Saturday, December 26, 2009

Spice Hut - Restaurant


'Spice Hut' - how's that for a restaurant's name? Clichéd, but good enough, isn't it? That's what I thought too. This 'Family Restaurant' at the Pattom junction, just around the corner of the Pattom-Marappalam turn had been in my cross-hairs for quite a while.

Dinner with two friends at the 'Spice Hut' may not exactly be the ideal way to spend the Christmas eve. The restaurant is not too big, but is comfy. Unfortunately, that's the only good thing I can say about this place.

To save you from the blabbering, here's a quick list of things we had:

1. Cream of tomato soup - Terrible
2. Chicken 65 - Even more so!
3. French fries - Horrible!
4. Roti - Not bad
5. Kadai Chicken - Pretty bad
6. Chicken kothuparotta - Not bad
7. Veg. kothuparotta - Not bad
8. Fresh orange/pineapple juice - Good

All the dishes were drenched in some weird oil with lumps of turmeric in the chicken!

This place may not be so tough on your pockets, but when it comes to your apetite, it's a whole different story!
Definitely not a good place to have dinner, and especially not on Christmas eve!

-------


PS: There's a Chinese and Thai food festival going on at Hotel Horizon (Dec 25-30). How 'bout that!

Monday, December 14, 2009

HotSpot Cafe - Coffee shop


Thiruvananthapuram doesn't have its fair share of coffee shops (read 'hangout place'). Traditionally, we've been addicted to tea rather than coffee, and that's probably for the better.
Anyway, a new coffee shop opened yesterday at Ambalamukku (just after the junction, on the left hand side when you're coming from Peroorkada). It's called 'HotSpot Cafe' and it's all painted red (Cafe Coffee Day Redux?).

Me and Viswajit stopped by today to check it out. To get decent review value (and for that alone, I swear!) we ordered quite a lot (at 6PM) of stuff. I'm sure the owner was pretty happy and wished the business were this good everyday. Being fresh new, they didn't have a menu card - but that didn't stop us from getting through our routine.

We had chicken hot dogs, two types of sandwiches, coffee mousse, cappuccino, cold coffee with ice cream, hot coffee with chocolate etc. etc.. Okay.. I admit.. I'm exaggerating. There's no 'etc. etc.' - except for the 'pineapple cake' I took home packed :-)

So, how does HotSpot Cafe fare when compared to big names like Ambrosia and Coffee Day? It's not bad, but it's no Ambrosia killer. The service is great, but except for the Coffee Mousse and perhaps the trivial cold coffee with ice cream, the other dishes were just 'okay' - nothing great to brag about.
The ambience is good enough (better than the cramped Ambrosia), but not as good as Coffee Day; but then again, these guys don't charge you as much as Coffee Day either. So I guess this is a fair deal :-)

Anyway, it's nice too see more comfy places coming up where people can sit and relax and chat and drink and eat and doze off.

PS: If you're interested in such places, the 'Passion Fruit', Medical College Jn., near new Azad Bread Factory is an okay place too.

Sunday, December 6, 2009

പാലേരി മാണിക്യം - ഒരു പാതിരാക്കൊലപാതകത്തിന്റെ കഥ



അനിശ്ചിതത്വങ്ങള്‍ക്ക് വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് ഈ രഞ്ജിത്ത് ചിത്രം ശനിയാഴ്ച പുറത്തിറങ്ങി. 'ഫസ്റ്റ് ഡേ, ഫസ്റ്റ് ഷോ' എന്ന രീതിയൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും, ലോലന്റെ ഇനിഷിയേറ്റിവില്‍ അന്നുതന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഈ സിനിമ കണ്ടു.

