Sunday, July 19, 2009

വിന്റര്‍


അങ്ങനെ ഒടുവില്‍ 'വിന്റര്‍' പ്രദര്‍ശനത്തിനെത്തി. വിതരണത്തിനാളെക്കിട്ടാതെ ഏറെക്കാലം പെട്ടിയിലിരുന്ന ഈ ചിത്രം ഒടുവിലിതാ നമ്മുടെ DTS തിയേറ്ററുകളിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.

മലയാളത്തില്‍ ഈ അടുത്തകാലത്ത് വിജയിച്ച ഹൊറര്‍ സിനിമകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്നാലോചിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും ഓര്‍മ്മ വരുന്നില്ല. ആകാശഗംഗ മാത്രമാണ് സാമാന്യം വിജയം നേടിയത് എന്നു തോന്നുന്നു. എന്തായാലും 'വിന്റര്‍' ഒരുപാട് നിരാശപ്പെടുത്തിയില്ല.

ഹൈദ്രാബാദിനോടു ചേര്‍ന്ന ഒരു ഗ്രാമമാണ് മുഖ്യ പശ്ചാത്തലം. നഗരജീവിത്തത്തിന്റെ തിരക്കുകളില്‍ നിന്നും മാറിനില്‍ക്കാനായി ഒരു കുടുംബം (ജയറാം ഭര്‍ത്താവും, ഭാവന ഭാര്യയുമായി വേഷമിടുന്നു) ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട (creepy) വീട്ടിലേക്ക് താമസം മാറുന്നു. മനോരോഗിയായ ഒരു serial killer മുമ്പ് താവളമാക്കിയിരുന്ന ഈ വീട്ടില്‍വച്ചു സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ഈ ത്രില്ലര്‍ സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തം. ഭാഷാഭേദമന്യേ എല്ലാ സിനിമകളിലും സ്ഥിരം കാണാറുള്ള പ്രമേയം തന്നെ. Apparently, a haunted house never goes out of fashion. സസ്പെന്‍സ് സിനിമയായതുകൊണ്ട് കൂടുതലൊന്നും ഞാന്‍ പറയുന്നില്ല.

പ്രമേയത്തിലോ അവതരണത്തിലോ പുതുമ ഒന്നും അവകാശപ്പെടാനില്ല എന്നതാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ന്യൂനത. പ്രേക്ഷകനെ പേടിപ്പിക്കാന്‍ സ്ഥിരം ഉപയോഗിക്കാറുള്ള 'ട്രിക്സ്' തന്നെ - പൊടുന്നനെയുള്ള ശബ്ദങ്ങള്‍/നിഴലുകള്‍, ഇരുണ്ട മൂലകള്‍, തനിയേ തുറക്കുന്ന പൈപ്പുകള്‍, റ്റി.ജി. രവിയുടെ മുഖം, പിന്നെ ഭാവനയും ;-) ഭാഗ്യത്തിന് ഭാവനയ്ക്ക് വേറെ ആരോ ആണ് ശബ്ദം നല്കിയിരിക്കുന്നത്.
പക്ഷേ, കഥയുടെ സസ്പെന്‍സ് നിലനിര്‍ത്തുന്നതിലും, രംഗങ്ങള്‍ അല്പസ്വല്പം unpredictable ആക്കുന്നതിലും സംവിധായകന്‍ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതുകാരണം സിനിമയിലുള്ള പ്രേക്ഷകന്റെ ഫോക്കസ് നഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല എന്നാണെന്റെ അനുമാനം. നിശ്ശബ്ദതയും പൊടുന്നനേയുള്ള ശബ്ദങ്ങളും മോശമില്ലാതെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

