Saturday, December 26, 2009

Spice Hut - Restaurant


'Spice Hut' - how's that for a restaurant's name? Clichéd, but good enough, isn't it? That's what I thought too. This 'Family Restaurant' at the Pattom junction, just around the corner of the Pattom-Marappalam turn had been in my cross-hairs for quite a while.

Dinner with two friends at the 'Spice Hut' may not exactly be the ideal way to spend the Christmas eve. The restaurant is not too big, but is comfy. Unfortunately, that's the only good thing I can say about this place.

To save you from the blabbering, here's a quick list of things we had:

1. Cream of tomato soup - Terrible
2. Chicken 65 - Even more so!
3. French fries - Horrible!
4. Roti - Not bad
5. Kadai Chicken - Pretty bad
6. Chicken kothuparotta - Not bad
7. Veg. kothuparotta - Not bad
8. Fresh orange/pineapple juice - Good

All the dishes were drenched in some weird oil with lumps of turmeric in the chicken!

This place may not be so tough on your pockets, but when it comes to your apetite, it's a whole different story!
Definitely not a good place to have dinner, and especially not on Christmas eve!

-------


PS: There's a Chinese and Thai food festival going on at Hotel Horizon (Dec 25-30). How 'bout that!

Monday, December 14, 2009

HotSpot Cafe - Coffee shop


Thiruvananthapuram doesn't have its fair share of coffee shops (read 'hangout place'). Traditionally, we've been addicted to tea rather than coffee, and that's probably for the better.
Anyway, a new coffee shop opened yesterday at Ambalamukku (just after the junction, on the left hand side when you're coming from Peroorkada). It's called 'HotSpot Cafe' and it's all painted red (Cafe Coffee Day Redux?).

Me and Viswajit stopped by today to check it out. To get decent review value (and for that alone, I swear!) we ordered quite a lot (at 6PM) of stuff. I'm sure the owner was pretty happy and wished the business were this good everyday. Being fresh new, they didn't have a menu card - but that didn't stop us from getting through our routine.

We had chicken hot dogs, two types of sandwiches, coffee mousse, cappuccino, cold coffee with ice cream, hot coffee with chocolate etc. etc.. Okay.. I admit.. I'm exaggerating. There's no 'etc. etc.' - except for the 'pineapple cake' I took home packed :-)

So, how does HotSpot Cafe fare when compared to big names like Ambrosia and Coffee Day? It's not bad, but it's no Ambrosia killer. The service is great, but except for the Coffee Mousse and perhaps the trivial cold coffee with ice cream, the other dishes were just 'okay' - nothing great to brag about.
The ambience is good enough (better than the cramped Ambrosia), but not as good as Coffee Day; but then again, these guys don't charge you as much as Coffee Day either. So I guess this is a fair deal :-)

Anyway, it's nice too see more comfy places coming up where people can sit and relax and chat and drink and eat and doze off.

PS: If you're interested in such places, the 'Passion Fruit', Medical College Jn., near new Azad Bread Factory is an okay place too.

Sunday, December 6, 2009

പാലേരി മാണിക്യം - ഒരു പാതിരാക്കൊലപാതകത്തിന്റെ കഥ



അനിശ്ചിതത്വങ്ങള്‍ക്ക് വിരാമമിട്ടുകൊണ്ട് ഈ രഞ്ജിത്ത് ചിത്രം ശനിയാഴ്ച പുറത്തിറങ്ങി. 'ഫസ്റ്റ് ഡേ, ഫസ്റ്റ് ഷോ' എന്ന രീതിയൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലും, ലോലന്റെ ഇനിഷിയേറ്റിവില്‍ അന്നുതന്നെ ഞങ്ങള്‍ ഈ സിനിമ കണ്ടു.

1957-ല്‍ കേരളത്തില്‍ നടന്ന ഒരു യഥാര്‍ത്ഥസംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് സിനിമയുടെ കഥ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. കേരള സംസ്ഥാനം രൂപീകൃതമായി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് മന്ത്രിസഭ അധികാരത്തില്‍ വന്നതിന് ശേഷം റെജിസ്റ്റര്‍ ആദ്യത്തെ കൊലക്കേസാണിത്. തെളിവുകളില്ലാത്തതിന്റെ പേരില്‍ അന്ന് കോടതി പ്രതികളെ വെറുതേ വിടുകയായിരുന്നു. ഈ സംഭവം ആസ്പദമാക്കി ടി.പി. രാജീവന്‍ എഴുതിയ നോവലാണ് അതേ പേരുള്ള ഈ സിനിമയുടെ കഥ.
ഡല്‍ഹിയില്‍ നിന്ന് ഒരു കുറ്റാന്വേഷകന്‍ (മമ്മൂട്ടി) താന്‍ ജനിച്ച പാലേരി എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ അര നൂറ്റാണ്ട് മുന്‍പ് നടന്ന ഈ കൊലപാതകക്കഥയുടെ സത്യം അന്വേഷിക്കുന്നതാണ് സിനിമയുടെ പ്രമേയം. അങ്ങനെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളിലൂടെയാണ് ഈ കഥയുടെ പ്രയാണം.

കഥ പറയുമ്പോള്‍...
"ഇത് വളരെ വ്യത്യസ്തമായ സിനിമയാണ്.." എന്നൊക്കെ സംവിധായകരും അഭിനേതാക്കളും ഓരോ സിനിമയെക്കുറിച്ചും വെറുതേ പറയാറുണ്ടല്ലോ. പക്ഷേ ഈ ചിത്രം ശരിക്കും മറ്റു ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്നു. ഒരു കൊലപാതത്തിന്റെ കഥ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ നമ്മള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് കുറ്റവാളിയേയും തെളിവുകളേയും തേടിയുള്ള ഒരു ഡിറ്റക്റ്റീവ് സിനിമയാണ്. പക്ഷേ ഇതൊരു കുറ്റാന്വേഷണ കഥയല്ല. 'The story unfolds' എന്നൊക്കെ പറയുന്ന പോലെ, ഒരു കഥയുടെ ചുരുള്‍ സാവധാനം നിവര്‍ത്തുകയാണ് സംവിധായകന്‍ തന്റെ ആഖ്യാന ശൈലിയിലൂടെ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. ഇവിടുത്തെ ഡിറ്റക്റ്റീവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം കുറ്റം തെളിയിക്കലല്ല, മറിച്ച് സത്യാന്വേഷണമാണ്.
ഷാജി കൈലാസ് ചിത്രങ്ങളിലും മറ്റും കണ്ടുമടുത്ത സുരേഷ് ഗോപി സ്റ്റൈലില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രീതി.


ചിത്രത്തിന്റെ കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണങ്ങള്‍, ദൃശ്യങ്ങള്‍, ചമയം, കാസ്റ്റിങ്ങ് എന്നിങ്ങനെ ഒട്ടുമിക്ക കാര്യങ്ങളും പ്രത്യേകം അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്നു. വിശ്വസനീയത എന്നതാണിവിടുത്തെ പ്രധാന ഹൈലൈറ്റ്. ഓരോ കഥാപാത്രത്തിനും ഇണങ്ങുന്ന അഭിനേതാവിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിലും യോജിക്കുന്ന ഡയലോഗുകള്‍ തയാറാക്കുന്നതിലും ഇവര്‍ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു.


മമ്മൂട്ടി - അഹമ്മദ് ഹാജി
മമ്മൂട്ടി ഒന്നിലേറെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നതായി ഇതിനകം അറിഞ്ഞിരിക്കുമല്ലോ. ഒരു രസത്തിനുവേണ്ടി വെറുതേ റോളുകള്‍ ഉണ്ടാക്കിയതല്ല (കമലഹാസന്റെ ദശവാവതാരത്തെ ഭീതിയോടെ ഓര്‍ക്കുന്നു!), മറിച്ച് ഒരേ അഭിനേതാവിനെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന റോളുകളാണിവ എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം. മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയം തന്നെയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന വിശേഷം. അഹമ്മദ് ഹാജി എന്ന ഒരു നാട്ടുരാജാവിനെ അദ്ദേഹം വളരെ തന്‍മയത്വത്തോടുകൂടിത്തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഏകദേശം ഒരേ സ്വഭാവമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളായിട്ടുപോലും 'വിധേയനി'ലെ ഭാസ്കരപ്പട്ടേലരും ഈ ചിത്രത്തിലെ അഹമ്മദ് ഹാജിയും വേറിട്ടുനില്‍ക്കുന്നത് മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയപാടവത്തിന്റെ തെളിവായിത്തോന്നുന്നു. അഹമ്മദ് ഹാജിക്ക് 'കണ്ണെഴുതി പൊട്ടുംതൊട്ട്' എന്ന ചിത്രത്തില്‍ തിലകന്‍ അവിസ്മരണീയമാക്കിയ എട്ടുവീട്ടില്‍ നടേശന്‍ മുതലാളി എന്ന കഥാപാത്രത്തോടാണ് കൂടുതല്‍ സാമ്യം എന്ന് തോന്നുന്നു.


ബോള്‍ഡ് സിനിമ
'കുടുംബചിത്രം' എന്ന ലേബല്‍ കിട്ടാനായി രംഗങ്ങളിലോ സംഭാഷണങ്ങളിലോ രഞ്ജിത്ത് വെള്ളം ചേര്‍ത്ത് നേര്‍പ്പിച്ചിട്ടില്ല. നേരത്തേ പറഞ്ഞത് പോലെ വിശ്വസനീയത കളഞ്ഞുപോകാതെ എന്നാല്‍ ഒട്ടും വള്‍ഗര്‍ ആകാതെ രംഗങ്ങള്‍ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. രഞ്ജിത്തിനും എഡിറ്റര്‍ക്കും അഭിനന്ദനങ്ങള്‍.


എല്ലാം തികഞ്ഞത്? ഈ ചിത്രത്തിലും അവിടവിടെ ചില ന്യൂനതകളും loop holes-ഉം ഇല്ലാതില്ല. എന്നാലും കാര്യമായ (അരോചകങ്ങളായ) കുറ്റങ്ങളൊന്നും കണ്ടില്ല.


എന്തായാലും, എല്ലാവരും ഈ ചിത്രം കാണണം. കണ്ടിട്ട് അഭിപ്രായങ്ങള്‍ കമന്റുകളായി ചേര്‍ക്കുമല്ലോ?

Shredding files from your hard disk


When you normally 'delete' a file from your hard disk, it's not actually removed from the disk. Instead, only the information that such a file exists is removed. The storage space occupied by the file is made available for reuse. It is therefore possible to recover the deleted files, as long as those disk areas are not overwritten. There are a variety of tools to recover deleted files. But this post is about deleting files permanently and thereby eliminating the possibility of recovery.

One of my hard disks had failed and since it was under warranty, I wanted to return it to the service centre. I wanted to make sure that all files on the disk are destroyed. The following gives the steps to be taken to wipe-out files from the disk using a Linux machine.


The shred utility

The 'shred' program can be used to repeatedly over-write a file's contents so that it's nearly impossible to recover the original data. shred uses specially designed patterns that are written over the file's contents over several passes to maximise the damage caused to the original data.

To shred one file, use the following command:
shred --verbose filename

By default, shred uses 3 overwrite passes. You can change it by using the -n option. You may wish to do more passes on more sensitive files or less passes on ordinary files to save time.

The following command does 2 over-write passes on a file:
shred --verbose -n 2 filename

If you want the file to be deleted after shredding, do this:
shred --verbose --remove filename

shred cannot automatically process directories recursively. You can use the find command as below to shred all files inside a directory recursively:
cd target_dir
find . -name "*" -type f -exec shred '{}' \;


If you want an entire partition to be shredded, the easier way is to first unmount the partition and then do:
shred --verbose /dev/sdxx

Make sure you substitute sdxx with appropriate device for your target partition (sda1, sdb5 etc.)



A less secure, but simpler alternative

If you're not too bothered about security and are not paranoid about government agents conducting Magnetic force microscopy on your HDD to recover your sensitive files, then you can simply overwrite them once with zeros.

This ought to be enough for most purposes:
dd if=/dev/zero of=/dev/sdxx



For the absolutely paranoid

  1. You have your filesystem encrypted to begin with, don't you?

  2. Use shred with 25 passes

  3. As the shred manual says: the best way to remove something irretrievably is to destroy the media it's on with acid, melt it down, or the like

  4. Don't give your HDD to the service centre. Bury it (or what's left of it after step 3) in your backyard instead and buy a new one.


