-job than a movie.

A trip to remember - Mookambika - Murudeswar - Kudajadri

2008-10-08T11:14:00.001+05:30

I've never been an ardent temple goer. Till recently, my visits to the temple coincided with my birthdays. Yup, that's almost once a year.. So, I was not too enthusiastic when ma family planned a trip to Sri Mookambika temple. But the promised trip to Kudajadri wooed me in. My sister and her husband did all the planning and route preparation. I did absolutely no research or enquiries on the planned route or the destinations.. lazy me! അതെ, നാണമില്ല എന്ന് തന്നെ കൂട്ടിക്കോളൂ.. ;-)

We reached Kollur (that's in Karnataka) one evening, and the very next morning had a visit to the temple. The temple near the Sowparnika river is quite serene and peaceful (thanks to proper crowd management).
No photos to publish though.. എന്നാലും, ചെരുപ്പിട്ട പശുവിനെ കണ്ടിട്ടില്ലെങ്കില്‍, ഇതാ ഒരെണ്ണം!

Murudeshwar

After the temple visit, we hired a Scorpio and sped off to Murudeshwar. Murudeshwar is a new generation temple-cum-tourist spot! There are impressive constructions around the small temple. Unlike the Kerala temples, you can wear shirts/pants (but not footwear) to the temple and can even cary your camera inside.
The place is more of a tourist attraction than a temple. There is a huge 249ft tall Raja Gopura at the entrance, flanked by life-sized elephant statues.
The 37m tall Siva statue is also impressive, with some minor (but not small) sculptures scattered around it.
Apart from all these, there's a beautiful beach, a beach-view-restaurant and a big Hotel! Yup, told ya.. it's a new gen temple complex!

The beach was awesome. You can walk several meters in to the sea and the water stays only up to neck-deep. The waves are not very strong either. I've not been to Goa or Mauritious yet, so can't comment on the അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരം of the each ;-) എന്തായാലും ബീച്ചില്‍ ഒരുഗ്രന്‍ കുളി പാസ്സാക്കി..

ഏതാനും ചിത്രങ്ങള്‍ ചുവടെ..

Kudajadri

The next day, we took off to Kudajadri. The only mode if transport is the omnipotent Jeep, and it costs Rs.1400 for a trip. No use bargaining, as one driver explained:
"ഇവിടെ ടോക്കണ്‍ സിസ്റ്റെം ആണ്.. 65 ജീപ്പുകള്‍ ഉണ്ട്.. രണ്ടു ജീപ്പുകള്‍ വീതം സ്റ്റാന്റില്‍ വന്നു കിടക്കും. കോമ്പററീഷന്‍ ഇല്ല, അതുകൊണ്ട് ഫിക്സെഡ് പ്രൈസ്.."
സംഗതി 'clear' ആയതുകൊണ്ട് തര്‍ക്കിച്ചില്ല.. ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവര്‍ ദിനേശ് എന്ന് പേരായ ഒരു മലയാളി ആയിരുന്നു (ഇവിടെയുള്ള മിക്കവര്‍ക്കും മലയാളം അറിയാം..). നല്ല മനുഷ്യന്‍.. (ഫോട്ടോയില്‍ നടുക്ക് നില്ക്കുന്ന ആള്‍)
ജീപ്പ് എന്ന വാഹനത്തിനോട് ബഹുമാനം തോന്നിയ ഒരു യാത്രയായിരുന്നു അത്.. അതുകൊണ്ടു, അതിന് ഒരു സ്പെഷ്യല്‍ പോസ്റ്റ്.

കുടജാദ്രി ഒരു സുന്ദരമായ സ്ഥലമാണ്. പോകുന്ന വഴിയും അങ്ങനെത്തന്നെ. മഞ്ഞ് നിമിഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ വന്നും പോയുമിരിക്കും. ജീപ്പ് നിര്‍ത്തുന്ന സ്ഥലത്ത് മൂകാംബികാ ദേവിയുടെ ഒരു ചെറിയ അമ്പലവും, അതിനോടു ചേര്‍ന്ന് ദേവി താരകാസുരനെ വധിക്കാനുപയോഗിച്ചതെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വലിയ ശൂലവും ഉണ്ട്.
കുടജാദ്രി മലയുടെ മുകളില്‍ 'സര്‍വജ്ഞപീഠം' എന്ന ഒരു ചെറിയ മണ്ഡപവും ശങ്കരാചാര്യരുടെ പ്രതിഷ്ഠയും ഉണ്ട്. ജീപ്പ് നിര്‍ത്തുന്ന സ്ഥാലത്തു നിന്ന് ഏകദേശം 2കി.മീ. നടന്നാല്‍ അവിടെയെത്താം. അതാണ് കുടജാദ്രി മലയുടെ മുകള്‍. നടന്നു പോകാന്‍ വലിയ പ്രയാസമൊന്നുമില്ലാത്ത വഴിയാണ്.

അധികം ആള്‍ക്കാര്‍ പോകാന്‍ ശ്രമിക്കാത്ത 'ചിത്രമൂല' എന്ന ഒരു ഇടം കൂടിയുണ്ട്. It's a tricky descent from the Sarvajnapeetom point. Some places are really steep and slippery. Out of the 100 or so people coming to Kudajadri, less than 10% dare to visit this place. We hesitated for a while and then decided to go on. Even my parents climbed down slippery mountain.
After a while, the terrain got a little too risky for my parents, and they decided to stop there and wait for us. We (me, my sister and brother-in-law) continued on the trail.