ഇതിന്റെ തിരക്കഥയാണ് ഏറ്റവും മോശം. Details-ല്‍ ശ്രദ്ധിക്കാതെ എഴുതിയ ഡയലോഗില്‍ കല്ലു കടിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, കഴുത്തില്‍ മുറിവേറ്റ കുട്ടിയെ ഓപ്പറേറ്റ് ചെയ്തശേഷം സര്‍ജനായ ജയറാം പോലീസ് ഓഫീസറോട് പറയുന്നിതങ്ങനെ: "കഴുത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട nerve-ലാണ് മുറിവേറ്റിരിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് she's profusely bleeding". Nerve-ലൂടെ അല്ല രക്തം ഓടുന്നതെന്ന് പാവം തിരക്കഥാകൃത്തിനറിയില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
ഒരു ഉദാഹരാം കൂടി: മകളെ ഓര്‍ത്ത് കരയുന്ന ഭാര്യയോട് ഭര്‍ത്താവ്: "ഛെ..എന്തായിത്.. ശ്യാമേ, നീ കുറേകൂടി സീരിയസ്സായി ചിന്തിക്കണം". സീരിയസ്സായി ചിന്തിക്കാഞ്ഞിട്ടാണോ ഭാര്യ കരയുന്നത്?
ചിത്രത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ ഡോക്ടറായ ജയറാം ഒരു കുട്ടിയെ ഓപ്പറേറ്റ് ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങുന്ന രംഗം ഒട്ടും റിയാലിറ്റിയില്ലാതെ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷ് സീരിയലുകളില്‍ പോലും ഇത്തരം രംഗങ്ങള്‍ വളരെ നന്നായി എടുത്തുകാണാറുണ്ട്. ഡോക്ടര്‍മാരേക്കുറിച്ചും ഓപ്പറേഷന്‍ തിയേറ്റര്‍ രീതികളെക്കുറിച്ചും അല്പം കൂടി റിസേര്‍ച്ച് ആകാമായിരുന്നു. സര്‍ജിക്കല്‍ ഗ്ലൗസ് അണിഞ്ഞ് 'ഞൊട്ടയിടുന്ന' നിര്‍ണ്ണയത്തിലെ ഡോക്ടര്‍ മോഹന്‍ലാലിനെ ഈ അവസരത്തില്‍ സ്മരിക്കുന്നു! ഗ്ലൗസണിഞ്ഞ ഡോക്ടര്‍ ജയറാം തന്റെ വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്ന താടി ചൊറിയുമോ എന്ന് ഞാനൊരു നിമിഷം പേടിച്ചു. ഭാഗ്യത്തിന് ഏതായാലും അതുണ്ടായില്ല.

ചിത്രത്തിന്റെ കഥ ഒട്ടും fool-proof അല്ല. കുറ്റങ്ങള്‍ (common-sense violations) കണ്ടുപിടിക്കാനാണെങ്കില്‍ നിരവധി.

പക്ഷെ, മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ന്യൂനതകള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും ഇതൊരു മോശം ചിത്രമല്ല. മറ്റു ചില സസ്പെന്‍സ് ചിത്രങ്ങള്‍ പോലെ ആദ്യ ഫ്രെയിമില്‍ കാണിച്ച ഏതെങ്കിലും ഒരു വഴിപോക്കനെ പിടിച്ച് അവസാനം വില്ലനാക്കിയിട്ടില്ല (ഈയടുത്തിറങ്ങിയ ഒരു CBI ചിത്രത്തില്‍ ജഗദീഷ് വില്ലനായതോര്‍മ്മയില്ലേ). ഉദ്വേഗത്തിന്റെ മുള്ളിന് മുന കുറവാണെങ്കിലും കൊടുക്കുന്ന കാശിന് നഷ്ടമല്ല എന്നാണെന്റെ അഭിപ്രായം. ത്രില്ലര്‍ സിനിമകള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവെങ്കില്‍ ഈ ചിത്രം തീര്‍ച്ചയായും കാണണം. മലയാളത്തില്‍ ഇനിയും ഇത്തരം സിനിമകള്‍ വരട്ടെ എന്നാഗ്രഹിക്കുന്നു.