More info
Do info coreutils 'shred invocation' to know more about the shred program.
Read this for some theory on file recovery and secure deletion.

Saturday, December 5, 2009

Thank you, Wikipedia!

I've been an active user of Wikipedia for years now. I've never contributed to this huge repository of free knowledge in terms of articles (barring a few minor corrections to some articles). But I'm a huge fan of this awesome project that as grown to be the 'largest and most popular general reference work on the Internet' (source: Wikipedia).

Recently, I noticed a banner asking for donations on the Wikipedia website. Their target seems to be 7.5M USD, and as of now, they are at 2.2M USD. I didn't hesitate and used my credit card to donate $10 (Rs.479 INR). I know it's not much, but it's the first time I've donated to any online project.

Wikipedia Affiliate Button

Despite the little bit of negative publicity it's been getting lately, I hope the Wikipedia project continues to provide the world an open and free platform to share knowledge.

Thank you, Wikipedia

Tuesday, December 1, 2009

നീലത്താമര

മലയാളികള്‍ ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്ന ഒരു ചിത്രമാണല്ലോ ലാല്‍ ജോസിന്റെ നീലത്താമര. 1979-ല്‍ ഇറങ്ങിയ ഇതേ പേരുള്ള ചിത്രത്തിന്റെ റീമേക്കാണിത്. എം.ടി. വാസുദേവന്‍ നായരുടെ കഥ/തിരക്കഥ. ഞാന്‍ പഴയ ചിത്രം കാണുകയോ കഥ വായിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തതുകൊണ്ട് പ്രത്യേകിച്ച് മുന്‍വിധിയൊന്നുമില്ലാതെയാണ് ഈ ചിത്രം കാണാന്‍ പോയത്. ലാല്‍ ജോസ് ആയതുകൊണ്ട് ചിത്രം നന്നാകുമെന്നൊക്കെയുള്ള മിഥ്യാധാരണകള്‍ 'മുല്ല'യോടെ അവസാനിച്ചിരുന്നു.

അഭിനേതാക്കള്‍
ഒരുവിധപ്പെട്ട എല്ലാവരും പുതുമുഖങ്ങള്‍. സംവൃത സുനില്‍, റിമ കല്ലിങ്കല്‍ എന്നിവര്‍ മാത്രമാണെന്ന് തോന്നുന്നു ഇതിലെ മുഖ്യധാരാ അഭിനേതാക്കള്‍. റിമ ഒഴികെ എല്ലാവരും നല്ല പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ചിട്ടുണ്ട്. 'അര്‍ച്ചന കവി' എന്ന പുതുമുഖമാണ് നായികാ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ കഥാപാത്രം ആവശ്യപ്പെടുന്ന നിഷ്കളങ്കസൗന്ദര്യം ഉള്ള മുഖം. വളരേ നന്നായി അഭിനയിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഈ ചിത്രത്തിലെ ഒരു ഹൈലൈറ്റ് ഈ നായിക തന്നെയാണ്. ഇനിയും ഇതുപോലത്തെ നല്ല അവസരങ്ങള്‍ ഈ നടിയെ തേടിവരുമെന്നുറപ്പ്. ഒപ്പം നന്ദനം എന്ന ആദ്യ ചിത്രത്തില്‍ മാത്രം തിളങ്ങിയ നവ്യാ നായരുടെ ഗതി ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
റിമ കല്ലിങ്കല്‍ സൗന്ദര്യം കൊണ്ട് മികച്ചുനില്‍ക്കുന്നെങ്കിലും അഭിനയത്തില്‍ ബഹുദൂരം മുന്നോട്ട് പോകാനുണ്ടെന്ന് ചില രംഗങ്ങള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

കഥ
ലാല്‍ ജോസിന്റെ നീലത്താമര റീമേക്ക് ഇറങ്ങാന്‍ പോകുന്നു എന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ എന്റെ സുഹൃത്ത് സന്ദീപ് വണ്ടറടിച്ചു: "റീമേക്ക് ചെയ്യാന്‍ മാത്രം അതിലൊന്നും ഇല്ലല്ലോ? ലാല്‍ ജോസിനെന്താ ഇങ്ങനെ തോന്നാന്‍?" അവന്റെ ദീര്‍ഘവീക്ഷണം ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ വീണ്ടും അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു (ഞാന്‍ പണ്ടേ അവന്റെ ഫാനാണല്ലോ!).
കഥ വളരെ ലളിതമാണ്. ഒരു ചെറുകഥ എന്നതിലുപരി ഒരു സിനിമയാക്കാന്‍ മാത്രം ഇതിലൊന്നുമില്ല. 30 വര്‍ഷം മുന്‍പിറങ്ങിയ അതേ കഥ വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കാന്‍ മാത്രം ഇതൊരു 'timeless' വിഷയമല്ല. 'വലിയ വീട്ടിലെ പയ്യനും പാവം ജോലിക്കാരി പെണ്‍കുട്ടിയും' (വിനയന്റെ അടുത്ത സിനിമയുടെ പേരുപോലെയുണ്ടോ?) ലൈന്‍ പുതുമയൊന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്തതാണല്ലോ.

ശബ്ദങ്ങള്‍
ഈ ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങള്‍ക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് വിശേഷമില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല 'പകലൊന്ന്' എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗാനം സാമാന്യം അരോചകവുമാണ്. ഗാനരംഗങ്ങള്‍ കണ്ട് ആളുകള്‍ കൂവുന്നത് ഞാന്‍ അപൂര്‍വ്വമായേ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. വിദ്യാസാഗര്‍ എവിടുന്നൊക്കെയോ എന്തൊക്കെയോ ചുരണ്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു. 'അനുരാഗ വിലോചനനായി' എന്നതിന്റെ beats ഈ 'കലിയോന്‍ കാ ചമന്‍' ഗാനത്തിന്റേത് തന്നെ.
ശബ്ദമിശ്രണം ഉഗ്രനായി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പശ്ചാത്തലത്തില്‍ നടക്കുന്ന ചെറിയ ശബ്ദങ്ങളും മറ്റും വളരെ നന്നായി സംയോജിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അടുക്കളയില്‍ അടുപ്പില്‍ ഊതുന്ന ഒരു രംഗം ഇപ്പോഴും ഓര്‍മ്മയില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.
ഇത്രയൊക്കെയാണെങ്കിലും പശ്ചാത്തല സംഗീതം വളരേ ബോറാണ്. ചില രംഗങ്ങളിലെ പശ്ചാത്തലസംഗീതം കേട്ടാല്‍ സുരേഷ് ഗോപി കൊലക്കേസ് തെളിയിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നും. ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും ഉറക്കെയുള്ള background score ഉപയോഗിക്കുക എന്നത് ഇന്ത്യന്‍ സിനിമകളുടെ ഒരു സ്ഥിരം ഏര്‍പ്പാടാണ്.

ആകെത്തുക
ഇത് 'ഒരു സിനിമ' മാത്രം. നല്ലതുമല്ല മോശവുമല്ല. ഒരുപക്ഷേ നല്ലതല്ല എന്നതുകൊണ്ട് മോശമാണെന്ന് സമര്‍ത്ഥിക്കാം. ഒരു സിനിമയാക്കാന്‍ മാത്രം കഥയില്ല എന്നാണെനിക്ക് തോന്നിയത്. ഒരു പക്ഷേ ഒരു convincing package നല്‍കാന്‍ സംവിധായകനും അഭിനേതാക്കള്‍ക്കും കഴിയാത്തതുമാകാം. അഭിനേതാക്കളുടെ നല്ല പ്രകടനത്തിലൂടെയും, visually pleasing രംഗങ്ങളിലൂടെയും കാര്യമായ ബോറടിയില്ലാതെ 2 മണിക്കൂര്‍ കടന്നുപോകും.


PS: എന്തൊക്കെയാണെങ്കിലും അര്‍ച്ചന എന്ന നായികയും റിമ എന്ന സുന്ദരിയും കൂടി value for money ഉറപ്പുതരുന്നു. ;-)

Thursday, November 12, 2009

വര്‍ണ്ണം - കുട്ടനാടന്‍ ഫുഡ് ഫെസ്റ്റിവല്‍

തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തില്‍ മത്സ്യവിഭവങ്ങളില്‍ 'സ്പെഷ്യലൈസ്' ചെയ്യുന്ന ഭക്ഷണശാലകള്‍ കുറവാണ്. വഴുതക്കാട്ടെ സാഗരയാണ് പേരുകേട്ട ഒരെണ്ണം. കുറച്ചുകാലമായി, ബേക്കറി ജംഗ്ഷന് സമീപം (റിസര്‍വ് ബാങ്കിനടുത്ത്) 'വര്‍ണ്ണം' എന്ന 'സീ ഫുഡ് റെസ്റ്റോറന്റ്' തരക്കേടില്ലാത്ത വിഭവങ്ങളായി പേരെടുത്ത് വരികയായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ ഒരു 'കുട്ടനാടന്‍ ഫുഡ് ഫെസ്റ്റിവല്‍' നടത്തുന്നു. നമ്മളില്ലാതെ എന്ത് ഫുഡ്, എന്ത് ഫെസ്റ്റിവല്‍? ഹും... ഇന്നലെ ഇതറിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ ഞാനും ലോലനും (അതായത് സുല്‍ഫിക്കര്‍) ഡിന്നര്‍ പ്ലാന്‍ ചെയ്തു. ഓഫീസിലെ മറ്റു തീറ്റ ഭ്രാന്തന്‍മാര്‍ ശബരിമല സ്കീമിലായിരുന്നത് കൊണ്ട് വിളിച്ചില്ല. ;-)

"കണമ്പ് ഇട്ടൂസ്" - എപ്പടി? നല്ല പേര്, അല്ലേ? പോരട്ടെ ഒരു പ്ലേറ്റ്.. കൂടാതെ "ആവോലി തന്തൂരി", "കാരി കറി", "കൊഞ്ച് ഫ്രൈ" പിന്നെ പുട്ടും (നല്ല കോമ്പിനേഷന്‍ - ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ വായില്‍ വെള്ളമൂറുന്നില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ എന്തിനാ ഇത് വായിക്കുന്നേ?). ലോലന്‍, ആസ് യൂഷ്വല്‍, 'റുമാലി റോട്ടി'! പൂയ്.. യെവന്‍ പണ്ടേ ഔറംഗസേബിന്റെ പിന്‍ഗാമിയാണല്ലോ..

എല്ലാം നന്നായിരുന്നു. കാരി മീന്‍ കറിക്ക് ഉപ്പ് കൂടുതലാണെന്നതൊഴിച്ചാല്‍ എല്ലാം ഭംഗിയായി (പാത്രം വെടിപ്പായെന്ന് സാരം). തേങ്ങാപ്പാലൊഴിച്ച 'ഇട്ടൂസ്' കറി ഉഗ്രന്‍. ആവോലി തന്തൂരിയും അടിപൊളി.

ഈ പരിപാടി ഈ മാസം 15-ആം തിയ്യതി വരയേ ഉള്ളൂ.. വേണമെങ്കില്‍ പെട്ടെന്ന് 'വര്‍ണ്ണ'ത്തിലേക്ക് വിട്ടോ..

അതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ഒരു കള്ള് ഷാപ്പുണ്ട്. അവിടേയും നല്ല മീന്‍/ഇറച്ചി വിഭവങ്ങളുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞുകേട്ടു. അടുത്തത് അങ്ങോട്ടേക്കാകട്ടെ!

Monday, November 9, 2009

Kerala Cafe

The feedback from some friends from office and Cris's post made me want to watch the movie - Kerala Cafe. So, braving the rain and the Monday Syndrome, we decided to go for the 'second show' on Sunday night. Breaking the routine, we reached the theater early enough to beat the crowd. But the lack of a crowd or even a reasonably long queue cast some doubts on the quality of the movie.

Anyway, thanks to Divya (that's Kurian's wifey) and the ladies' counter, we got the tickets in no time and got in.
Again - plenty of seats to choose from in the balcony. If this movie is so good, then where the hell is the audience?