The slippery mud-coated terrain was too much for my Woodland shoes, and we all left our shoes and continued barefoot. That turned out to be the wise decision of the day. Barefoot, I managed the terrain with relative ease. So, next time you find your shoes too slippery for a road, try barefoot trekking.

Once we reached the end of the trail, there was a small waterfall, and 'chithramoola' was a cave in the steep vertical rock face of the mountain. There was a 'Sivalinga' in the cave, with water falling from above. നല്ല തണുപ്പുള്ള വെള്ളം.

ആ ചെറിയ ഗുഹക്കുള്ളില്‍ ചാലക്കുടിക്കാരായ രണ്ട് സഞ്ചാരികള്‍ തമ്പടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഗുഹക്കുള്ളില്‍ ഒന്നു കയറിയിറങ്ങി, തിരിച്ച് സര്‍വജ്ഞപീഠത്തിലേക്ക് ഞങ്ങള്‍ പുറപ്പെട്ടു.

കന്നഡക്കാരായ കുറച്ചു കോളേജ് വിദ്യാര്‍ത്ഥികളെ വഴിയില്‍ കണ്ടു. അവര്‍ കുടജാദ്രിയിലേക്ക് നടന്നു വന്നതായിരുന്നു (ഏകദേശം 12കി.മീ.). ഒരു കന്നഡ സിനിമ കുടജാദ്രിയില്‍ വച്ചു ഷൂട്ട് ചെയ്തതില്‍പിന്നെ ഒരുപാട് കോളേജ് പിള്ളേര്‍ വരുന്നുണ്ടെന്ന് ദിനേശ് പറഞ്ഞു.

ഉച്ച വൈകി ഞങ്ങള്‍ തിരികെ കൊല്ലൂരിലെത്തി. അധികം താമസിക്കാതെ ഉഡുപ്പിയിലേക്ക് ബസ്സ് കയറുകയും ചെയ്തു. ഉഡുപ്പിയിലെ വിശേഷങ്ങള്‍ അധികം താമസിപ്പിക്കാതെ എഴുതുന്നതാണ്.

The Jeep has a new fan

2008-10-06T19:18:00.002+05:30

The Mahindra & Mahindra Jeep is a very popular vehicle around here. The Police use it, and so do the Miltary (at least they used to). The M&M Jeep can be found almost everywhere in Kerala (and throughout India, I'm told), and is a hot favourite in high-range areas.

I had a trip to കുടജാദ്രി (Kudajadri or Kodachadri) a couple of days back, and now the Jeep has a new ardent fan - me!

The Jeep is a famous off-road vehicle. I've been impressed by it's performance and the so called hanuman gear (in the 4x4 version) during our trip to Paithalmala last month.

But this was a whole new experience for me. The road was virtually non-existant, and our 2x2 Jeep did the 10km climb with ease.

It was rocking journey, quite literally. Dinesh, our driver (ഒരു നല്ല മലയാളി), told us that the Jeep is quite rugged and the only maintenance it requires are the occasional broken leaf springs and pierced fuel tanks.

The previous day, we had asked the driver of a Mahindra Scorpio if he could drive us to Kudajadri. "ഈ വണ്ടിയില്‍ അങ്ങോട്ട് പോയാല്‍ പിന്നെ വാപസ് വരില്ല" was his honest reply.

തിരിച്ചു വീട്ടില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ 'ജീപ്പ്' എന്ന വാഹനത്തെക്കുറിച്ചു ഒരു ചെറിയ research നടത്തി. It seems Mahindra started assembling Willys-Overland Jeeps. In the late 50's and early 60's the demand for Jeeps soared and M&M keeps making them to this day (models named Naya Commander and Major).

അറിയാന്‍ പറ്റിയ മറ്റൊരു കാര്യം, റ്റാറ്റ-യെപ്പോലെ മഹീന്ദ്രക്കും ഒരു വിദേശ പേരിനോട് കമ്പം! - ഏതാണെന്നോ? സാക്ഷാല്‍ Hummer! വലിയ ഭാവി കാണാത്തത് കൊണ്ടു GM ചിലപ്പോള്‍ അത് വില്കാന്‍ ഇടയുണ്ടത്രേ!

Who knows.. Tomorrow we'll see Tata Land Rover and Mahindra Hummer competing on Indian (off-)roads!

ഏതാനും ലിങ്കുകള്‍:

http://en.wikipedia.org/wiki/Jeep
http://www.film.queensu.ca/Cj3b/World/India.html
http://www.film.queensu.ca/Cj3b/World/India2.html
http://www.film.queensu.ca/Cj3b/World/MahindraJp.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Hummer

Update: GM has sold the Hummer brand to China-based Sichuan Tengzhong Heavy Industrial Machinery Company Ltd. ഒരു പക്ഷേ മഹീന്ദ്ര രക്ഷപ്പെട്ടു എന്ന് പറയുന്നതായിരിക്കും ശരി! എന്തായാലും കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നെടുമങ്ങാടിനടുത്ത് വച്ച് ഒരു ഹമ്മര്‍ കാണാനിടയായി. അത്ര പോര ;-)