PS: When I think of English thriller movies, The Silence of the Lambs and it's prequel Red Dragon quickly comes to my mind.

PPS: ഈയിടെ ഏതോ ഒരു FM ചാനലില്‍ 'വിന്റര്‍' എന്ന വാക്കിന്റെ മലയാളം എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചു. അറിയാമോ?

Saturday, July 18, 2009

ഈ പട്ടണത്തില്‍ ഭൂതം


മലയാളത്തില്‍ വീണ്ടും ഒരു ഫാന്റസി ചിത്രം. ഈ ചിത്രത്തിലെ പല സ്റ്റില്‍സും മമ്മൂട്ടി വിരുദ്ധന്‍മാരാല്‍ പലവിധ കമന്റുകളും എഴുതി ഈയിടെയായി ഈമെയിലായി ലഭിച്ചുകാണുമല്ലോ?
എന്തൊക്കെയായാലും, ചിത്രം തരക്കേടില്ല. കൊള്ളാം. ഇത് കുട്ടികള്‍ക്കുള്ള ഒരു ഫാന്റസി ചിത്രമാണെന്ന് കാണുമ്പോള്‍ മനസ്സിലുണ്ടാകണമെന്നു മാത്രം.

പേര് സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, മമ്മൂട്ടി ഒരു ഭൂതത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. മൈ ഡിയര്‍ കുട്ടിച്ചാത്തനിലും, സക്ഷാല്‍ ശ്രീമാന്‍ ചാത്തുണ്ണിയിലും നമ്മള്‍ കണ്ട 'ദുര്‍മന്ത്രവാദിയും പാവം ചാത്തനും' ലൈന്‍ തന്നെ. എന്നാലും അനാവശ്യമായ മന്ത്രതന്ത്ര രംഗങ്ങളുടെ അതിപ്രസരം ഇവിടെയില്ല. മന്ത്രവാദിയുടെ പിടിയില്‍ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന ഭൂതം കുറേ കുട്ടികളുടെ പ്രിയങ്കരനായ കൂട്ടുകാരനാകുന്നു. സര്‍ക്കസ് പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അങ്ങനെ ഭൂതം കടന്നുവരുന്നു.
കുട്ടിച്ചാത്തനിലും, ചാത്തുണ്ണിയിലും പോലെ, മന്ത്രവാദി ഭൂത്തത്തെ തിരിച്ചുപിടിക്കാന്‍ ഇടക്കിടെ വരുന്നുമുണ്ട്. ഇനിയും കൂടുതല്‍ കഥ പറഞ്ഞ് സിനിമയുടെ രസം കളയുന്നില്ല.

ചിത്രം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. കുട്ടികള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടുന്ന രീതിയില്‍ സംവിധായകന്‍ കഥയും രംഗങ്ങളും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ പല തമാശ രംഗങ്ങളും വളരേ silly and slapstick ആയി നമുക്കു തോന്നും. സുരാജിന്റേയും സലിം കുമാറിന്റെയും പല നമ്പറുകളും ഏശുന്നില്ല. മിക്കതും attempted jokes മാത്രം. പക്ഷേ ഇവര്‍ ബോറടിപ്പിക്കില്ല. ചിത്രം ആകെ മൊത്തം അങ്ങനെ തന്നെ. ബോറടിക്കില്ല. മുതിര്‍ന്നവര്‍ക്കും സാമാന്യം interesting ആയിരിക്കും എന്നാണെനിക്ക് തോന്നുന്നത്.