Fortunately, the movie was really good. I'm not gonna give a review of all the 10 stories here (you knew it had 10 stories, right?), but let me list down some observations/gripes:

1. Dileep is a terrible and horrible actor. The first movie, starring him, could've been good if the director had done better and cast someone who can act. He should really get some acting lessons from Salim Kumar who has done really well.

2. Shaji Kailas really screwed up with 'Lalita Hiranmayi'. If you liked the concept (even otherwise), you should watch Arth starring Shabana Azmi, Kulbhushan Kharbanda & Smita Patil. Suresh Gopi was real dummy and Jyothirmayi's not-so-bad performance couldn't save anything.

3. Mrithyunjayam (മൃത്യുഞ്ജയം) was the biggest disappointment. They were better off with just 9 movies. Didn't get a clue about what the director wanted to tell us!

4. Shyamaprasad disappointed. The concept was okay but something's wrong with the way it was presented. I didn't watch Ritu, but it seems his collaboration with Joshua Newtonn isn't doing him much good ;-)

5. All the remaining stories were great - some plain brilliant.

6. The makeup is brilliant. I really liked Sreenivasan's looks (see the still above).



To summarise, I found the movie pretty awesome - barring the few bad ones listed above. Some of the stories were absolutely brilliant and almost all actors gave amazing performances. The future of Malayalam cinema seems to be in good hands.

So, go ahead and watch this movie. Highly recommended.

PS: If you have been burnt by Dus Kahaniyan, this will probably bring back your faith in these kind of experiments.

Sunday, November 1, 2009

Merging PDF files in Linux while preserving the links

I wanted to merge multiple PDF files on Linux, without messing up the links in the individual files. There was a Linux.com article on merging PDF files using Ghostscript and using pdfmeld (a commercial software).

The Ghostscript method works, but completely messes the links up. Searching on Google also didn't return any instant pointers. But it did get me to pdftk. It's a really useful utility for meddling with PDF files.

To merge two PDF files, the command is:
pdftk 1.pdf 2.pdf 3.pdf cat output 123.pdf

And to make it even better, links work flawlessly in the merged PDF files. Hooray!

PS: I created the individual test files using OpenOffice Writer. They had navigational hyperlinks to sections inside the same files.

Update: It seems there's a good GUI for pdftk - PDF Chain. I haven't used it yet, but people seem to be appreciating it.

Friday, October 30, 2009

Confused by law

I get this SMS from a confused soul one day:

"Assume you are my brother. Then what is your wife to me?
Is it sister in law or brother in law?"


For those in my office, no points for guessing who sent this message ;-)

Anyway, in case you know The Right Answer™, then have you heard the term co-brother?

PS: Yeah, I did think of replying: "neither, it's 'bhabhi'". But then again, he wouldn't understand that either!

PPS: Just discovered: doing a Google image search for 'bhabhi' brings up all sorts of 'interesting' images!



Tuesday, October 27, 2009

Kabab - Restaurant

"Kabab - Taste of Arabia" - how can any honest glutton ignore a signboard like that? And so we (me, Sandeep & Adarsh) decided to pay a visit to this restaurant at Pattom (opposite to LIC/Railway/BSNL building) for dinner yesterday.

Kababs, Kababs and more Kababs! but....

As the restaurant's name goes, there are several Kababs on the menu. We were confused by the choice that was offered. Having come here for the first time (and for no other reason, honest!), we decided to go for variety and ordered 'half' servings of three different Kababs - Malai Kabab, Kalimirch Kabab & Arabian Kabab (whatever that is).

When the dishes were served, all confusions (about choice) vanished. They all looked exactly the same! We asked the waiter boy to point out and he did his random 'this is that, and that is this' routine.

Anyway, it didn't matter much because they all tasted the same. Absolutely no difference at all (or perhaps our taste buds are not sensitive enough, our fault, totally). Should've re-arranged the plates and then asked the waiter to figure them out!

In the quest to find a different Kabab, we ordered 'that red colour Kabab' (they call it Resmi Kabab). That turned out to be a little different in taste and appearance, but nothing great.
----

In short, the restaurant does not live up to it's name. The ambience is not that great, but the prices are not too high either. A half serving has 6 Kabab pieces and costs Rs.70-80. The Kababs (at least the 4 we tried) all taste the same and leave nothing to brag about.


PS: If you're a lover of Kababs/Kebabs, I recommend you try the Salarjung Kabab at Dakhani Degh. It's awesome. You may skip the Dakhani Sheekh Kabab, though.

Saturday, October 3, 2009

Rain Forest - Restaurant

Had dinner at the 'Rain Forest' restaurant in Vazhuthacaud, Thiruvananthapuram. It's on the right hand side (when coming from Vellayambalam), after the SriMulam Club Junction.
The place is not 'on' the road side and hence it's silent, comfy and of course clean.

We (me, Kurian & Ashik) ordered chicken noodles, Spaghetti Bolognaise (or Bolognese), Sandwich (ലൈറ്റായിട്ട്!), chilly chicken etc. as the main course. This was of course preceded by a generous serving of soup and starters: fish fingers and chicken gold coin (it doesn't look as yummy as in that link).

The verdict
The fish fingers were awesome. Some of the best we've ever had. Highly recommended. Chicken gold coins, unfortunately, were terrible. Drenched in oil, these were no fun at all!
Spaghetti Bolognaise was quite good and the noodles was not bad either. The chilly chicken, again, was burnt and was a let down.

Overall, this place is quite cool; but not all dishes are up to the mark. Love the fish fingers, though ;-)

PS: The prices are quite good here. The menu card won't make you lose your appetite.

Update (26 Dec, 2009): This place apparently is quite bad if you are looking for some lunch. They had only Thali meals and Chicken Biryani on the lunch menu - both quite terrible! Guess this is a 'dinner-only' place.

Wednesday, September 16, 2009

À la carte - Restaurant

The 'À la carte' restaurant has been running (it better be, away!) at Kesavadasapuram, opposite to M.G. College. It's in the infamous 'Pazhoor Plaza' building (infamous only because of the computer shop: Pazhoor Ideal Systems).

Had dinner there today, with my father. The ambience was better than I expected and had some class. But all was lost when the food was served. It's pretty bad. We had chilly chicken, mushroom masala, chilly gobi & roti. Except for the roti, everything else was quite terrible. The dishes are somewhat pricey too.

I wasn't very excited to see Rs.30 for the grape juice, but it turned out to be the best part of my dinner.

So, if you've spotted this restaurant and have been thinking about paying a visit, you can safely let that feeling pass. There are far better ways of spending those Rs.100 notes, and you'll get much better food in return too.

------------

PS: In case you didn't know, À la carte is a French phrase meaning "according to the menu". I knew because we have the same thing in our office canteen!

Monday, August 31, 2009

Dual-booting Thunderbird

I've a Windows-Linux dual boot setup. I've retained my Windows installation mainly for my mother who keeps resisting the transition to Linux (by 'Linux', I do definitely mean 'GNU/Linux'). Anyway, after Outlook Express choked on her mailbox (full of funny photos and PowerPoint presentations, baby snaps and all those valuable info emails), I have succeeded in porting her to Mozilla Thunderbird. Hoorray!

Anyway, that's not the purpose of this post. I've been using POP to fetch my email (both from Yahoo and GMail) with Thunderbird. I'd like to use my email system from both Windows and Linux. So, I've been using a handy Thunderbird setup for the past few years. So, I thought of documenting it in case anybody finds it useful.

This page says - 'Mozilla applications store your personal settings, added extensions and themes, and user data such as bookmarks, passwords, cookies and mail in a "profile"'.

So, the trick in having your mail accessible from both operating systems is to have Thuderbird installed in both, and make them share a common profile folder. Simple, isn't it?

To begin with, you need to set up a 'profile' for you. You can use the 'profile manager' for this purpose. Obviously, the profile folder must be on a FAT32 or NTFS partition that's accessible from both Windows and Linux. So, make sure you have such a partition and that it's mounted automatically on boot by Linux (put it in /etc/fstab).

Now, let's go through the steps to set up Thunderbird on Linux.

1. Boot in to Linux

2. Make sure you exit Thunderbird completely

4. Start the Thunderbird profile manager by executing: thunderbird -ProfileManager

5. Click on 'Create Profile' to create a new user profile for you.



6. Enter a profile name and choose your profile folder (better create a new folder on a shared partition) and click 'Finish'.


7. You may now choose to select the new profile and select 'Don't ask at startup' option.

8. You can checkout the profile settings by opening ~/.thunderbird/profiles.ini. Mine looks like this:
[General]
StartWithLastProfile=1

[Profile0]
Name=Syam
IsRelative=0
Path=/mnt/f/Thunderbird/profile
Default=1

I guess all entries are quite self-explanatory.

Now to configure your Windows installation of Thunderbird:

9. Reboot in to Windows

10. Make sure Thunderbird is not running

11. Edit %AppData%\Thunderbird\profiles.ini

12. Create an entry similar to your Linux profiles.ini

13. Make sure the 'Path=' line points to the same folder that you selected for the Linux version. Use '\' (back-slash) for the path (it's Windows!).

14. Close the file and start Thunderbird. Everything should work fine now.


IMPORTANT
* It's preferable if you have same versions of Thunderbird (at least comparable) running on both systems. Otherwise, every time you switch back and forth, you might see messages like this:



PS: In case you already have a working profile in one OS, you can simply copy that profile folder to a shared location, and then edit your profiles.ini files to point to that location. More info on profiles is available here.


Sunday, August 23, 2009

Kaminey


Just got back home from 'Kaminey'. I was tempted to give it a go after I heard Rajeev Masand on CNN-IBN had given it a 4/5 rating, and called it a 'MUFT-WATCH' (the protagonist in this movie has a speech impairment - he says F for S!). I say, IT IS NOT!

The good
It's different. The regular 'judwa bhai' formulae of Bollywood are not found here. So, regular viewers of Bollywood junk might quite like this one (I guess that's where the "awesome" reviews come from!)
The casting and acting is great. Every single actor has done his/her job rather neatly. Shahid Kapoor and Priyanka Chopra have done really well. Even the other less important roles have been done pretty well. I liked the actor who played the drug lord 'Tashi'.
The dialogues are very refined and provoke laughter without trying too hard. I couldn't notice and gangster slang (bc/mc) that's so typical of Hindi movies these days.
The film is technically superb too - the visuals are very appealing, and the background score is nice too.

The bad
The story! I have to disagree with Rajeev Masand here. It's way too predictable. There's not a single awesome twist in the whole movie. If you have had your fair share of Hollywood thriller flicks, you can expect every turn (no sharp ones there) this story takes. The ending of the movie is very much like that of Enemy of the State (1998), albeit without the twins!

The Editing: It's non-linear. But that alone doesn't make it any good. It's no Quentin Tarantino stuff (remember Pulp Fiction and Kill Bill). Some scene cuts are just way too silly (Priyanka Chopra suddenly wielding a machine gun!) and makes you honestly say 'what the heck!'.

The ugly
There's nothing ugly. This is not a bad movie. Just that it's highly over-rated.

As a movie, it's only average, you might call it a good Hindi movie, though!

--------


PS: As always, Priyanka Chopra is sooo sexy. I just hope she doesn't lose any more weight!

Tuesday, August 18, 2009

And the moral of the story is...

കവിയുടെ ആശയം ഗ്രഹിച്ച് കാവ്യം രസിക്കാന്‍ കഴിയുന്നവനാണ് 'സഹൃദയന്‍' - ശബ്ദതാരാവലി

എല്ലാ കഥകള്‍ക്കും ഒരു ഗുണപാഠമുണ്ടോ? പണ്ട് സ്കൂളില്‍ പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന മിക്ക കഥകള്‍ക്കും ഒരു positive moral lesson ഉണ്ടായിരുന്നതായി തോന്നുന്നു. ഒരു പക്ഷേ ആ കഥകള്‍ പാഠപുസ്തകത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തേണ്ടുന്നതിനായ ഒരു അനിവാര്യതയായിരിക്കാം. പരീക്ഷകളില്‍, 'കഥ മെനയാനുള്ള' ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് കഥയുടെ അവസാനം ഒരു ഗുണപാഠം (moral of the story) കൂടി എഴുതിയാല്‍ കൂടുതല്‍ മാര്‍ക്കുകിട്ടും എന്ന് അദ്ധ്യാപകര്‍ പറഞ്ഞുതന്നിരുന്നു. ഒരു കഥക്ക് ഒരു inference ആവശ്യമാണ് എന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ ഈയടുത്തായി കുറേ വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. മലയാളം ക്ലാസ്സിക്കുകളായിരുന്നു ഏറെയും. പോരാതെ, ഒരുപാടു സിനിമകള്‍ കാണുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ് ഞാന്‍. ഇപ്പോള്‍ എനിക്കൊരു സംശയം. എന്താണ് വായനക്കാരനില്‍ നിന്നും എഴുത്തുകാരന്‍ (*കാരന്‍ / *കാരി) പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്? അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കഥ വായിച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍, അതില്‍ നിന്ന് ഒരു പാഠം ഉള്‍ക്കൊള്ളണമെന്നോ, ഒരു നിഗമനത്തില്‍ എത്തിച്ചേരണമെന്നോ ഉണ്ടോ? ഇല്ല എന്നെനിക്കിപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു.