1957-ല്‍ കേരളത്തില്‍ നടന്ന ഒരു യഥാര്‍ത്ഥസംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് സിനിമയുടെ കഥ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. കേരള സംസ്ഥാനം രൂപീകൃതമായി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭ അധികാരത്തില്‍ വന്നതിന് ശേഷം റെജിസ്റ്റര്‍ ആദ്യത്തെ കൊലക്കേസാണിത്. തെളിവുകളില്ലാത്തതിന്റെ പേരില്‍ അന്ന് കോടതി പ്രതികളെ വെറുതേ വിടുകയായിരുന്നു. ഈ സംഭവം ആസ്പദമാക്കി ടി.പി. രാജീവന്‍ എഴുതിയ നോവലാണ് അതേ പേരുള്ള ഈ സിനിമയുടെ കഥ.
ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്ന് ഒരു കുറ്റാന്വേഷകന്‍ (മമ്മൂട്ടി) താന്‍ ജനിച്ച പാലേരി എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ അര നൂറ്റാണ്ട് മുന്‍പ് നടന്ന ഈ കൊലപാതകക്കഥയുടെ സത്യം അന്വേഷിക്കുന്നതാണ് സിനിമയുടെ പ്രമേയം. അങ്ങനെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളിലൂടെയാണ് ഈ കഥയുടെ പ്രയാണം.

കഥ പറയുമ്പോള്‍...
"ഇത് വളരെ വ്യത്യസ്തമായ സിനിമയാണ്.." എന്നൊക്കെ സംവിധായകരും അഭിനേതാക്കളും ഓരോ സിനിമയെക്കുറിച്ചും വെറുതേ പറയാറുണ്ടല്ലോ. പക്ഷേ ഈ ചിത്രം ശരിക്കും മറ്റു ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്നു. ഒരു കൊലപാതത്തിന്റെ കഥ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ നമ്മള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് കുറ്റവാളിയേയും തെളിവുകളേയും തേടിയുള്ള ഒരു ഡിറ്റക്റ്റീവ് സിനിമയാണ്. പക്ഷേ ഇതൊരു കുറ്റാന്വേഷണ കഥയല്ല. 'The story unfolds' എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ, ഒരു കഥയുടെ ചുരുള്‍ സാവധാനം നിവര്‍ത്തുകയാണ് സംവിധായകന്‍ തന്റെ ആഖ്യാന ശൈലിയിലൂടെ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇവിടുത്തെ ഡിറ്റക്റ്റീവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം കുറ്റം തെളിയിക്കലല്ല, മറിച്ച് സത്യാന്വേഷണമാണ്.
ഷാജി കൈലാസ് ചിത്രങ്ങളിലും മറ്റും കണ്ടുമടുത്ത സുരേഷ് ഗോപി സ്റ്റൈലില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രീതി.


ചിത്രത്തിന്റെ കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണങ്ങള്‍, ദൃശ്യങ്ങള്‍, ചമയം, കാസ്റ്റിങ്ങ് എന്നിങ്ങനെ ഒട്ടുമിക്ക കാര്യങ്ങളും പ്രത്യേകം അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നു. വിശ്വസനീയത എന്നതാണിവിടുത്തെ പ്രധാന ഹൈലൈറ്റ്. ഓരോ കഥാപാത്രത്തിനും ഇണങ്ങുന്ന അഭിനേതാവിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിലും യോജിക്കുന്ന ഡയലോഗുകള്‍ തയാറാക്കുന്നതിലും ഇവര്‍ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു.


മമ്മൂട്ടി - അഹമ്മദ് ഹാജി
മമ്മൂട്ടി ഒന്നിലേറെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതായി ഇതിനകം അറിഞ്ഞിരിക്കുമല്ലോ. ഒരു രസത്തിനുവേണ്ടി വെറുതേ റോളുകള്‍ ഉണ്ടാക്കിയതല്ല (കമലഹാസന്റെ ദശവാവതാരത്തെ ഭീതിയോടെ ഓര്‍ക്കുന്നു!), മറിച്ച് ഒരേ അഭിനേതാവിനെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന റോളുകളാണിവ എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം. മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയം തന്നെയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന വിശേഷം. അഹമ്മദ് ഹാജി എന്ന ഒരു നാട്ടുരാജാവിനെ അദ്ദേഹം വളരെ തന്‍മയത്വത്തോടുകൂടിത്തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഏകദേശം ഒരേ സ്വഭാവമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളായിട്ടുപോലും 'വിധേയനി'ലെ ഭാസ്കരപ്പട്ടേലരും ഈ ചിത്രത്തിലെ അഹമ്മദ് ഹാജിയും വേറിട്ടുനില്‍ക്കുന്നത് മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയപാടവത്തിന്റെ തെളിവായിത്തോന്നുന്നു. അഹമ്മദ് ഹാജിക്ക് 'കണ്ണെഴുതി പൊട്ടുംതൊട്ട്' എന്ന ചിത്രത്തില്‍ തിലകന്‍ അവിസ്മരണീയമാക്കിയ എട്ടുവീട്ടില്‍ നടേശന്‍ മുതലാളി എന്ന കഥാപാത്രത്തോടാണ് കൂടുതല്‍ സാമ്യം എന്ന് തോന്നുന്നു.