ഭൂതമായുള്ള മമ്മൂട്ടിയുടെ അഭിനയം മികച്ചതെന്ന് പറയാന്‍ വയ്യ. ഒരു stiffness നമുക്കനുഭവപ്പെടും. അത്ര അനായാസേനയല്ല ഈ കുട്ടി ഭൂത്തത്തെ (തങ്ങളുടെ ലോകത്ത് 500 വയസ്സുള്ള താന്‍ ഒരു കുട്ടിയാണെന്നാണ് ഭൂതം പറയുന്നത്) മമ്മൂട്ടി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. 'നാശമാക്കിയിട്ടില്ല' എന്നേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ. ഈമെയിലായി വന്ന ജയന്‍ രംഗങ്ങളൊക്കെ സത്യത്തില്‍ നന്നായിട്ടുണ്ട്.

ഇങ്ങനെ ഒരു ഫാന്റസി സിനിമയില്‍ visual effects-നുള്ള സാദ്ധ്യത ഏറെയാണല്ലോ. ചിത്രത്തില്‍ ആകെ നിറങ്ങളുടെ അതിപ്രസരമാണ്. എല്ലാവരുടേയും മുഖങ്ങള്‍ വിളറി വെളുത്തുമിരിക്കും. തലകള്‍ക്കു ചുറ്റും ഒരു glow കാണാനുണ്ടായിരുന്നു. എന്താണോ ആവോ! Visual effects മിക്കതും അടിപൊളി. നന്നായി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, ആള്‍ക്കാരുടെ adventure രംഗങ്ങളൊക്കെ വളരെ മോശം. ബൈക്കിലും കുതിരപ്പുറത്തുമൊക്കെ പോകുന്നത് മമ്മൂട്ടിയല്ല അദ്ദേഹത്തിന്റെ cut-out ആണെന്ന് തോന്നും. ഇതൊക്കെ കുറേക്കൂടി നന്നാക്കാമയിരുന്നു.

കുട്ടികള്‍ക്കായി ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു സിനിമയില്‍ 'ചങ്കില്‍ കത്തികേറ്റുന്ന' രംഗം ഒഴിവാക്കാമയിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, ഒരു പട്ടിയെകൊണ്ടുള്ള സീന്‍ അല്പം കൂടി subtle ആക്കാമായിരുന്നു (ചിത്രം കാണുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാകും). The Mask എന്ന സിനിമയില്‍ ഇതുപോലൊരു രംഗം അല്പം കൂടി നന്നായെടുത്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണോര്‍മ്മ.

ഇത്തരം ചില്ലറ പ്രശ്നങ്ങളൊഴിച്ചാല്‍ ഇത് നല്ലൊരു സിനിമയാണെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. കുട്ടികള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തീര്‍ച്ച.

Thursday, July 16, 2009

Black Pepper - Restaurant

How do you feel when a restaurant claims to be 'the only place where you get Kerala's traditional tastes in the heart of Trivandrum city'. A tall claim?

Anyway, this restaurant on the Gandhari Amman Kovil Road, Pulimoodu/Statue (opposite to VIP Bag World) is a pretty good place for enjoying Travancore cuisine. I had noticed this place yesterday while shopping for some other stuff, and today it's mentioned on The Hindu Metro Plus supplement.
The restaurant is sufficiently large with lots of tables and the ambience is nice and comfortable.

We ordered 'Puttu' and generous servings of chicken, mutton and fish curries, not to mention the Travancore Beef fry and Netholi fry for starters(gluttons, you say? I prefer the word 'gourmand' ;-)
The restaurant also offers 'combo' packs with Puttu/Chapathi/Appam and choice of curry. I tried the so called 'Erachi Puttu (chicken)' which was nothing more than a 'plain puttu' with some grated chicken thrown in. If you are a fan of puttu, I'd recommend the trusted 'plain puttu' over the other varieties.

All the curries were nice, except the fish curry. It was way too sour for our tastes. The Netholi fry was good but was served cold. The beef fry was fine (a bit too oily, I must say) and at par with the 'Beef Ularthiyathu' of Tharavattil Plaza (that's near PMG - Law college Jn., in case you didn't know). This made Adarsh wonder: "എവിടെച്ചെന്നാലും വിശ്വസിച്ച് കഴിക്കാന്‍ പറ്റുന്നത് ബീഫ് ഫ്രൈ മാത്രം".