ഉദാഹരണത്തിന്, ഈയടുത്തിറങ്ങിയ ശ്യാമപ്രസാദിന്റെ 'ഒരേ കടല്‍' എന്ന ചിത്രം. 'ഇന്നിടത്തു തുടങ്ങി ഇന്നിടത്തവസാനിക്കുന്നു' എന്നുപറയാനാകാത്ത, പക്ഷേ മനോഹരമായ കഥ. പ്രത്യേകിച്ച് നിഗമനങ്ങളോ, എന്തിന് ഒരു പരിസമാപ്തിയോ ഇല്ലാതെ കഥ നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇനിയെന്ത് എന്ന വിഷമിപ്പിക്കുന്ന ചോദ്യം മാത്രം ബാക്കി. എനിക്ക് പരിചയമുള്ള പലര്‍ക്കും ഇത്തരം സിനിമകള്‍ ഇഷ്ടമല്ല. ക്ലൈമാക്സില്‍ എന്തെങ്കിലും കൊണ്ട് ശുഭമായോ ട്രാജഡിയായോ കഥ തീരണം. അതായത് കഥക്ക് ഒരവസാനം വേണം. ഇതുപോലെയുള്ള ഞാന്‍ കണ്ട മറ്റൊരു ചിത്രമാണ് 'The Graduate (1967)'.

ഇന്നലെ ജുംപാ ലഹിരിയുടെ 'Interpreter of Maladies' വായിച്ച് തീര്‍ത്തു. 9 ചെറുകഥകളുടെ ഒരു സമാഹാരം. അവ വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഈ ചോദ്യം മനസ്സില്‍ തോന്നിയത്. കഥകളെല്ലാം വളരെ നന്ന്. ചിന്തിപ്പിക്കുകയും, അല്പം ഉദ്വേഗം ജനിപ്പിക്കുകയും, പുഞ്ചിരിപ്പിക്കുകയും കൂടി ചെയ്യുന്ന കഥകള്‍. പക്ഷേ, നേരത്തേ പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു inference ഒന്നും ഒന്നില്‍ നിന്നും കിട്ടില്ല. അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല എന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ തന്നെയേ എഴുത്തുകാരിയും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളൂ എന്ന് തോന്നുന്നു.

വായനക്കാരനെ കഥയിലൂടെ, ബന്ധം മുറിയാതെ, താല്പര്യം പോകാതെ കൊണ്ടുപോകുക എന്നത് മാത്രമാണ് കഥയുടെ ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യം എന്നിപ്പോള്‍ തോന്നുന്നു. എഴുത്തുകാരന്റെ സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയും മറ്റുമൊക്കെ അതിനു ശേഷം മാത്രം. എന്നിരിക്കുലും, പ്രേക്ഷകന്റെ ആസ്വദിക്കാനുള്ള കഴിവിനെ ഉയര്‍ത്തുന്ന (എന്താണ് ഉയര്‍ച്ചയുടെ മാനദണ്ഡമെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ കൃത്യമായ ഉത്തരമില്ല) കൃതികള്‍ക്ക് മാത്രമേ ഞാന്‍ വിലകൊടുക്കുന്നുള്ളൂ.. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, 'മ'-പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളോടും, മെഗാ സീരിയലുകളോടും, ദിലീപ്/മണി സിനിമകളോടും മതിപ്പില്ല.

-------

ഇപ്പോള്‍ ഓ.വി. വിജയന്‍ ('കടല്‍തീരത്ത്' അസാദ്ധ്യം!), എസ്.കെ പൊറ്റെക്കാട്ട്, ജുംപാ ലഹിരി, അരുന്ധതി റോയ്, സേതു എന്നിവര്‍ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാര്‍. ടി.പദ്മനാഭന്റെ എഴുത്തിനേക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോഴുണ്ടായ മതിപ്പ് വായിച്ചപ്പോല്‍ പോയി. കാക്കനാടനാണ് പുതിയ പരീക്ഷണം. കാവിലമ്മ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

Life Expectancy

I booked a train ticket for my mother using IRCTC. I was quite (pleasantly) surprised to find the age printed in 3 digits in the Electronic Reservation Slip:



I find the zero-padding a bit geeky. The Right Way, IMO, would've been just printing it in 2 or 3 digits depending on the value.

------

It'd be utterly ungrateful if I didn't mention the nice tool I used to grab the above screenshot. It's called Shutter. It's one amazing tool (despite being GNOME!) for quickly creating screenshots. Almost everything you need to do with the grabbed image (adding arrows and text, masking sensitive info etc. etc.) can be done within the same application! Isn't that wonderful? Just that the UI is not all that intuitive :-(


PS:
A quick piece of info you already knew: the following C code prints the value with zero padding:
printf("%03d\n", 54);

With cout/C++, the same effect can be achieved with the ugly:
cout << setfill('0') << setw(3) << 54 << endl;

This formatting convenience of printf is perhaps the only 'C' thing I prefer over C++!

Monday, August 17, 2009

Cotton Candy!

Shot inside a vendors' compartment of a local train in Chennai:



Yummy!

Tuesday, August 11, 2009

Scheduling KTorrent


I just read a post titled Schedule your torrents in Ubuntu on Planet SMC. It uses the sleep command (not specific to Ubuntu) to delay the execution of the torrent client (Deluge).

I've been using another method to schedule KTorrent for the past couple of years. I'll post it here, in case anybody finds it useful.

There are three things to be done for 'autonomous' KTorrent (or perhaps any other client):
  1. Start the client program (KTorrent) at a particular time

  2. Make the program start downloading

  3. Exit the program gracefully


The first problem can be addressed by the 'sleep' method, or using cron. I prefer the latter since I wish to start the downloader everyday. Here's how to do it.

The command: crontab -e lets you edit your cron jobs. The vi-like editor allows you to specify the date/time and the command to be executed.

For example, the following entry in crontab will execute the 'cp' command at 2:10AM everyday:
10 2 * * * cp /var/log/messages /mnt/backup

You can use the same to start KTorrent, but with a small change:
10 2 * * * export DISPLAY=:0 && ktorrent

The 'export' thing is required to start any GUI application using cron.
Refer 'man 5 crontab' for more details on the crontab format.

Now comes the second part. It's not a problem if your client will immediately start all download jobs when it's started. But KTorrent doesn't do that. If you've manually paused a task, it won't start it automatically on start-up. So, how do I tell KTorrent to start downloading (in case it hasn't already)? Enter inter-process communication with The Wonderful D-Bus!

Using D-Bus, you can ask KTorrent to start all tasks. Here's the command that does the trick:
qdbus org.ktorrent.ktorrent /core startAll

If the above command doesn't work for you, try:
qdbus org.ktorrent.ktorrent /KTorrent startAll

(I've been using the latter, but since a recent system update, the D-Bus interface seems to have changed, and only the former works. You can do: qdbus org.ktorrent.ktorrent to see the functionality it exposes.)

So, to begin downloading, you first start ktorrent, wait for a few seconds (for it to come up and be live), then use the D-Bus command to make sure it's really downloading.


The third step (exiting KTorrent gracefully) is also done with D-Bus. All KDE applications (Hoorray KDE!) expose some common basic functionality via D-Bus. Exiting the application is one of them:
qdbus org.ktorrent.ktorrent /MainApplication quit

If you wish, you can stop all tasks before you ask KTorrent to quit. Figuring out how to do that is left as an exercise to the reader ;-)

To bring everything together, I use a script file which I execute at 2:10AM (yes, I too have BSNL DataOne connection) using crontab. The script starts KTorrent, waits for a few seconds (using sleep command) and then uses the DBus command to start all jobs. Another script is executed at 7:58AM that stops all tasks and after a few seconds, asks KTorrent to quit. Not bad, huh?

Important: Make sure your desktop environment (KDE/GNOME) is running before cron tries to start KTorrent. It won't work otherwise.

If you're planning to run qdbus directly from crontab (as opposed to putting everything in a script file and then running that from crontab), then you'll need export DISPLAY=:0 for the qdbus command also.

-----------------------------------


In fact, there's more to my automation setup. My BIOS has an option to start the computer at a particular time of day. So I need not keep my PC ON when I go to sleep. My PC wakes up at 1:50AM; grub loads Fedora 11; GDM comes up; it's set-up for 'timed login' after 30 seconds; KDE loads; cron fires at 2:10AM and viola!
I could even schedule a system shutdown after 8:00AM to make it fully autonomous. But wouldn't that be too much?
;-)


Sunday, July 19, 2009

വിന്റര്‍


അങ്ങനെ ഒടുവില്‍ 'വിന്റര്‍' പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തി. വിതരണത്തിനാളെക്കിട്ടാതെ ഏറെക്കാലം പെട്ടിയിലിരുന്ന ഈ ചിത്രം ഒടുവിലിതാ നമ്മുടെ DTS തിയേറ്ററുകളിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.

മലയാളത്തില്‍ ഈ അടുത്തകാലത്ത് വിജയിച്ച ഹൊറര്‍ സിനിമകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്നാലോചിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും ഓര്‍മ്മ വരുന്നില്ല. ആകാശഗംഗ മാത്രമാണ് സാമാന്യം വിജയം നേടിയത് എന്നു തോന്നുന്നു. എന്തായാലും 'വിന്റര്‍' ഒരുപാട് നിരാശപ്പെടുത്തിയില്ല.

ഹൈദ്രാബാദിനോടു ചേര്‍ന്ന ഒരു ഗ്രാമമാണ് മുഖ്യ പശ്ചാത്തലം. നഗരജീവിത്തത്തിന്റെ തിരക്കുകളില്‍ നിന്നും മാറിനില്‍ക്കാനായി ഒരു കുടുംബം (ജയറാം ഭര്‍ത്താവും, ഭാവന ഭാര്യയുമായി വേഷമിടുന്നു) ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട (creepy) വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറുന്നു. മനോരോഗിയായ ഒരു serial killer മുമ്പ് താവളമാക്കിയിരുന്ന ഈ വീട്ടില്‍വച്ചു സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ഈ ത്രില്ലര്‍ സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തം. ഭാഷാഭേദമന്യേ എല്ലാ സിനിമകളിലും സ്ഥിരം കാണാറുള്ള പ്രമേയം തന്നെ. Apparently, a haunted house never goes out of fashion. സസ്പെന്‍സ് സിനിമയായതുകൊണ്ട് കൂടുതലൊന്നും ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല.