ബോള്‍ഡ് സിനിമ
'കുടുംബചിത്രം' എന്ന ലേബല്‍ കിട്ടാനായി രംഗങ്ങളിലോ സംഭാഷണങ്ങളിലോ രഞ്ജിത്ത് വെള്ളം ചേര്‍ത്ത് നേര്‍പ്പിച്ചിട്ടില്ല. നേരത്തേ പറഞ്ഞത് പോലെ വിശ്വസനീയത കളഞ്ഞുപോകാതെ എന്നാല്‍ ഒട്ടും വള്‍ഗര്‍ ആകാതെ രംഗങ്ങള്‍ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. രഞ്ജിത്തിനും എഡിറ്റര്‍ക്കും അഭിനന്ദനങ്ങള്‍.


എല്ലാം തികഞ്ഞത്? ഈ ചിത്രത്തിലും അവിടവിടെ ചില ന്യൂനതകളും loop holes-ഉം ഇല്ലാതില്ല. എന്നാലും കാര്യമായ (അരോചകങ്ങളായ) കുറ്റങ്ങളൊന്നും കണ്ടില്ല.


എന്തായാലും, എല്ലാവരും ഈ ചിത്രം കാണണം. കണ്ടിട്ട് അഭിപ്രായങ്ങള്‍ കമന്റുകളായി ചേര്‍ക്കുമല്ലോ?

Shredding files from your hard disk


When you normally 'delete' a file from your hard disk, it's not actually removed from the disk. Instead, only the information that such a file exists is removed. The storage space occupied by the file is made available for reuse. It is therefore possible to recover the deleted files, as long as those disk areas are not overwritten. There are a variety of tools to recover deleted files. But this post is about deleting files permanently and thereby eliminating the possibility of recovery.

One of my hard disks had failed and since it was under warranty, I wanted to return it to the service centre. I wanted to make sure that all files on the disk are destroyed. The following gives the steps to be taken to wipe-out files from the disk using a Linux machine.


The shred utility

The 'shred' program can be used to repeatedly over-write a file's contents so that it's nearly impossible to recover the original data. shred uses specially designed patterns that are written over the file's contents over several passes to maximise the damage caused to the original data.

To shred one file, use the following command:
shred --verbose filename

By default, shred uses 3 overwrite passes. You can change it by using the -n option. You may wish to do more passes on more sensitive files or less passes on ordinary files to save time.

The following command does 2 over-write passes on a file:
shred --verbose -n 2 filename

If you want the file to be deleted after shredding, do this:
shred --verbose --remove filename

shred cannot automatically process directories recursively. You can use the find command as below to shred all files inside a directory recursively:
cd target_dir
find . -name "*" -type f -exec shred '{}' \;


If you want an entire partition to be shredded, the easier way is to first unmount the partition and then do:
shred --verbose /dev/sdxx

Make sure you substitute sdxx with appropriate device for your target partition (sda1, sdb5 etc.)



A less secure, but simpler alternative

If you're not too bothered about security and are not paranoid about government agents conducting Magnetic force microscopy on your HDD to recover your sensitive files, then you can simply overwrite them once with zeros.