We couldn't try the Chicken Dosa (really, we just couldn't!), but the plain Dosa was nice too.

To wrap up, I'd recommend this place to all lovers of Kerala cuisine. For the five of us, the bill came to about Rs.850. Considering our menu, that's not too bad either ;-)
But this definitely isn't the only place (or the best, for that matter) in the city to enjoy Travancore cuisine. Far from it!


PS: If you like Puttu+Mutton, don't miss Buhari in East Fort. And you'll get good Chicken Dosa at The Garden Cafe inside the Mascot Hotel.

PPS: The small 'article' in The Hindu Metro Plus is actually an Ad. It's placed in such a way that it looks like an article written for The Hindu (shame on The Hindu for allowing such misleading ads).

Sunday, July 12, 2009

Transformers: Revenge of the Fallen

Did you enjoy the first Transformers movie? If you did, then you'll probably enjoy this sequel too. It's bigger, faster, louder and of course, sillier.

The story line stays fit for a comic book, and this one features an overload of talking, emotionally sensitive, human like (one of them even had parts resembling the male vitals! phew!) mega-robots. The story has been enlarged to allow for more machines, more action sequences and more [stupid] robotic emotions.

Apparently, the crowd (mostly young guys) liked it quite well. Even before the show started, I could hear guys whispering the characters' names (Bumble Bee?) and explaining the background story (from the first movie) to their not-so-illumined friends. Gasps, approving nods and applause were generously displayed throughout the action-filled show.

So, if you liked the first Transformers movie, or you like audio/visual effects, go watch Transformers 2 on a nearby big screen.

For the second time in my life, I watched a movie with complete strangers. Had no company to go with :-( It's exactly these kind of circumstances that force guys in to getting married! Need to survive this ;-)

Friday, July 10, 2009

Dakhani Degh - Restaurant

Just had dinner at the [relatively] new Dakhani Degh restaurant at Chacka Jn., Thiruvananthapuram (just around the corner – towards the Petta-Palayam road). I had heard good words being spoken about the place and couldn't wait to check it out. The very thought that there's a potentially good untested (by me) restaurant in the city had made me restless. Talk about the pressures of being the local gourmand ;-)

Dakhani Degh is a restaurant (probably a chain of restaurants) specializing in Hyderabadi cuisine - most notably the Hyderabadi Dum Biryani (or HDB - as these people call it). To be frank, I have never tasted authentic Hyderabadi Biryani, till now, that is. The word 'Dakhani' is derived from 'Deccan' - revealing the Hyderabad connection and 'Degh' is the copper vessel used for cooking (info from the menu card).

The specialty of the restaurant is of course the Biryani - with very less oil in it. In fact, their USP is non-sticky fingers once you've completed devouring your serving of their Biryani.

We tried the Chicken Biryani ('Regular' serving - Rs. 150 - enough for at least 1.5 fellow gluttons) and some Kebabs. The Kebab was quite good and so was the Biryani. The restaurant lived up to its promise - we did end up with non-sticky fingers. This was indeed a first in the list of Biryanis I've had. Two thumbs up!

The only problem, if I should find one, with the restaurant is that it's a Chicken Biryani special restaurant. There's not much of anything else in the menu card – apart from a couple of rotis and a few varieties of Kebabs. Mutton Biryani is on the menu only on weekends. And if you are a vegetarian, go some place else; there's nothing to see here. The desserts/drinks section had only ice-creams, Lassi and buttermilk. The (sweet) Lassi was not too great either.

Anyway, if you're looking for some great Biryani experience in the city, I'd strongly recommend the Dakhani Degh restaurant at Chacka Jn. Go give it a try, and let me know how you felt it.

PS: As always, Wikipedia has pages on Biryani and the Hyderabadi Biryani.