പ്രമേയത്തിലോ അവതരണത്തിലോ പുതുമ ഒന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ല എന്നതാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ന്യൂനത. പ്രേക്ഷകനെ പേടിപ്പിക്കാന്‍ സ്ഥിരം ഉപയോഗിക്കാറുള്ള 'ട്രിക്സ്' തന്നെ - പൊടുന്നനെയുള്ള ശബ്ദങ്ങള്‍/നിഴലുകള്‍, ഇരുണ്ട മൂലകള്‍, തനിയേ തുറക്കുന്ന പൈപ്പുകള്‍, റ്റി.ജി. രവിയുടെ മുഖം, പിന്നെ ഭാവനയും ;-) ഭാഗ്യത്തിന് ഭാവനയ്ക്ക് വേറെ ആരോ ആണ് ശബ്ദം നല്കിയിരിക്കുന്നത്.
പക്ഷേ, കഥയുടെ സസ്പെന്‍സ് നിലനിര്‍ത്തുന്നതിലും, രംഗങ്ങള്‍ അല്പസ്വല്പം unpredictable ആക്കുന്നതിലും സംവിധായകന്‍ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതുകാരണം സിനിമയിലുള്ള പ്രേക്ഷകന്റെ ഫോക്കസ് നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല എന്നാണെന്റെ അനുമാനം. നിശ്ശബ്ദതയും പൊടുന്നനേയുള്ള ശബ്ദങ്ങളും മോശമില്ലാതെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

ഇതിന്റെ തിരക്കഥയാണ് ഏറ്റവും മോശം. Details-ല്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെ എഴുതിയ ഡയലോഗില്‍ കല്ലു കടിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, കഴുത്തില്‍ മുറിവേറ്റ കുട്ടിയെ ഓപ്പറേറ്റ് ചെയ്തശേഷം സര്‍ജനായ ജയറാം പോലീസ് ഓഫീസറോട് പറയുന്നിതങ്ങനെ: "കഴുത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട nerve-ലാണ് മുറിവേറ്റിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് she's profusely bleeding". Nerve-ലൂടെ അല്ല രക്തം ഓടുന്നതെന്ന് പാവം തിരക്കഥാകൃത്തിനറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഒരു ഉദാഹരാം കൂടി: മകളെ ഓര്‍ത്ത് കരയുന്ന ഭാര്യയോട് ഭര്‍ത്താവ്: "ഛെ..എന്തായിത്.. ശ്യാമേ, നീ കുറേകൂടി സീരിയസ്സായി ചിന്തിക്കണം". സീരിയസ്സായി ചിന്തിക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ ഭാര്യ കരയുന്നത്?
ചിത്രത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ ഡോക്ടറായ ജയറാം ഒരു കുട്ടിയെ ഓപ്പറേറ്റ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങുന്ന രംഗം ഒട്ടും റിയാലിറ്റിയില്ലാതെ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷ് സീരിയലുകളില്‍ പോലും ഇത്തരം രംഗങ്ങള്‍ വളരെ നന്നായി എടുത്തുകാണാറുണ്ട്. ഡോക്ടര്‍മാരേക്കുറിച്ചും ഓപ്പറേഷന്‍ തിയേറ്റര്‍ രീതികളെക്കുറിച്ചും അല്പം കൂടി റിസേര്‍ച്ച് ആകാമായിരുന്നു. സര്‍ജിക്കല്‍ ഗ്ലൗസ് അണിഞ്ഞ് 'ഞൊട്ടയിടുന്ന' നിര്‍ണ്ണയത്തിലെ ഡോക്ടര്‍ മോഹന്‍ലാലിനെ ഈ അവസരത്തില്‍ സ്മരിക്കുന്നു! ഗ്ലൗസണിഞ്ഞ ഡോക്ടര്‍ ജയറാം തന്റെ വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്ന താടി ചൊറിയുമോ എന്ന് ഞാനൊരു നിമിഷം പേടിച്ചു. ഭാഗ്യത്തിന് ഏതായാലും അതുണ്ടായില്ല.

ചിത്രത്തിന്റെ കഥ ഒട്ടും fool-proof അല്ല. കുറ്റങ്ങള്‍ (common-sense violations) കണ്ടുപിടിക്കാനാണെങ്കില്‍ നിരവധി.

പക്ഷെ, മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ന്യൂനതകള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇതൊരു മോശം ചിത്രമല്ല. മറ്റു ചില സസ്പെന്‍സ് ചിത്രങ്ങള്‍ പോലെ ആദ്യ ഫ്രെയിമില്‍ കാണിച്ച ഏതെങ്കിലും ഒരു വഴിപോക്കനെ പിടിച്ച് അവസാനം വില്ലനാക്കിയിട്ടില്ല (ഈയടുത്തിറങ്ങിയ ഒരു CBI ചിത്രത്തില്‍ ജഗദീഷ് വില്ലനായതോര്‍മ്മയില്ലേ). ഉദ്വേഗത്തിന്റെ മുള്ളിന് മുന കുറവാണെങ്കിലും കൊടുക്കുന്ന കാശിന് നഷ്ടമല്ല എന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം. ത്രില്ലര്‍ സിനിമകള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവെങ്കില്‍ ഈ ചിത്രം തീര്‍ച്ചയായും കാണണം. മലയാളത്തില്‍ ഇനിയും ഇത്തരം സിനിമകള്‍ വരട്ടെ എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നു.

PS: When I think of English thriller movies, The Silence of the Lambs and it's prequel Red Dragon quickly comes to my mind.

PPS: ഈയിടെ ഏതോ ഒരു FM ചാനലില്‍ 'വിന്റര്‍' എന്ന വാക്കിന്റെ മലയാളം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു. അറിയാമോ?

Saturday, July 18, 2009

ഈ പട്ടണത്തില്‍ ഭൂതം


മലയാളത്തില്‍ വീണ്ടും ഒരു ഫാന്റസി ചിത്രം. ഈ ചിത്രത്തിലെ പല സ്റ്റില്‍സും മമ്മൂട്ടി വിരുദ്ധന്‍മാരാല്‍ പലവിധ കമന്റുകളും എഴുതി ഈയിടെയായി ഈമെയിലായി ലഭിച്ചുകാണുമല്ലോ?
എന്തൊക്കെയായാലും, ചിത്രം തരക്കേടില്ല. കൊള്ളാം. ഇത് കുട്ടികള്‍ക്കുള്ള ഒരു ഫാന്റസി ചിത്രമാണെന്ന് കാണുമ്പോള്‍ മനസ്സിലുണ്ടാകണമെന്നു മാത്രം.

പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, മമ്മൂട്ടി ഒരു ഭൂതത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മൈ ഡിയര്‍ കുട്ടിച്ചാത്തനിലും, സക്ഷാല്‍ ശ്രീമാന്‍ ചാത്തുണ്ണിയിലും നമ്മള്‍ കണ്ട 'ദുര്‍മന്ത്രവാദിയും പാവം ചാത്തനും' ലൈന്‍ തന്നെ. എന്നാലും അനാവശ്യമായ മന്ത്രതന്ത്ര രംഗങ്ങളുടെ അതിപ്രസരം ഇവിടെയില്ല. മന്ത്രവാദിയുടെ പിടിയില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന ഭൂതം കുറേ കുട്ടികളുടെ പ്രിയങ്കരനായ കൂട്ടുകാരനാകുന്നു. സര്‍ക്കസ് പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അങ്ങനെ ഭൂതം കടന്നുവരുന്നു.
കുട്ടിച്ചാത്തനിലും, ചാത്തുണ്ണിയിലും പോലെ, മന്ത്രവാദി ഭൂത്തത്തെ തിരിച്ചുപിടിക്കാന്‍ ഇടക്കിടെ വരുന്നുമുണ്ട്. ഇനിയും കൂടുതല്‍ കഥ പറഞ്ഞ് സിനിമയുടെ രസം കളയുന്നില്ല.

ചിത്രം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. കുട്ടികള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടുന്ന രീതിയില്‍ സംവിധായകന്‍ കഥയും രംഗങ്ങളും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പല തമാശ രംഗങ്ങളും വളരേ silly and slapstick ആയി നമുക്കു തോന്നും. സുരാജിന്റേയും സലിം കുമാറിന്റെയും പല നമ്പറുകളും ഏശുന്നില്ല. മിക്കതും attempted jokes മാത്രം. പക്ഷേ ഇവര്‍ ബോറടിപ്പിക്കില്ല. ചിത്രം ആകെ മൊത്തം അങ്ങനെ തന്നെ. ബോറടിക്കില്ല. മുതിര്‍ന്നവര്‍ക്കും സാമാന്യം interesting ആയിരിക്കും എന്നാണെനിക്ക് തോന്നുന്നത്.

ഭൂതമായുള്ള മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയം മികച്ചതെന്ന് പറയാന്‍ വയ്യ. ഒരു stiffness നമുക്കനുഭവപ്പെടും. അത്ര അനായാസേനയല്ല ഈ കുട്ടി ഭൂത്തത്തെ (തങ്ങളുടെ ലോകത്ത് 500 വയസ്സുള്ള താന്‍ ഒരു കുട്ടിയാണെന്നാണ് ഭൂതം പറയുന്നത്) മമ്മൂട്ടി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'നാശമാക്കിയിട്ടില്ല' എന്നേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ. ഈമെയിലായി വന്ന ജയന്‍ രംഗങ്ങളൊക്കെ സത്യത്തില്‍ നന്നായിട്ടുണ്ട്.

ഇങ്ങനെ ഒരു ഫാന്റസി സിനിമയില്‍ visual effects-നുള്ള സാദ്ധ്യത ഏറെയാണല്ലോ. ചിത്രത്തില്‍ ആകെ നിറങ്ങളുടെ അതിപ്രസരമാണ്. എല്ലാവരുടേയും മുഖങ്ങള്‍ വിളറി വെളുത്തുമിരിക്കും. തലകള്‍ക്കു ചുറ്റും ഒരു glow കാണാനുണ്ടായിരുന്നു. എന്താണോ ആവോ! Visual effects മിക്കതും അടിപൊളി. നന്നായി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, ആള്‍ക്കാരുടെ adventure രംഗങ്ങളൊക്കെ വളരെ മോശം. ബൈക്കിലും കുതിരപ്പുറത്തുമൊക്കെ പോകുന്നത് മമ്മൂട്ടിയല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ cut-out ആണെന്ന് തോന്നും. ഇതൊക്കെ കുറേക്കൂടി നന്നാക്കാമയിരുന്നു.

കുട്ടികള്‍ക്കായി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു സിനിമയില്‍ 'ചങ്കില്‍ കത്തികേറ്റുന്ന' രംഗം ഒഴിവാക്കാമയിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, ഒരു പട്ടിയെകൊണ്ടുള്ള സീന്‍ അല്പം കൂടി subtle ആക്കാമായിരുന്നു (ചിത്രം കാണുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാകും). The Mask എന്ന സിനിമയില്‍ ഇതുപോലൊരു രംഗം അല്പം കൂടി നന്നായെടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണോര്‍മ്മ.

ഇത്തരം ചില്ലറ പ്രശ്നങ്ങളൊഴിച്ചാല്‍ ഇത് നല്ലൊരു സിനിമയാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. കുട്ടികള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തീര്‍ച്ച.

Thursday, July 16, 2009

Black Pepper - Restaurant

How do you feel when a restaurant claims to be 'the only place where you get Kerala's traditional tastes in the heart of Trivandrum city'. A tall claim?

Anyway, this restaurant on the Gandhari Amman Kovil Road, Pulimoodu/Statue (opposite to VIP Bag World) is a pretty good place for enjoying Travancore cuisine. I had noticed this place yesterday while shopping for some other stuff, and today it's mentioned on The Hindu Metro Plus supplement.
The restaurant is sufficiently large with lots of tables and the ambience is nice and comfortable.

We ordered 'Puttu' and generous servings of chicken, mutton and fish curries, not to mention the Travancore Beef fry and Netholi fry for starters(gluttons, you say? I prefer the word 'gourmand' ;-)
The restaurant also offers 'combo' packs with Puttu/Chapathi/Appam and choice of curry. I tried the so called 'Erachi Puttu (chicken)' which was nothing more than a 'plain puttu' with some grated chicken thrown in. If you are a fan of puttu, I'd recommend the trusted 'plain puttu' over the other varieties.

All the curries were nice, except the fish curry. It was way too sour for our tastes. The Netholi fry was good but was served cold. The beef fry was fine (a bit too oily, I must say) and at par with the 'Beef Ularthiyathu' of Tharavattil Plaza (that's near PMG - Law college Jn., in case you didn't know). This made Adarsh wonder: "എവിടെച്ചെന്നാലും വിശ്വസിച്ച് കഴിക്കാന്‍ പറ്റുന്നത് ബീഫ് ഫ്രൈ മാത്രം".

We couldn't try the Chicken Dosa (really, we just couldn't!), but the plain Dosa was nice too.

To wrap up, I'd recommend this place to all lovers of Kerala cuisine. For the five of us, the bill came to about Rs.850. Considering our menu, that's not too bad either ;-)
But this definitely isn't the only place (or the best, for that matter) in the city to enjoy Travancore cuisine. Far from it!