This ought to be enough for most purposes:
dd if=/dev/zero of=/dev/sdxx



For the absolutely paranoid

  1. You have your filesystem encrypted to begin with, don't you?

  2. Use shred with 25 passes

  3. As the shred manual says: the best way to remove something irretrievably is to destroy the media it's on with acid, melt it down, or the like

  4. Don't give your HDD to the service centre. Bury it (or what's left of it after step 3) in your backyard instead and buy a new one.


More info
Do info coreutils 'shred invocation' to know more about the shred program.
Read this for some theory on file recovery and secure deletion.

Saturday, December 5, 2009

Thank you, Wikipedia!

I've been an active user of Wikipedia for years now. I've never contributed to this huge repository of free knowledge in terms of articles (barring a few minor corrections to some articles). But I'm a huge fan of this awesome project that as grown to be the 'largest and most popular general reference work on the Internet' (source: Wikipedia).

Recently, I noticed a banner asking for donations on the Wikipedia website. Their target seems to be 7.5M USD, and as of now, they are at 2.2M USD. I didn't hesitate and used my credit card to donate $10 (Rs.479 INR). I know it's not much, but it's the first time I've donated to any online project.

Wikipedia Affiliate Button

Despite the little bit of negative publicity it's been getting lately, I hope the Wikipedia project continues to provide the world an open and free platform to share knowledge.

Thank you, Wikipedia

Tuesday, December 1, 2009

നീലത്താമര

മലയാളികള്‍ ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന ഒരു ചിത്രമാണല്ലോ ലാല്‍ ജോസിന്റെ നീലത്താമര. 1979-ല്‍ ഇറങ്ങിയ ഇതേ പേരുള്ള ചിത്രത്തിന്റെ റീമേക്കാണിത്. എം.ടി. വാസുദേവന്‍ നായരുടെ കഥ/തിരക്കഥ. ഞാന്‍ പഴയ ചിത്രം കാണുകയോ കഥ വായിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തതുകൊണ്ട് പ്രത്യേകിച്ച് മുന്‍വിധിയൊന്നുമില്ലാതെയാണ് ഈ ചിത്രം കാണാന്‍ പോയത്. ലാല്‍ ജോസ് ആയതുകൊണ്ട് ചിത്രം നന്നാകുമെന്നൊക്കെയുള്ള മിഥ്യാധാരണകള്‍ 'മുല്ല'യോടെ അവസാനിച്ചിരുന്നു.

അഭിനേതാക്കള്‍
ഒരുവിധപ്പെട്ട എല്ലാവരും പുതുമുഖങ്ങള്‍. സംവൃത സുനില്‍, റിമ കല്ലിങ്കല്‍ എന്നിവര്‍ മാത്രമാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഇതിലെ മുഖ്യധാരാ അഭിനേതാക്കള്‍. റിമ ഒഴികെ എല്ലാവരും നല്ല പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ചിട്ടുണ്ട്. 'അര്‍ച്ചന കവി' എന്ന പുതുമുഖമാണ് നായികാ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ കഥാപാത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്ന നിഷ്കളങ്കസൗന്ദര്യം ഉള്ള മുഖം. വളരേ നന്നായി അഭിനയിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഈ ചിത്രത്തിലെ ഒരു ഹൈലൈറ്റ് ഈ നായിക തന്നെയാണ്. ഇനിയും ഇതുപോലത്തെ നല്ല അവസരങ്ങള്‍ ഈ നടിയെ തേടിവരുമെന്നുറപ്പ്. ഒപ്പം നന്ദനം എന്ന ആദ്യ ചിത്രത്തില്‍ മാത്രം തിളങ്ങിയ നവ്യാ നായരുടെ ഗതി ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
റിമ കല്ലിങ്കല്‍ സൗന്ദര്യം കൊണ്ട് മികച്ചുനില്‍ക്കുന്നെങ്കിലും അഭിനയത്തില്‍ ബഹുദൂരം മുന്നോട്ട് പോകാനുണ്ടെന്ന് ചില രംഗങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കഥ
ലാല്‍ ജോസിന്റെ നീലത്താമര റീമേക്ക് ഇറങ്ങാന്‍ പോകുന്നു എന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ എന്റെ സുഹൃത്ത് സന്ദീപ് വണ്ടറടിച്ചു: "റീമേക്ക് ചെയ്യാന്‍ മാത്രം അതിലൊന്നും ഇല്ലല്ലോ? ലാല്‍ ജോസിനെന്താ ഇങ്ങനെ തോന്നാന്‍?" അവന്റെ ദീര്‍ഘവീക്ഷണം ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ വീണ്ടും അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു (ഞാന്‍ പണ്ടേ അവന്റെ ഫാനാണല്ലോ!).
കഥ വളരെ ലളിതമാണ്. ഒരു ചെറുകഥ എന്നതിലുപരി ഒരു സിനിമയാക്കാന്‍ മാത്രം ഇതിലൊന്നുമില്ല. 30 വര്‍ഷം മുന്‍പിറങ്ങിയ അതേ കഥ വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാന്‍ മാത്രം ഇതൊരു 'timeless' വിഷയമല്ല. 'വലിയ വീട്ടിലെ പയ്യനും പാവം ജോലിക്കാരി പെണ്‍കുട്ടിയും' (വിനയന്റെ അടുത്ത സിനിമയുടെ പേരുപോലെയുണ്ടോ?) ലൈന്‍ പുതുമയൊന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്തതാണല്ലോ.