PS: If you like Puttu+Mutton, don't miss Buhari in East Fort. And you'll get good Chicken Dosa at The Garden Cafe inside the Mascot Hotel.

PPS: The small 'article' in The Hindu Metro Plus is actually an Ad. It's placed in such a way that it looks like an article written for The Hindu (shame on The Hindu for allowing such misleading ads).

Sunday, July 12, 2009

Transformers: Revenge of the Fallen

Did you enjoy the first Transformers movie? If you did, then you'll probably enjoy this sequel too. It's bigger, faster, louder and of course, sillier.

The story line stays fit for a comic book, and this one features an overload of talking, emotionally sensitive, human like (one of them even had parts resembling the male vitals! phew!) mega-robots. The story has been enlarged to allow for more machines, more action sequences and more [stupid] robotic emotions.

Apparently, the crowd (mostly young guys) liked it quite well. Even before the show started, I could hear guys whispering the characters' names (Bumble Bee?) and explaining the background story (from the first movie) to their not-so-illumined friends. Gasps, approving nods and applause were generously displayed throughout the action-filled show.

So, if you liked the first Transformers movie, or you like audio/visual effects, go watch Transformers 2 on a nearby big screen.

For the second time in my life, I watched a movie with complete strangers. Had no company to go with :-( It's exactly these kind of circumstances that force guys in to getting married! Need to survive this ;-)

Friday, July 10, 2009

Dakhani Degh - Restaurant

Just had dinner at the [relatively] new Dakhani Degh restaurant at Chacka Jn., Thiruvananthapuram (just around the corner – towards the Petta-Palayam road). I had heard good words being spoken about the place and couldn't wait to check it out. The very thought that there's a potentially good untested (by me) restaurant in the city had made me restless. Talk about the pressures of being the local gourmand ;-)

Dakhani Degh is a restaurant (probably a chain of restaurants) specializing in Hyderabadi cuisine - most notably the Hyderabadi Dum Biryani (or HDB - as these people call it). To be frank, I have never tasted authentic Hyderabadi Biryani, till now, that is. The word 'Dakhani' is derived from 'Deccan' - revealing the Hyderabad connection and 'Degh' is the copper vessel used for cooking (info from the menu card).

The specialty of the restaurant is of course the Biryani - with very less oil in it. In fact, their USP is non-sticky fingers once you've completed devouring your serving of their Biryani.

We tried the Chicken Biryani ('Regular' serving - Rs. 150 - enough for at least 1.5 fellow gluttons) and some Kebabs. The Kebab was quite good and so was the Biryani. The restaurant lived up to its promise - we did end up with non-sticky fingers. This was indeed a first in the list of Biryanis I've had. Two thumbs up!

The only problem, if I should find one, with the restaurant is that it's a Chicken Biryani special restaurant. There's not much of anything else in the menu card – apart from a couple of rotis and a few varieties of Kebabs. Mutton Biryani is on the menu only on weekends. And if you are a vegetarian, go some place else; there's nothing to see here. The desserts/drinks section had only ice-creams, Lassi and buttermilk. The (sweet) Lassi was not too great either.

Anyway, if you're looking for some great Biryani experience in the city, I'd strongly recommend the Dakhani Degh restaurant at Chacka Jn. Go give it a try, and let me know how you felt it.

PS: As always, Wikipedia has pages on Biryani and the Hyderabadi Biryani.

Sunday, June 21, 2009

Praise the lord.. for we have Free Software!

Well, GNU/Linux in particular. (and you can substitute whatever you deem appropriate for 'lord').

I'm sitting in my room with a friend's laptop (no, I'm not blogging using that.. it's in no useful shape, yet!), watching as Fedora 11 is getting installed.
He had Windows Vista pre-installed on it, lots of unpartitioned space (reserved for Linux), and some messed up partition table.

HP/Compaq, in their infinite wisdom, do not provide an operating system install disk (I like Dell better for that). It is the responsibility of the user to use their tool to generate 'rescue disks', should something go wrong with the computer.

The Fedora installer (both F10 and F11) failed to read the partition tables and said the disk needed to be 'initialized', losing all data. So, we tried to fix the tables first. We took backup of all data and decided to re-install Windows first.
I had no clue about what awaited me!

1. The 'restore to factory setup' only restores the C drive. It doesn't do anything with the other partitions!
2. Creating 'rescue disks' requires 2 DVDs (or 12 CDs) and takes an awful lot of time
3. The second rescue DVD failed in the verification step
4. I decided to move on with the disk and started the recovery process. The damn thing threw an error after 45mins and exited
5. I could manage booting in to Windows, but the mousepad wouldn't work. Without the mouse, it's impossible to get past the 'Compaq customer info' setup, thanks to shitty ui design!


Finally, Linux to the rescue! I booted the laptop using Puppy Linux and found that the 'rescue partition' on the HDD had a similar file structure to the rescue DVDs. One file in the second DVD could not be copied, and that was possibly creating the problem.
After googling a while (no, I don't bing!), downloaded two tools called ddrescue & dd_rescue. How's that for confusing names!

Fortunately, both tools provide identical functionality. I recovered the 645MB file, sustaining 445KB of unreadable bits. Manually copied the file to the recovery partition, and started the recovery process again, this time from the hard disk (as opposed to recovering from the DVD).

Voila! Everything seems to be working fine. Windows is installed and now I'm installing Fedora 11.

I must say, such proprietary sh*t is a mess!


PS: Note to self: 'Laptops' are better kept somewhere off your laps, unless you want'em to fry your vitals!

Saturday, June 20, 2009

വായനാ യജ്ഞം

ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള 'മാതൃഭൂമി ബൂക്സ്'-ല്‍ നിന്നും കുറേ പുസ്തകങ്ങള്‍ വാങ്ങി. ആകെ വിരലിലെണ്ണാവുന്ന പുസ്തകങ്ങളേ ഞാന്‍ വായിചുട്ടുള്ളൂ എന്നതുകൊണ്ട് ഒരു വായനാ യജ്ഞം തുടങ്ങാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.



വാങ്ങിയ പുസ്തകങ്ങള്‍ ചുവടെ:

നീര്‍മാതളം പൂത്ത കാലം - മാധവിക്കുട്ടി
ഡയറിക്കുറിപ്പുകള്‍ - മാധവിക്കുട്ടി
ബാല്യകാല സ്മരണകള്‍ - മാധവിക്കുട്ടി
ഒരു തെരുവിന്റെ കഥ - എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്
തോറ്റങ്ങള്‍ - കോവിലന്‍
കടല്‍ത്തീരത്ത് - ഒ.വി. വിജയന്‍
ഗൗരി - ടി. പത്മനാഭന്‍
കടല്‍ - ടി. പത്മനാഭന്‍

മാധവിക്കുട്ടിയുടെ മൂന്ന് പുസ്തകങ്ങള്‍ ('മാനസി' കിട്ടിയില്ല) വാങ്ങാന്‍ വേറൊരു കാരണം കൂടിയുണ്ട്. ഈയിടെ അവരുടെ മരണവാര്‍ത്ത ടീവിയില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ [സീനിയര്‍] ബന്ധുക്കള്‍ പലരും അവരെ കുറേ കുറ്റം പറഞ്ഞു. അവരുടെ എഴുത്തുകുത്തുകളൊന്നും വായിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും എനിക്കതത്ര ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. അതുകൊണ്ട് മാധവിക്കുട്ടിയുടെ രചനകള്‍ വായിച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ എന്നൊരു വാശി.

ഇതുവരെ വായിച്ച മലയാളം പുസ്തകങ്ങള്‍ മിക്കതും കടം തന്ന സന്ദീപിന് നന്ദി. നീ ഒരു പുലി തന്നെ! 'ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ' എന്ന അത്യുഗ്രന്‍ കൃതി പിറന്നാള്‍ സമ്മാനമായി തന്ന ആഷിക്കിനും നന്ദി. സമ്മാനമായാല്‍ ഇങ്ങനെ!
'ശാന്താറാം' എന്ന പുസ്തകം സെലെക്റ്റ് ചെയ്ത LBS കോളേജിലെ സുന്ദരികളേയും നന്ദിയോടെ ഓര്‍ക്കുന്നു ;-)

ഇതുവരെ വായിച്ചതില്‍ (മലയാളം) ഇഷ്ടപ്പെട്ട ചിലത്:
മയ്യഴിപ്പുഴയുടെ തീരങ്ങളില്‍ - എം. മുകുന്ദന്‍
ഖസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം - ഒ.വി. വിജയന്‍
പാണ്ഡവപുരം - സേതു
ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ - എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ട്
രണ്ടാമൂഴം - എം.ടി.

ഇഷ്ടപ്പെടാത്തത്:
ഒരു സങ്കീര്‍ത്തനം പോലെ - പെരുമ്പടവം

PS: തിങ്കളാഴ്ച ഔദ്യോകികാവശ്യത്തിനായി ഒരു യാത്ര പോകുകയാല്‍ ഏതാനും പുസ്തകങ്ങള്‍ ഉടനേ വായിച്ചുതീരും. യാത്രകളില്‍ വെറുതേ MP3 പാട്ടുകള്‍ കേട്ട് സമയം കളയുന്നതിനേക്കാള്‍ എത്രയോ നല്ലതാണ് പുസ്തകങ്ങള്‍ എന്ന വൈകിയുദിച്ച വിവേകം!

PPS: സന്ദീപ്, ആഷിക്, സുന്ദരിമാരേ.. നിങ്ങളെയൊക്കെ നന്ദി പറഞ്ഞ് സുഖിപ്പിച്ചതിനാല്‍ പകരമായി ഇനിയും ഇതുപോലെയുള്ള ഉപകാരങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു!

Saturday, June 6, 2009

Beaten by gore


I've been watching the Saw series for the past couple of days. I never had any issues with blood or gore in films. I don't get scared, rather unimpressed when a horror movie tries blood and gore. Saw I and II were okay. I find them quite good, to be frank.

I was watching Saw III the other day and there was this scene where a brain surgery gets done in a make-shift operation theatre. The scalp was cut out, and the skull was being drilled with a power drill. I don't know why, but for the first time, I got unnerved a little. I could feel butterflies in my stomach (I never had that feeling before) and some uneasiness with my legs!

Beaten by gore, for the first time in my life!

So, far, I've watched up to Saw IV, which was pretty bad and predictable.

Sunday, May 24, 2009

The India 10 Rupee Coin

Yesterday, my mother brought a Rs.10 coin. I pounced on the new coin (I've this relatively new habit of keeping samples of different coins), but was surprised to find the year was shown as '2007'. If the coin was released in 2007, why have I not seen it yet? Anyway, in case you have not seen one yet, here's how the coin looks:



That brings us to the design of coins. What do you think of the design of this one?
Lately, the government has released coins of various denominations that has the picture of a female hand showing the denomination. A raised thumb for Rs.1, two fingers for Rs.2 and a fist (??) for 50p. I find them atrocious. The ones released a bit earlier had two sets of intersecting perpendicular lines (like the one shown above). I don't understand the meaning of that as well (if that dot is a head, then the arms are a bit too long!). And the quality of these coins is so bad that some of them have become quite unrecognisable in 2 years time.

I really loved the older designs. The Rs.2 coin had an interesting shape and map of India (National Integration theme), Re.1 coin had two corn ears and the 50p one had the map of India and the Indian parliament. And remember the rhino on the 25p coin? All coins (except perhaps 25p & 50p) had a very prominent Ashoka Pillar on them. The majestic national emblem of India gives the coins an 'official' look. In comparison, the new ones look like I made them in my backyard mint (no I really don't have one!).

Some time back, I read a blog post by an artist who designed a coin for the Netherlands using only Free Software. The design of that coin is amazing (please read that.. it's overwhelmingly impressive). Every graphic element is designed carefully and has some meaning or reference to Dutch architecture (the theme for the commemorative coin was 'Netherlands and Architecture'). That's how coins are meant to be designed.
And we have coins which have reduced the national emblem to minuscule low quality versions, and show (probably) some one's wife's hands!

PS: I have been fortunate to visit Sarnath and see the Ashoka pillar in it's full majesty. It was a moment of awe, pride and inspiration. If you happen to travel anywhere near (Varanasi, for example), I'd strongly recommend visiting the ruins of Sarnath.