ശബ്ദങ്ങള്‍
ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങള്‍ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് വിശേഷമില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല 'പകലൊന്ന്' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗാനം സാമാന്യം അരോചകവുമാണ്. ഗാനരംഗങ്ങള്‍ കണ്ട് ആളുകള്‍ കൂവുന്നത് ഞാന്‍ അപൂര്‍വ്വമായേ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. വിദ്യാസാഗര്‍ എവിടുന്നൊക്കെയോ എന്തൊക്കെയോ ചുരണ്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു. 'അനുരാഗ വിലോചനനായി' എന്നതിന്റെ beats ഈ 'കലിയോന്‍ കാ ചമന്‍' ഗാനത്തിന്റേത് തന്നെ.
ശബ്ദമിശ്രണം ഉഗ്രനായി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നടക്കുന്ന ചെറിയ ശബ്ദങ്ങളും മറ്റും വളരെ നന്നായി സംയോജിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അടുക്കളയില്‍ അടുപ്പില്‍ ഊതുന്ന ഒരു രംഗം ഇപ്പോഴും ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.
ഇത്രയൊക്കെയാണെങ്കിലും പശ്ചാത്തല സംഗീതം വളരേ ബോറാണ്. ചില രംഗങ്ങളിലെ പശ്ചാത്തലസംഗീതം കേട്ടാല്‍ സുരേഷ് ഗോപി കൊലക്കേസ് തെളിയിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നും. ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും ഉറക്കെയുള്ള background score ഉപയോഗിക്കുക എന്നത് ഇന്ത്യന്‍ സിനിമകളുടെ ഒരു സ്ഥിരം ഏര്‍പ്പാടാണ്.

ആകെത്തുക
ഇത് 'ഒരു സിനിമ' മാത്രം. നല്ലതുമല്ല മോശവുമല്ല. ഒരുപക്ഷേ നല്ലതല്ല എന്നതുകൊണ്ട് മോശമാണെന്ന് സമര്‍ത്ഥിക്കാം. ഒരു സിനിമയാക്കാന്‍ മാത്രം കഥയില്ല എന്നാണെനിക്ക് തോന്നിയത്. ഒരു പക്ഷേ ഒരു convincing package നല്‍കാന്‍ സംവിധായകനും അഭിനേതാക്കള്‍ക്കും കഴിയാത്തതുമാകാം. അഭിനേതാക്കളുടെ നല്ല പ്രകടനത്തിലൂടെയും, visually pleasing രംഗങ്ങളിലൂടെയും കാര്യമായ ബോറടിയില്ലാതെ 2 മണിക്കൂര്‍ കടന്നുപോകും.


PS: എന്തൊക്കെയാണെങ്കിലും അര്‍ച്ചന എന്ന നായികയും റിമ എന്ന സുന്ദരിയും കൂടി value for money ഉറപ്പുതരുന്നു. ;-)