Here's a photo of the Ashoka pillar (what's left of it) that originally carried the 4-lion capital. The pillar capital (the national emblem) has been cut off and is kept preserved in a nearby museum under tight security (and no cameras allowed inside). You can see the engravings on the pillar in this photo.

And here's a photo of us at Sarnath: (the structure behind us is the Dhamek Stupa)

Friday, May 22, 2009

എഡാ, വാഡാ, പോഡാ

തൊട്ടുമുമ്പത്തെ പോസ്റ്റിന് (കണ്ടംപെറ്റി) അനുബന്ധമാണിത്. അതില്‍ പറഞ്ഞ സുഹൃത്തുമായി വീണ്ടും സംസാരിച്ചു. അങ്ങേര്‍ക്ക് വിഷമമുണ്ടാക്കിയ മറ്റൊരു സംഗതി: 'ട vs ഡ'. "ട ഠ ഡ ഢ ണ" എന്നതിലെ സംഗതികള്‍ തന്നെ.
'ട' എന്നതിന്റെ ഉച്ചാരണത്തില്‍ ഒരു കടുപ്പമുണ്ടെങ്കിലും മലയാളികള്‍ അതിനെ 'ഡ' എന്ന് ഉച്ചരിക്കുന്നു എന്നാണ് പരാതി. അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ വാടാ, പോടാ, കുട എന്നതിന് പകരം വാഡാ, പോഡാ, കുഡ എന്നൊക്കെ എഴുതിയാല്‍ പോരേ എന്നാണ് ചോദ്യം! തമിഴില്‍ ഇത്രയൊന്നും 'ട'-കള്‍ ഇല്ലെന്നറിയാമല്ലോ. നമ്മുടെ ലിപിയില്‍ അധികം അക്ഷരങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും നമ്മള്‍ തമിഴിനെ അനുകരിച്ച് അവയെല്ലാം ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല എന്നൊരു തിയറിയും പുള്ളി മുന്നോട്ട് വച്ചു.

നേരത്തേ പറഞ്ഞതുപോലെ, പുതിയതായി മലയാളം പഠിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് അല്പം ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു പ്രശ്നം തന്നെ!

Monday, May 18, 2009

കണ്ടംപെറ്റി!

കുറച്ചു നാളുകള്‍ക്ക് മുന്പ്, നെടുമങ്ങാട് ജങ്ങ്ഷനിലൂടെ ബസ്സില്‍ പോകുമ്പോള്‍ ഒരു പരസ്യ ബോര്‍ഡ് കണ്ടു:
കണ്ടെംപെററി റോപ്പ് ഡാന്‍സ്
താഴെ കുപ്പായമിടാത്ത ഏതാനും നര്‍ത്തകരും! എന്താണീ 'കണ്ടെംപെറ്റി' നൃത്തം എന്നാലോചിച്ച് പുകഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ബോധോദയമുണ്ടായത് - contemporary എന്നാണ്. 'ററ' എന്നത് 'റ്റ' എന്ന് വായിച്ചുപോയി.

കുറച്ചുകാലം മുന്പ്, മലയാളം പഠിച്ച ഒരു ആന്ധ്രകാരന്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകനുമായി നടന്ന സംഭാഷണം ഓര്‍മ്മ വന്നു. മലയാളത്തില്‍ കൂട്ടക്ഷരങ്ങള്‍ കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന ambiguity-യെ കുറിച്ച് പുള്ളിക്കാരന്‍ കാര്യമായി വാദിക്കുകയായിരുന്നു. നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ക്ക് വളരെ സ്വാഭാവികമായി തോന്നുന്നതും, എന്നാല്‍ പുതുതായി ഭാഷ പഠിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് പ്രയാസമുണ്ടാക്കുന്നതുമായ കൂട്ടക്ഷരങ്ങളായിരുന്നു മിക്ക ഉദാഹരണങ്ങളും.
'ഝ' എന്നെഴുതിയാല്‍ എങ്ങനെ വായിക്കും എന്നതായിരുന്നു ഒരു ചോദ്യം. സാധാരണ കൂട്ടക്ഷരങ്ങള്‍ പോലെയാണെങ്കില്‍ 'ത + ധ' എന്നോ 'ത + ഡ' എന്നോ വായിക്കേണ്ടി വരും. 'ഈ ചിഹ്നം ഇങ്ങനെയാണ് ഉച്ഛരിക്കേണ്ടത്, അത്രതന്നെ' എന്ന വാദം സമ്മതിക്കണമെങ്കില്‍ കൂട്ടക്ഷരങ്ങള്‍ എന്ന concept ഉണ്ടാകരുത് എന്നാണ് അങ്ങേരുടെ പക്ഷം.
നേരത്തേ പറഞ്ഞതുപോലെ പുതുതായി മലയാളം പഠിക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക് ഇത് പ്രയാസമുണ്ടാക്കുമെന്ന് സമ്മതിക്കാതെ വയ്യ.

PS: ഈ പറഞ്ഞ സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ സുന്ദരമായി മലയാളം സംസാരിക്കുകയും വായിക്കുകയും ചെയ്യും. കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരെല്ലാം പലപ്പോഴും മീറ്റിങ്ങുകളില്‍ പോലും മലയാളത്തില്‍ സംസാരിച്ചാല്‍ പിന്നെ വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ!

PPS: ലിപി പരിഷ്കരണത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു ലേഖനം ഇവിടെ.

Friday, May 8, 2009

ബ്ലാക് ഡാലിയ

ബ്ലാകു് ഡാലിയ കണ്ടിറങ്ങിയതേയുള്ളൂ.. തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത്, ഞാന്‍ പൊതുവേ ഇത്തരം സിനിമകള്‍ കാണാറില്ല. 'സുല്‍ഫിക്കര്‍' എന്നപരനാമത്തില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ലോലന്‍ എന്ന സഹപ്രവര്‍ത്തകന്‍ ആക്രാന്തം മൂത്ത് എന്നെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുപോയതാണ്.

സിനിമയെ കുറിച്ച് കേട്ടുകാണുമല്ലോ? അഡ്വ. ബാബുരാജ് ആണ് കഥ, തിരക്കഥ, സംഭാഷണം, സംവിധാനം, അഭിനയം മുതലായ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബാബുരാജിനെ അറിയില്ലേ? നമ്മുടെ വാണി വിശ്വനാഥിന്റെ ഹസ്സ്! സ്ഥിരമായി തല്ലുകൊള്ളി പോലീസുകാരനായോ, ഡയലോഗധികമില്ലാത്ത ഗുണ്ടയായോ ഒക്കെ മലയാളസിനിമകളില്‍ 'തിളങ്ങുന്ന' താരം. എന്തായാലും, ഇതുവരെ എനിക്ക് പുള്ളിയോട് വലിയ വിരോധമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഇതു വരെ!

സിനിമയുടെ പേര് കേള്‍ക്കുമ്പോഴേ എന്തെങ്കിലും പന്തികേട് തോന്നുന്നുണ്ടോ? ഏതെങ്കിലും ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമയുടെ പകര്‍പ്പാകുമെന്ന് ഊഹിച്ചവര്‍ക്ക് സബാഷ്! ഒന്നല്ല.. രണ്ടെണ്ണം - I know what you did last summer (1997), പിന്നെ Urban legend (1998) ഇതും. പത്തുവര്‍ഷത്തിലേറെക്കാലം മുന്പിറങ്ങിയ സാമാന്യം പേരുകേട്ട രണ്ട് 'ത്രില്ലര്‍' പടങ്ങള്‍. കോളേജ് കട്ടടിച്ച് Urban legend കാണാന്‍ പോയത് ഞാന്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നു.

സിനിമക്ക് പോകുന്ന വഴിക്ക് ലോലന്‍ പറയുകയായിരുന്നു - "ദൈവമേ, ഏതെങ്കിലും കൊള്ളാവുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് സിനിമ ഇവന്‍മാര്‍ അതു പോലെ കോപ്പിയടിച്ചതായാല്‍ മതിയായിരുന്നു!" കഥയും രംഗങ്ങളും എല്ലാം I know what.. പോലെ. പിന്നെ, 'I know...' എന്നെഴുതിവക്കുന്നതിന് പകരം 'Black Daliya' എന്നാണെന്ന് മാത്രം. കൊലയാളിയെ ഉദ്ദേശിച്ച് ആക്രോശിക്കുന്ന Jennifer Love Hewitt-ന്റെ സീനും, അവസാനം ഹാര്‍ബറും, ഫിഷിങ്ങ് ബോട്ടും, ഐസിനിടയില്‍ ശവങ്ങളും, എല്ലാമുണ്ട്. കൊലയാളിയുടെ motive വെളിപ്പെടുത്താന്‍ 'Urban legend' ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
കോപ്പിയടിച്ച ചിത്രങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍ "ഒരു finesse ഇല്ലല്ലോ" എന്ന് നമ്മള്‍ പലപ്പോഴും വിചാരിക്കറുണ്ട്. ഈ ചിത്രത്തിനെക്കുറിച്ച് എന്തായാലും അങ്ങനെ ചിന്തിക്കില്ല. എന്തൊക്കെയോ കാട്ടിക്കൂട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു. കഥയിലെ 'loose ends' കണ്ടുപിടിക്കുന്നത് ഒരു പ്ലേറ്റ് നൂഡില്‍സെടുത്ത് കെട്ടുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുന്നതുപോലെയായിരിക്കും.


പിന്നെ, സിനിമയിലവിടെയിവിടെയായി മൂന്നാം തരം (ഈ സിനിമ മൂന്നാം തരമാണെന്ന് ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല.. പക്ഷേ, ഒരു രണ്ട് രണ്ടര വരും) ആംഗലേയ പ്രയോഗങ്ങളുണ്ട്. കൊലയാളി ജനലില്‍ എഴുതുന്നതിങ്ങനെ: "Take rest. Black Daliya" ഹെന്ത്??
ഇന്റര്‍വെല്‍ എഴുതിക്കാണിച്ചതിങ്ങനെ: "Who's next? Take Rest". ഈ 'take rest' എന്നതിന് ചിത്രത്തില്‍ ഒരു ബന്ധവുമില്ല!
സിനിമ കഴിഞ്ഞ് പേരെഴുതിക്കാണിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വീണ്ടും: 'The hunt continues'. എന്തരാണോ എന്തോ!

സാങ്കേതിക മികവിനെക്കുറിച്ച് പറയാതിരിക്കുകയാണ് ഭേദം. തുടക്കത്തില്‍ 'ടൈറ്റില്‍സ്' എഴുതിക്കാണിക്കുന്നതു മുതല്‍ തുടങ്ങുകയായി substandard quality. സുരേഷ് ഗോപിയെ കാണിക്കുന്ന രംഗത്തില്‍ ഫോക്കസ് പോലുമില്ല. പിന്നെ എല്ലാവരുടേയും മുഖം ഫ്ലഡ്ലൈറ്റടിച്ച പോലെ വെളുത്തിരിക്കും. എന്തായാലും ആദ്യരംഗങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അതു ശരിയായി. ഗാനങ്ങളെല്ലാം മോശം, അനവസരത്തില്‍ അനാവശ്യമായി. Low on style, low on content! 'Attempted style' എന്ന് പറയുന്നതാവും കൂടുതല്‍ ഉചിതം.

ഈ സിനിമയുടെ ഹൈലൈറ്റ്സ്:
1. ബാബുരാജിന് അഞ്ചില്‍ കൂടുതല്‍ സീനുകളും, ഏറെ ക്ലോസപു് ഷോട്ടുകളും, രണ്ടു മൂന്ന് പേജ് വരുന്ന (എല്ലാം കൂടി ചേര്‍ത്ത്) ഡയലോഗുകളുമുള്ള ഏക സിനിമ!
2. അഭിനയപാടവം, നൃത്തം, അതിസൗന്ദര്യം - ഇവയൊന്നുമില്ലാത്ത 11 പെണ്‍പിള്ളേര്‍ മുഖ്യകഥാപാത്രങ്ങള്‍ (പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട.. സീനൊന്നുമില്ല!)
3. സുരേഷ് ഗോപി നായകനല്ല.. പോലീസോ, എന്തിന് ഒരു വക്കീല്‍ പോലുമല്ല.. ആരേയും ഇടിക്കുന്നുമില്ല
4. വാണി വിശ്വനാഥ് വീണ്ടും (വേണ്ടായിരുന്നു!)

ആകെ മൊത്തം: 2 / 10

Saturday, April 11, 2009

Underworld: Oops.. the fall of the Lycans

Just a quick bit of info. If you've noticed Underworld: Rise of the Lycans at a cinema near you, you can safely let it pass.
Complete BS! No more words..

Thursday, April 9, 2009

SP Grand Days

After getting disappointed at the Taj Residency, I paid a visit to the new SP Grand Days hotel at Panavila Junction (near Bakery jn.). This time, I had my parents with me, both vegetarians!

I'm told that the hotel has been operating for about 2 months now. I must say I was really impressed by the ambience and the service. The restaurant on the 2nd floor was not too roomy, but very well set up. The ambience and the feel was just great.
I believe they are not yet up to full steam, since the menu card was a bunch of A4 printouts, stapled together. After confirming that there were ample choices for vegetarians in the buffet menu, we took the plunge.

To cut the review short, it was Awesome!!. The food was great, but only 5 dishes in the non-veg menu. Unlike the Taj, the veg side had even more variety and the dishes were absolutely great. If you go there, don't miss out on the 'grilled fish', it's quite good.

There were plenty of salads (both veg and non-veg), and the desserts too. But somehow, I found the desserts to be not up to the mark.

When they gave me the bill, I was pleasantly surprised to see that they had billed the veg buffet separately at Rs.200 (the non-veg was Rs.350). Nowhere have I seen this, anyway, money saver, didn't mind :-)
The manager tells me that they are planning a Malabari Food Festival 11th of April onwards.

I hope this restaurant stays great (unlike the tragic Classic Avenue, which turned evil - to Thai and bland cuisine). So, give SP a visit. Highly recommended.

Update (7 May, 2009) Paid a visit again to SP. Good news.. They have not turned evil. The food and ambience is still great.

Monday, April 6, 2009

The Taj Disappointment

The Taj Residency has been operating in Vazhuthacaud for quite some time now. A friend of ours had received gift coupons worth Rs. 3000, redeemable at any Taj hotel in India. Thanks to his employment in Canada (and his wife, another friend of ours, being a ghaas-phoos), he handed over the coupons to us, the friendly neighbourhood gourmands!

All this happened a good 10 months back, and the coupons would expire in a couple of days. So we decided to act quickly and decided to give the Taj Residency (rather than Taj Green Cove Resort in Kovalam) the privilage of serving us.

We were three - Kurian, Machi and me. Kurian, being in his Easter season, and Machi being a (Egg)Pattar were vegetarians.

The Taj
We had high expectations of the Taj ambience. The main hall was good, but not brilliant. The restaurant was a bit crammed with lots of noise - people chattering all around. Not what we expected from the Taj! We had the choice of buffet or à la carte, and being a true gourmand I convinced the two to opt for buffet (poor things.. only if they knew what was in store for them.. he he..)

The salads were okay and had enough choice. The non-veg dishes were also plenty, but nothing too tasty. Only a couple were good, the rest were so-so and some even bad.
But nothing could prepare the poor veggies for what awaited them.. The 'soup' they had was our very own 'rasam'. And the main course, you ask? Champa rice and Pulissery! That's it..
They had come to The Taj to have rice and pulissery!
There were no noodles/pulav/fried rice/spagetti.. only Appam, Roti and some other bread..

Fortunately, the desserts were pretty good and had lots of variety.

In the end, the bill came to Rs. 2200. That's about Rs.730 per person, and lots of disappointment. What has the world come to? ;-)

In case you are looking for a good place to have a buffet dinner, I'd strongly recommend Hotel Horizon (only on friday, saturday and sunday) and the Residency Tower (Statue).

Now, the next destination is Muthoot Plaza!

Wednesday, March 25, 2009

Requiem for a Dream

Just watched Requiem for a Dream. Amazing movie, no wonder it as an 8.5 on IMDB.
The movie explores the life of four people, as their addictions get out of control. Yes, the movie is about drug addiction and its perils, but there's absolutely no preaching. Only the haunting depiction of the painful reality. And that's where the movie really shines.
There are no drug lords or gang wars, and neither do they focus on the profitability of the industry (remember Blow). It's about how ordinary people get drawn in and how it gets too late before they realise the shattering of their dreams.
The soundtrack is amazing (though creepy) and augments the realistic visuals.

I'd certainly give it 9/10. So, if you happen to come across this movie, don't let it slip.

Resources:
http://en.wikipedia.org/wiki/Requiem_for_a_dream
http://www.amazon.com/Requiem-Dream-Directors-Ellen-Burstyn/dp/B00005Q4CS

Tuesday, March 10, 2009

Tech savvy

When I was getting ready for office this morning, I happened to watch a quiz/spelling contest for school kids on Nat Geo. The host (Cyrus Sahukar) was asking them to spell words, and the correct spelling was being displayed on screen for us, the viewers. The kids all looked pre-high-school.
The word was 'Colonel' and when the host pronounced the word, the girl spelled 'k-e-r-n-e-l'!

Surprised??

Unfortunately, they didn't accept her spelling. Not that tech savvy, huh!

Update: Kurian educated me with another (possibly more common) meaning for kernel - the softer, usually edible part contained in the shell of a nut or the stone of a fruit.

Monday, February 16, 2009

യൂഫോറിയ!

ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം നിശാഗന്ധിയില്‍ യൂഫോറിയയുടെ പരിപാടിക്ക് പോയി. GEC, Barton Hill കോളേജുകാരുടെ 'ആഗ്നേയം 2009' എന്ന പരിപാടിയോടനുബന്ധിച്ചായിരുന്നു സംഗതി. പലാശ് സെന്നിന് പിള്ളേരുടെയിടയില്‍ നല്ല മതിപ്പ്.. ശരിക്കും.. 'ബാര്‍ട്ടോണി ഹില്ലിന് നന്ദി', 'GEC ഇസ് ദ് ബെസ്റ്റ്' എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് പുള്ളി പിള്ളേരെ കൈയിലെടുത്തു..
കണ്‍സേര്‍ട്ട് മോശമില്ലയിരുന്നു.. കുറേ നല്ല പാട്ടുകള്‍ പാടി. പിന്നെ ഒഴിവക്കാമായിരുന്ന ചില പാട്ടുകളും പാടി. 'ദില്‍ ചാഹ്താ ഹൈ' കേട്ടപ്പോള്‍ കരഞ്ഞുപോയി! പിന്നെ, 'കരളേ കരളിന്റെ കരളേ..' പാടി പുള്ളി എല്ലാവരെയും സര്‍പ്രൈസടിപ്പിച്ചു.. വണ്ടര്‍ഫുള്‍!

എന്തുകൊണ്ടോ എനിക്ക് സംഗതി അത്രക്കങ്ങോട്ട് പിടിച്ചില്ല.. സ്ഥിരം പറയുന്നതുപോലെ, പോര!. കലങ്ങീലാ.. എന്നും പറയാം.
പത്തുമണി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ബോറടിച്ച് പുറത്തിറങ്ങി. എന്ത് പ്രയോജനം? പാര്‍ക്കിങ്ങ് സ്ഥലത്തുനിന്ന് കാര്‍ എടുക്കാന്‍ വയ്യ! ഒടുവില്‍ പരിപാടി തീരുന്നത് വരെ കാത്ത് നിന്നു.. (അതിക്രൂരമായ ഒരു 'summer of sixty nine' കേള്‍ക്കേണ്ടിയും വന്നു..).

യൂഫോറിയയോടുള്ള മതിപ്പ് അല്പം കുറഞ്ഞതുപോലെ..

Sunday, February 15, 2009

ബില്ലു ഭയങ്കര്‍

ഇന്നലെ രാത്രി ഒരു സിനിമകാണാനായി കുര്യനേയും കൊണ്ട് പുറത്തിറങ്ങി. "ബില്ലു" (മനസ്സിലായില്ലേ? "ബില്ലു ബാര്‍ബര്‍" = "കഥപറയുമ്പോള്‍") കാണാമെന്ന് വിചാരിച്ച് തിയേറ്ററിനടുത്തെത്താറായപ്പോള്‍ ഭയങ്കര ട്രാഫികു്.. ബൈക്കുകളുടെ ബഹളം. ഹിന്ദി സിനിമക്ക് ഇത്രയും തിരക്കോ എന്ന് വിചാരിക്കുമ്പോളാ മനസ്സിലായത് നമ്മുടെ ലാലേട്ടന്റെ 'റെഡ് ചില്ലീസ്' എന്ന സംഗതിയും അവിടെക്കളിക്കുന്നുണ്ടെന്ന്.. തിരക്കില്‍ ഒന്ന് രണ്ട് വണ്ടിക്കാരുമായി വഴക്കും (വഴക്കെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ "വാടാ, പോടാ.. #*;@" മുതലായ സംഭാഷണശകലങ്ങള്‍) കഴിഞ്ഞ് ഒരുവിധത്തില്‍ ടിക്കെറ്റെടുക്കുന്നിടം വരെയെത്തി.. ആസ് യൂഷ്വല്‍.. മണ്ടന്‍ ഫാന്‍സുകളുടെ ഇടിയും, പോലീസിന്റെ ചൂരലും, തെറിമഴയുമെല്ലാം (ഇതൊക്കെ അപ്പുറത്തെ കൗണ്ടറിലാണേ.. ഹിന്ദി സിനിമക്ക് ഇതിന്റെയെല്ലാമിടയില്‍ ഒരു ചെറിയ ക്യൂ..) നല്ല ബഹളം. വരുന്നവനും പോകുന്നവനുമൊക്കെ കാണുന്നവരെയൊക്കെ നല്ല പതിമൂന്നാംതരം തെറി വിളിക്കുന്നുണ്ട്. എന്തിനാണെന്നറിയില്ല, വെറുതേ ഒരു രസത്തിനാണെന്ന് ഇവരുടെ മുഖഭാവം കണ്ടാല്‍ തോന്നും. ആകെക്കൂടി വെറുപ്പിക്കല്‍സ്!

ഒരു വിധത്തില്‍ ടിക്കറ്റെടുത്ത് സിനിമ കണ്ടു. സാമാന്യം മോശം പടം. കഥപറയുമ്പോള്‍-ലെ രംഗങ്ങളെല്ലാം അതുപോലെ പകര്‍ത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട് മഹാനായ പ്രിയദര്‍ശന്‍. പോരാത്തതിന് മായാവിയിലേയും അഴകിയരാവണനിലേയും തമാശ രംഗങ്ങള്‍ സാമാന്യം ബോറായിത്തന്നെ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

പിന്നെ, ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ഏതോ ഒരു കുഗ്രാമം എന്ന് പറഞ്ഞ് കാണിക്കുന്ന സ്ഥലം തെന്നിന്ത്യയിലെവിടെയോയാണെന്ന് വ്യക്തം. ഇത് പൊള്ളാച്ചിയാണെന്ന് പിന്നീട് അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

'വ്യത്യസ്തനാമൊരു ബാര്‍ബറാം ബാലന്‍" "ബില്ലൂ ഭയങ്കര്‍" എന്ന ഹൊറര്‍ ഹിന്ദി ഗാനമായി. അനില്‍ പനച്ചൂരാനോട് ബഹുമാനം തോന്നിയ നിമിഷങ്ങള്‍. എല്ലാ ഹിന്ദി സിനിമയിലേയും പോലെ, മൂന്നോ നാലോ "ഐറ്റം നമ്പറുകള്‍", പ്രിയദര്‍ശന്റെ സ്ഥിരം കളര്‍ഫുള്‍ പശ്ചാത്തലങ്ങള്‍, ഷാഹ്റൂഖിന്റെ ഓവറാക്ഷന്‍ എന്നിവ കണ്ട് മടുത്ത് ഒടുവില്‍ സിനിമ കഴിഞ്ഞിറങ്ങി.

പിന്നെ, ഉള്ളത് പറയണമല്ലോ.. ഇര്‍ഫാന്‍ ഖാന്‍ നന്നായിട്ടുണ്ട്. ലാറ ദത്ത മോശമെന്ന് പറയാനും വയ്യ.
ആകെ മൊത്തം 5/10 മാര്‍ക്ക് കൊടുക്കാം.